Jerommel schreef:Voor resonantie is de ruimte tussen 'diffusor' en dome te klein.
Kun jij aangeven wat de minimum afmeting van een lichaam/object moet zijn om te kunnen resoneren?
Moderator: Beheerdersteam
Jerommel schreef:Voor resonantie is de ruimte tussen 'diffusor' en dome te klein.
MarcoSQ schreef:Die kapjes zijn eigenlijk een extra resonantiesysteempje. De lucht tussen dome en kapje is een heel klein luchtveertje, en de massa had je al in de omringende lucht. De bedoeling is dat die boel resoneert, ergens in het tophoog.
En dat je zo weer wat output terugkrijgt, waar je die eerder in dit verhaal verloren was.
Het is m.i. compressie, zoals men ook in PA toe past.pappaleo schreef:Geen diffusor, Wouter, maar een resonantiesysteem. Vergelijk de basreflex.wouter schreef:MH, die polycarbonaat tweetertjes zien er eigenlijk allemaal hetzelfde uit. Een conus/dome tweetertje met een diffusor ervoor.
Hoho, bij een compressiedriver is de afstand tussen het membraam en de "keel" enkele centimeters.Jerommel schreef:Ook bij compressie-drivers is dat nihil.
Het antwoord staat in het plaatjewouter schreef:En hoe gaan we deze dan noemen... een asymmetrische resonator? http://www.pioneer.com.sg/vn/products-d ... X%20Series
Topic starter stelt serieuze vragen al begrijpen we de vraag niet geheel.ds23man schreef:Volgens mij gaat dit draadje nergens toe leiden....
Dank u.MarcoSQ schreef:Goed, dan ga ik Jerommel even helpen/bijstaan.
de golflengte van 20kHz is (voor geluid in lucht) 17 mmDie bolling uit je startpost, kan inderdaad een vervelendheidje zijn bij een tweeter. Tenminste, als dat hoogteverschil erg groot wordt.
Als zowel het centrum, als de buitenring van zo'n membraan gelijktijdig hetzelfde geluid afstralen, dan zit daar vanzelfsprekend een weglengteverschil tussen.
Hoe hoger die bolling/holling, hoe groter dat verschil.
Dat weglengteverschil kan zó groot worden, dat er verzwakking optreedt door het faseverschil. Dat gebeurt pas merkbaar op hoge frequenties : daar is zo'n centimetertje verschil, pas een duidelijk merkbare faseverschuiving.
Ik denk dat je de rand bedoelt, waar de verbinding met de spreekspoel is.
Een niet zo stijf membraantje heeft daar niet zo'n last van. Die kunnen bij zulke hoge freqs niet meer zuigervormig (als geheel) bewegen, enkel het midden van het membraan 'doet wat'.
Maar je kan het dus ook aan de rand doen, zoals al vele voorbeelden zijn voorbij gekomen in dit topic.Daar is dit probleempje dus nooit echt van toepassing.
Een echt stijf (titanium ?) membraantje zou er zeker wél last van kunnen hebben. En daarom zie je die kapjes ook (vrijwel) alleen op stijve domes. Metal domes e.d, maar ook mylar is aan de stijve kant.
Is dat dan hoe compressie werkt?
Die kapjes zijn eigenlijk een extra resonantiesysteempje. De lucht tussen dome en kapje is een heel klein luchtveertje, en de massa had je al in de omringende lucht. De bedoeling is dat die boel resoneert, ergens in het tophoog.
En dat je zo weer wat output terugkrijgt, waar je die eerder in dit verhaal verloren was.
Een mysterie kennelijk...
In het kort : je linker driver is stijver én heeft een dieper profiel, dan je rechter driver. Beiden samen kunnen verklaren waarom de linker (relatief) minder tophoog geeft.
Maar niet exclusief : er spelen natuurlijk nog een boel andere dingen een rol.
In zoverre, boven de 25 mm spreekspoeldiameter wordt het moeilijker voor domes om de 20kHz te halen.
Afsluitend : nee, ik zie geen relatie met de diameter van je membraan, dat een te klein membraantje geen tophoog kan geven. Strookt ook niet met eigen ervaringen.
Eerder omgekeerd : hoe breder je dome, hoe hoger je hem graag zou maken om de boel stijf te houden. En hoe groter je weglengteverschillen dus zijn (door zowel hoogte, als breedte).