Moderator: Beheerdersteam
Duidelijk ! Circa 400 V DC inschakelen gaat dus niet zomaar...timpert schreef:Dat komt doordat AC 100 keer per seconde door 0 gaat, een vonk/boog heeft dus 100 keer per seconde de gelegenheid om uit te doven. DC gaat niet door 0, dus als je pech hebt blijft een boog veel langer staan na openen van het contact. Als de spanning beneden de aangegeven waarde blijft, is de afstand tussen de geopende contacten genoeg om een eventuele vlamboog te laten uitdoven. Mocht je behoefte hebben aan hogere spanning, dan moeten de contacten verder uit elkaar, of moeten er bluskamers in het relais zitten waarin de vlamboog uitgedoofd wordt en de energie veilig wordt afgevoerd. Dat klinkt heel heftig, maar DC schakelen is best een dingetje!
Ik moet even zoeken, ik weet even niks kant-en-klaars, off-the-shelf printje.BamiKanarieSoep schreef:Heb je daar een voorbeeldje van ?
Dit lijkt mij idd. een betere manier om de nodige problemen te omzeilen.timpert schreef:Een SE buizenversterker vindt het over het algemeen niet zo leuk als er met opgewarmde buizen in één klap hoogspanning op wordt gezet. Een gelijkrichtbuis komt veel geleidelijker op (in een paar seconden), en dat beperkt de inschakelpiek door de eindbuis. Als je de voedingsspanning gecontroleerd laat opkomen bereik je het zelfde. Plus dat een soft start een eventuele plop bij het inschakelen vermindert.
Heb je ook geen last met dat de HS onbelast veel hoger is dan belast zoals met een SE.Hmm ja. Als dat waar zou zijn dan is een versterker helemaal niet mogelijk. Alleen al door het signaal varieert de anodespanning al heel snel en al helemaal bij HF. Een buis vindt het niet zo leuk als er eerst hoogspanning opgezet wordt en later pas gloei. Niet andersom. Dan zou je de kathode stuk kunnen trekken als die nog te koud is om voldoende stroom te kunnen leveren. Verder zal de paar 100 henry van de UGT de anodestroom langzaam doen oplopen en heb je van een plop weinig tot geen last. Overigens wordt er in die UGT behoorlijk wat energie opgeslagen. Die moet je bij afschakelen kwijt middels een flyback diode. Normaliter gebeurt dat via de gelijkrichter en voedingstrafo.timpert schreef:Een SE buizenversterker vindt het over het algemeen niet zo leuk als er met opgewarmde buizen in één klap hoogspanning op wordt gezet...............
timpert schreef:Zit C1 niet verkeerd? Zoals die nu zit, wordt de MOSFET aan gezet als de voedingsspanning wordt ingeschakeld. Dat lijkt me nou juist niet de bedoeling...
Klopt helemaal, was ff gewoon een schetsje.MarcelvdG schreef:Goed punt. Als je 'm tussen gate en source plaatst heb je een veel grotere capaciteit nodig en hangt het nogal van de belasting af hoe snel de spanning stijgt, maar dat is waarschijnlijk minder erg.
Vroegâh had je het lek van Elektuur.......... nu foraOne World Concepts schreef:Klopt helemaal, was ff gewoon een schetsje.timpert schreef:Zit C1 niet verkeerd? Zoals die nu zit, wordt de MOSFET aan gezet als de voedingsspanning wordt ingeschakeld. Dat lijkt me nou juist niet de bedoeling...
Ja ik mis die berg aan leuke schakelingen soms wel.Pjotr schreef:Vroegâh had je het lek van Elektuur.......... nu foraOne World Concepts schreef:Klopt helemaal, was ff gewoon een schetsje.timpert schreef:Zit C1 niet verkeerd? Zoals die nu zit, wordt de MOSFET aan gezet als de voedingsspanning wordt ingeschakeld. Dat lijkt me nou juist niet de bedoeling...
C1 is in dit geval klein gekozen, om ervoor te zorgen dat wanneer de voeding nog nul is, de mosfet netjes uitgeschakeld blijft.Ah!buis schreef:Met C1 tussen gate en drain werkt de schakeling (de eerste) als een integrator. C1 wordt opgeladen met een konstante stroom B+/R2 en de uitgang gaat op hetzelfde tempo omhoog.
Bij afschakelen wordt de uitgang naar nul getrokken door de voeding via de diode in de fet.
Enige nadeel dat ik zie is de veel hogere spanning voor C1.
Anne
