Wilbert had 2 luisterruimtes ingericht en als eerste was de W8 aan de beurt. Het publiek was grotendeels het bekende grijze oude mannen publiek (dit is geen spot, ik behoor daar namelijk zelf ook toe) en opvallend genoeg een dame van middelbare leeftijd.
- Publiek en Sven
- Complex freeswerk
- W8 op de achtergrond de W11
- W22
Er was veel aandacht besteed aan de akoestiek, demping en panelen aan het plafond, basstraps (diffusors volgens een kenner uit het publiek) in de hoeken en een elektrozuiveringstoestel (ik heb niet zoveel met die voodoo) aan de zijkant.
- Sven aan het demonstreren
Ik zat hier echt op de sweetspot. Het geluid kwam niet los en bleef aan de speakers plakken. Een kleuring in het middengebied waar ik helemaal niet bien van werd. Als het een beetje harder ging werd het een onverstaanbare brij en liep het geluidsbeeld helemaal dicht. Bas was er wel. Sterk en overdonderend. Of het strak was viel niet te beoordelen omdat de houten vloer onbedoeld meedeed als passieve radiator.
Impressive, zei iemand achter mij. Waar hij van onder de indruk was werd niet vermeld. Het publiek scheen het allemaal prachtig te vinden.
Ik heb 2 referenties. De S1 in de luisterruime van Jeroen_d en de Termino van Dré. Die klinken niet gelijk aan elkaar, maar het zijn beide systemen die volgens mij echt topklasse zijn.
De Boenicke kan je daar niet mee vergelijken, komt bij lange na nog niet eens in de buurt. Ik begrijp niet dat de medewerkers van Wilbert dat niet horen. Of zouden de euro
Het was in ieder geval een leerzame en gezellige middag. Henkjan, bedankt voor de lift.
Het is i.i.g. een heel ander dan het beroemde Zwitserse horlogemakers ambacht.
