Met enige schaamte schrijf ik dit bericht, want zo een late reactie heeft George aka Kappa7 toch zeker niet verdiend. George, zonder jou had ik deze platenspeler/arm nooit meer aan de praat gekregen dus enige lofspraak is wel op zijn plaats, zei het verlaat. Voor zover mijn geheugen het toelaat zal ik het verhaal hier plaatsen want het is zeker het delen waard! Voor de liefhebber het verhaal:
Het begon allemaal met een afspraak met George op 8 februari 2012. Nadat ik uiteraard even geluisterd had naar zijn pracht opstelling en geweldige lucht aangedreven arm, gingen we snel aan de slag. George had binnen no-time de Alphason arm van de Micro seiki losgekoppeld. De volgende stap was de bedrading uit de arm halen, maar er was geen beweging in te krijgen! Alphason heeft namelijk middels een enorm hard dempingsmateriaal de arm opgevuld en hierdoor is de bedrading gewoon weg niet te vervangen. Om beter bij de bedrading te kunnen komen diende de lagers verwijderd te worden.. dit ging echter niet geheel vlekkeloos. Alle minuscuul kleine balletjes vielen direct uit de lagers en lagen door de kamer verspreid. Dit was het moment waarop ik dacht dat dit nooit meer goed ging komen maar George was hoopvol en alle balletjes werden stuk voor stuk verzameld. De arm was nu helemaal vrij van enige hoeken dus zou de bedrading er nu makkelijk uit moeten komen.. helaas nog steeds muurvast, en tot overmaat van ramp brak de bekabeling. Weer spookte de gedachte: Einde oefening, door mijn hoofd maar George kwam met een voorstel.. “De arm is nu of niet meer te redden of we gaan grof geweld inzetten” je raad het al, het laatste werd toegepast. Samen gingen we naar zijn (ijskoude) klusschuur waar hij een gasbrander ontvlamde en de Alphason van 800 Graden Celcius voorzag… het duurde even maar uiteindelijk drupte het ellendige dempmateriaal er beetje voor beetje uit.. Na een 10 minuten kwartiertje stoken was de buis weer mooi hol en voorzien van een prachtig blauwe/rode gloed (zie foto)! Iets waar menig alphason liefhebber van zal gruwelen maar ik vind het prachtig.. het verteld een verhaal van de arm.. een pracht arm die door meneer alphason in zijn schuurtje is ontworpen en ook in eenzelfde schuurtje weer tot leven is gewekt. Enfin. We gingen terug naar boven om de arm weer in elkaar te zetten maar na flink priegelen lukte het niet de balletjes weer in de lager te krijgen.. elke keer kwamen ze er weer uit vallen.. om de ene op zijn plaats te krijgen viel een andere er weer uit.. het was net zon spelletje waar je allemaal van die kleine balletjes in de juiste gaatjes moet krijgen.. wat een hels karwij. Het was al laat dus we besloten ermee te stoppen en ik ben naar huis gereden.. Ik sliep er slecht van, want had me al voorgenomen dat nooit alle balletjes weer aanwezig waren en als ze er al waren ze er nooit meer netjes in zouden komen… Zon hels karwei gaat toch niemand vrijwillig voor iemand proberen te doen?
18 Februari kwam dan het mailtje van George met als eerste zin “je arm staat hier weer te pronken, Alles is mooi afgesteld en loopt weer als een zonnetje..” ik kon mijn geluk niet op! Ik had me voorgenomen de arm op en top te herstellen dus ben gelijk naar HOBO hifi gegaan om daar een mooi stukje zilveren armbedrading te halen. Op mijn Higphonic MC-a6 elementje moest ik iets langer wachten want die lag voor een retip bij Hifi79Studio wat even op zich liet duren door een enorme miscommunicatie. Uiteindelijk bleek het element (na 10 weken) niet hersteld te kunnen worden dus was ik genoodzaakt om een nieuw element te kopen en kon ik snel weer richting George waar de tafel met smart op mij aan het wachten was!
11 mei was ik dan weer bij George, klaar om het element er in te zetten. De element schoentjes gemonteerd en het element er in geplaatst.. en wat bleek.. de van den hul element schoentjes bleken niet op het element te passen… weer een tegenslag.. licht teleurgesteld ging ik weer naar huis zonder platenspeler om even rustig na te denken. Toen kwam ik op internet dit artikel tegen
http://www.vinylengine.com/diy-cartridge-clips.shtml waar iemand er achter is gekomen dat de connectoren in een COM poort prima te gebruiken zijn als element schoentjes. Dus hup snel naar de afdeling ICT bij de TU/Eindhoven (waar ik studeer) om even een mooi verguld compoortje te bemachtigen.
14 mei zat ik al weer in de auto naar George. Dit keer leek alles vlekkeloos te verlopen. Schoentjes gesoldeerd, Elementje er in en de bedrading via een zelf gemaakt constructie naar twee tulp aansluitingen geleid (zie fotos van George). De tafel was klaar om afgesteld te worden.. Toen ging het contragewicht er op en de arm schoot naar de hemel… Och ja, al dat dempingspul is er uit.. De arm was zo veel lichter geworden dat het contragewicht niet meer voor de arm geschikt was. Uiteindelijk hebben we met een contragewicht van 70 gram (van George) de arm helemaal kunnen afstellen en heb ik George hartelijk bedankt (enige wat deze man voor al zijn inspanning heeft gevraagd is een zak drop!!!). Toen ben ik met de platenspeler naar huis gegaan op zoek naar een nieuw contragewicht.
Ik als student aan de TU/Eindhoven dacht dit wel even op te lossen. Met een tekening gemaakt in CAD op zak naar mechanica gegaan met het verzoek om even een stukje van 70 gram te kunnen draaien. Helaas is de cultuur op universiteiten niet meer zo dat het dure materiaal voor dit soort doeleinde gebruikt kon worden. Plan B! plan b was om naar TNO op het TU terrein te gaan met mijn tekening en het gewicht te laten draaien voor een schoolproject (het maken van een draaitafel op zonne-energie). Normaal gezien worden deze rekeningen intern geregeld tussen TU en TNO en worden er maar heel weinig kosten gerekend dus dacht ik er mooi vanaf te komen. Alles ging goed totdat er gevraagd werd welke leraar hiervoor supervisie gaf. Een naam opgegeven en we dachten er mee weg te komen. Toen ik gebeld werd dat de kosten tegen de 200 euro aan liepen heb ik het verzoek maar geannuleerd.
18 mei ben ik samen met een vriend naar een lokale staalboer gereden en gevraag of hij een stuk RVS staf had liggen waar we eens stukje af konden slijpen. Tuurlijk! En na 5 minuten hadden we een mooi stukje staf die we konden gaan bewerken. Een praatje gemaakt met de beste man en even verteld waar het voor bedoeld was en we mochten het gratis meenemen! Het geluk lachte me ineens tegemoet. Na een middagje slijpen en polijsten is het resultaat te zien op de foto: 72 Gram, met hand gereedschap was dat zeker niet mis! Hierop kon ik de arm afstellen. Het contragewicht heb ik op de arm gezet en hij draait als een zonnetje. Wat geweldig, het moment van pure euforie wanneer de eerste klanken uit de speakers golven.. en Klinken doet die zeker! Ik ben dolblij dat deze platenspeler weer in zijn oude glorie is hersteld plus een verhaal rijker is.
Bedankt iedereen voor het meedenken en meewerken aan dit resultaat.
Maar vooral dank aan George, want deze man heeft het toch maar mooi voor elkaar gekregen met zijn creatieve oplossingen. Ik heb geluk gehad iemand te treffen die zijn passie graag wil delen!
Nick
p.s. de foto's zal ik vandaag maken en snel posten! Want daar is iedereen natuurlijk benieuwd naar!
