Het rendement wordt juist groter voor het grootste deel van het bereik. Het punt waarop het rendement gelijk is, ligt bij deze baffle bij 260 Hz. Daarbeneden combineer ik de 6 dB/oct dipool akoestische kortsluiting met een 12 dB/oct actief hoogdoorlaatfilter tot een 18 dB/oct totaalhelling. De driver zelf valt natuurlijk ook af, maar zijn resonantiepunt ligt op zijn eigenresonantie van 60 Hz omdat hij niet in een box zit. In de praktijk zal de helling dus in het overnamegebied niet veel hoger dan 18 dB/oct zijn.Paul schreef:Onder het motto van "stilstand is achteruitgang"?
Hoe zit het nu met de rendementterugval van de middentoner door het inzetten in de dipool? Of is dat bij de frequentie waarop jij crosst nog niet relevant?
Open baffle midhoog voor mijn dipoolbas (+gesl.sub<40Hz)
Moderator: Beheerdersteam
Nu zelfs geen weerstand, omdat de SEAS tweeter een 1,7 dB lager rendement heeft. Als ik het iets lager wil hebben zal ik een serieweerstand gebruiken, das mooi meegenomen omdat twee tweeters parallel natuurlijk een niet zo lage impedantie hebben. N.B. ze zijn parallel maar ook in tegenfase aangesloten.voodooless schreef:Oke, dus je zet de tweeters gewoon parallel aan elkaar met de rear tweeter een extra L-pad/serie weerstand?jeroen_d schreef:Ik pas de rear tweeter niet aan op respons, die is in het werkingsgebied boven 2000 Hz bijna gelijk aan de front tweeter. Hij speelt ietsje zachter, dus 90 graden opzij geen volledige uitdoving (-15 dB gemiddeld).
Dipool uitdoving is in het treble sowieso een niet-haalbare zaak: de baffle bemoeit zich veel te veel met het afstralingskarakter van de tweeter. Wat je meet met die "-15dB" in het treble gebied (welke freqs?) is dus grotendeels het off-axis gedrag van de tweeter zelf, los van het feit of het er twee zijn. Maar dat wist je zelf ook al, toch?jeroen_d schreef:Ik pas de rear tweeter niet aan op respons, die is in het werkingsgebied boven 2000 Hz bijna gelijk aan de front tweeter. Hij speelt ietsje zachter, dus 90 graden opzij geen volledige uitdoving (-15 dB gemiddeld).
Als je eenmaal de overgang tussen bas en mid/hoog voor elkaar heb, ben ik reuze benieuwd naar je bevindingen wat betreft de plaatsing!
Oeps, verschrijving, je hebt helemaal gelijk. Vandaar dat ik eerder gewoon een serieweerstand zal gebruiken (verhoogt de impedantie) dan een L-pad.sietse schreef:Ik weet dat ik zo nog al wat kwijt ben, maar dit is ff nieuw voor mij. Hoezo niet de helft van de impedantie ?omdat twee tweeters parallel natuurlijk een niet zo lage impedantie hebben. N.B. ze zijn parallel maar ook in tegenfase aangesloten.
Is toch niet helemaal waar wat je denkt, als het voldoende symmetrisch is lukt het goed. Zie de metingen van John K.DIY_Freak schreef:Dipool uitdoving is in het treble sowieso een niet-haalbare zaak: de baffle bemoeit zich veel te veel met het afstralingskarakter van de tweeter. Wat je meet met die "-15dB" in het treble gebied (welke freqs?) is dus grotendeels het off-axis gedrag van de tweeter zelf, los van het feit of het er twee zijn. Maar dat wist je zelf ook al, toch?jeroen_d schreef:Ik pas de rear tweeter niet aan op respons, die is in het werkingsgebied boven 2000 Hz bijna gelijk aan de front tweeter. Hij speelt ietsje zachter, dus 90 graden opzij geen volledige uitdoving (-15 dB gemiddeld).
Als je eenmaal de overgang tussen bas en mid/hoog voor elkaar heb, ben ik reuze benieuwd naar je bevindingen wat betreft de plaatsing!

Bij de eerste metingen had ik per ongeluk de tweeters nog in fase staan. Toen meette ik opzij ook maar zo'n 10 dB demping. Zeker beneden zo'n 6000 Hz bundelen ze nog niet superveel. Dat is ook logisch anders zou je ook geen last hebben van diffractie
Ik heb het in tegenfase schakelen gewoon overgenomen van Linkwitz en Kreskovsky. Zij hebben al geëxperimenteerd en uitgevonden dat het vreemd klinkt als de tweeters in fase staan en niet op dezelfde manier optellen met de mid.
Voor wie nog wat meer inzicht wil krijgen hoe zoiets nu meet, hieronder achtereenvolgens de dipoolbas, open baffle mid, en de tweeters anti-parallel, allemaal gemeten op 15 graden (ik luister met de boxen iets naar buiten gedraaid). Voor achtergrondinfo over hoe je aan de metingen voor de lage frequenties komt, zie http://www.zelfbouwaudio.nl/forum/viewtopic.php?t=2185
Dat verbaast me enigszins. Als ik weer aan de gang ga met mijn project zal ik er wat scherper op letten.jeroen_d schreef:Is toch niet helemaal waar wat je denkt, als het voldoende symmetrisch is lukt het goed. Zie de metingen van John K.DIY_Freak schreef:Dipool uitdoving is in het treble sowieso een niet-haalbare zaak: de baffle bemoeit zich veel te veel met het afstralingskarakter van de tweeter. Wat je meet met die "-15dB" in het treble gebied (welke freqs?) is dus grotendeels het off-axis gedrag van de tweeter zelf, los van het feit of het er twee zijn. Maar dat wist je zelf ook al, toch?jeroen_d schreef:Ik pas de rear tweeter niet aan op respons, die is in het werkingsgebied boven 2000 Hz bijna gelijk aan de front tweeter. Hij speelt ietsje zachter, dus 90 graden opzij geen volledige uitdoving (-15 dB gemiddeld).
Als je eenmaal de overgang tussen bas en mid/hoog voor elkaar heb, ben ik reuze benieuwd naar je bevindingen wat betreft de plaatsing!
<plaatje>
Bij de eerste metingen had ik per ongeluk de tweeters nog in fase staan. Toen meette ik opzij ook maar zo'n 10 dB demping. Zeker beneden zo'n 6000 Hz bundelen ze nog niet superveel. Dat is ook logisch anders zou je ook geen last hebben van diffractie. John K. haalt -20 dB omdat bij hem de tweeters precies even hard spelen.
<edit>
Heb even naar die meting gekeken: de "dipool uitdoving" is dus in feite maar -6dB tot -8dB (verschil blauw en grijs), afhankelijk van de freq, naar mate de freq hoger is neemt de uitdoving (erg licht) af. Het merendeel van de dip die je op 90 graden meet is dus het off-axis gedrag van de tweeter, niet de dipool uitdoving.
Als je de tweede tweeter in fase erbij zet, zul je op 90 graden theoretisch 6 dB meer meten, in de praktijk is dat niet veel minder. Dat is substantieel. Een niveau van 20 dB lager tov ref is gewoon goed en veel minder is onzinnig. In aanmerking nemend dat je sowieso de cosinus dipool dispersie hebt, dwz -3dB op 45 graden, -6 dB op 60 graden en -20 dB op 84,3 graden. Het gebiedje dat theoretisch lager dan -20 dB zit ligt dus tussen 84,3 en 95,7 graden, dat is niet groot.DIY_Freak schreef:Het merendeel van de dip die je op 90 graden meet is dus het off-axis gedrag van de tweeter, niet de dipool uitdoving.
De cosinus dipool dispersie heb je trouwens alleen maar beneden een bepaalde frequentie afhankelijk van de baffle breedte. In die zin heb je wel gelijk, de twee tweeters zouden bij echt omnidirectioneel afstralen een ontzettend kamfilter effect maken. Gelukkig zit het op 90 graden al 10 dB down en op 180 graden nog veel minder, zodat het afstraalpatroon niet al te onregelmatig wordt. Het is zelfs best mooi. In mijn geval, met tweeters op ongelijk niveau spelend, zie je het volgende. blauw is 0 graden, groen is 45 graden, rood is 60 graden en zwart is 90 graden. Wat je eigenlijk ziet is dat tov een enkele tweeter het gebied van 1-6 kHz nog mooier rondstralend wordt dan normaal. Aan de achterkant geldt hetzelfde en slechts in een smal gebiedje rond 90 graden zakt het niveau. Het klinkt zeer 'smooth'. Een sopraan en koormuziek is veel aangenamer, die harde klank komt er niet in.
We hebben het toch over dipool en geen bipool?jeroen_d schreef:Als je de tweede tweeter in fase erbij zet, zul je op 90 graden theoretisch 6 dB meer meten.DIY_Freak schreef:Het merendeel van de dip die je op 90 graden meet is dus het off-axis gedrag van de tweeter, niet de dipool uitdoving.
Precies.De cosinus dipool dispersie heb je trouwens alleen maar beneden een bepaalde frequentie afhankelijk van de baffle breedte.
Het kan inderdaad interessant zijn om ook met de spl van de achtertweeter te spelen. Bijvoorbeeld een schakelaar ertussen voor -2dB t/m -8dB in stappen van 2dB ofzo. Is handig zijn i.v.m. wisselende kamerakoestiek/plaatsing en het bronmateriaal. Maar dan is de totale hoeveelheid energie in het hoog voornamer voor de waarneming op de luisterplek dan het specifieke verloop tussen 85-95 graden off-axis.In die zin heb je wel gelijk, de twee tweeters zouden bij echt omnidirectioneel afstralen een ontzettend kamfilter effect maken. Gelukkig zit het op 90 graden al 10 dB down en op 180 graden nog veel minder, zodat het afstraalpatroon niet al te onregelmatig wordt. Het is zelfs best mooi. In mijn geval, met tweeters op ongelijk niveau spelend, zie je het volgende. blauw is 0 graden, groen is 45 graden, rood is 60 graden en zwart is 90 graden. Wat je eigenlijk ziet is dat tov een enkele tweeter het gebied van 1-6 kHz nog mooier rondstralend wordt dan normaal. Aan de achterkant geldt hetzelfde en slechts in een smal gebiedje rond 90 graden zakt het niveau. Het klinkt zeer 'smooth'. Een sopraan en koormuziek is veel aangenamer, die harde klank komt er niet in.
Mogelijk levert het ook interessante resultaten op door de achter tweeter hier en daar extra te filteren, wellicht zelfs met een (1ste orde) LP filter erbij... Je hebt zo nog meer grip op het off-axis gedrag en je vermijd deels de kamfiltereffecten, mochten die er werkelijk toe doen. Daar had ik al een klein begin mee gemaakt in m'n project en het is zeker iets wat ik verder wil uitdiepen, zij het niet met filters, maar met waveguides en dempingsmateriaal. Maar dat terzijde...
Andere overwegingen mag je hier best uiten hoor. Alleen zie ik niet goed wat je met wave guides bereikt anders dan frequentie afhankelijke bundeling, iets wat je juist niet wilt in het streven naar uniform afstraalgedrag. Wat de projecten van Linkwitz me leren (en wat ik nu hoor in de praktijk bewijst voor mij zijn gelijk) is dat uniform afstraalgedrag over een zo groot mogelijk frequentiegebied belangrijk is. En ook dat je wel degelijk je luisterruimte moet betrekken in het geluidsbeeld als je niet alleen maar een droge, directe en pin point imaging wilt, die feitelijk niet zoveel te maken heeft met een goede illusie van werkelijkheidsweergave.DIY_Freak schreef:Mogelijk levert het ook interessante resultaten op door de achter tweeter hier en daar extra te filteren, wellicht zelfs met een (1ste orde) LP filter erbij... Je hebt zo nog meer grip op het off-axis gedrag en je vermijd deels de kamfiltereffecten, mochten die er werkelijk toe doen. Daar had ik al een klein begin mee gemaakt in m'n project en het is zeker iets wat ik verder wil uitdiepen, zij het niet met filters, maar met waveguides en dempingsmateriaal. Maar dat terzijde...genoeg over m'n project, dit is jouw feestje
Dat is nu net hetgeen wat je met waveguides zou kunnen verbeteren, mocht er ruimte voor verbetering zijn. Denk bijvoorbeeld aan de constant directivity horn van Peavey en de waveguides van Earl Geddes. Bovendien is dipool in principe ook geen 'extreem uniforme' uitstraling gezien de karakteristieke 8-vorm door de zijwaarste uitdoving. Daarnaast moet je de speaker + kamerakoestiek eigenlijk als 1 systeem zien, waarmee het nogal lastig wordt om een specifieke afstraling van een speaker als ideaal te kenmerken. Bummer, weer geen kans op het bereiken van de heilige graaljeroen_d schreef:Andere overwegingen mag je hier best uiten hoor. Alleen zie ik niet goed wat je met wave guides bereikt anders dan frequentie afhankelijke bundeling, iets wat je juist niet wilt in het streven naar uniform afstraalgedrag.
De vraag is hoe goed dit soort extra maatregelen met dipool gecombineerd kunnen worden. Tot op heden ben ik niet dol enthousiast over de resultaten van m'n experimenten met de Neo8 (dipool + waveguide), maar dat wijt ik vooralsnog aan de driver en niet aan de baffle/guide. De Neo3 is een betere kandidaat om mee te spelen, maar het gaat nog even duren voor ik daar verder mee kan gaan.
Hiermee wordt bedoeld dat de dispersie zo frequentie-onafhankelijk mogelijk is. Dat is nog steeds niet gemakkelijk met open baffle omdat zuiver dipool gedrag maar tot 400 Hz doorgaat bij de afmetingen die ik heb. Maar goed, ik kom een heel eind nu.DIY_Freak schreef:Bovendien is dipool in principe ook geen 'extreem uniforme' uitstraling gezien de karakteristieke 8-vorm door de zijwaarste uitdoving.
Voor de geïnteresseerden en voor vastlegging van mijn ontwikkel escapades, hierbij nog wat gegevens over de filters met bijbehorende grafieken.
Allereerst het passieve filter en de respons die dat oplevert voor de open baffle midhoog unit.
Allereerst het passieve filter en de respons die dat oplevert voor de open baffle midhoog unit.
Laatst gewijzigd door jeroen_d op do 05 apr 2007, 20:43, 1 keer totaal gewijzigd.
Dat was het passieve gedeelte, voor het actieve gedeelte maak ik dankbaar gebruik van de schakeling die ik al had. Ik hoef alleen enkele componentwaarden aan te passen en een notchcircuit toe te voegen. Hieronder het aangepaste schema, met de groene tekstblokken geef ik de verschillende filterfuncties aan.
- Bijlagen
-
- actief_filter.jpg (91.33 KiB) 3528 keer bekeken
Hieronder toon ik wat het notchfilter doet en het effect dat het heeft op de respons van de open baffle midhoog unit. De bult is verdwenen, wat overblijft is een redelijk vlakke respons die beneden 200 Hz afvalt met 6 dB/oct. Niet te zien is dat de afval beneden 100Hz nog wat steiler wordt omdat behalve het dipoolgedrag de eigen afval van de midwoofer daar ook een rol speelt.
Ok, ik laat hem nog even staan. Ik moet toch nog de opening voor de midwoofer verder schuin uitvijlen, ik wil die resonantie rond 1500 Hz kwijt. Dan alle kiertjes dichtplamuren en dan kan hij naar spuiter Erik. Filter optimaal tunen enzo kan later nog, de onderdelen liggen nu zo lang nog los op de kast.
