Vandaag heb ik me hoofdzakelijk opgehouden in ruimte zes, de grote ruimte. In die ruimte stond namelijk mijn eigen Olympus systeem opgesteld. Het Olympus systeem is nogal een omvangrijk systeem. Het thuis afbreken, daarginds opbouwen en afbreken en opnieuw hier thuis opbouwen kost erg veel tijd. Bovendien denk ik dat morgen wel een paar spieren hier en daar zal voelen van die zware subs. Nu snap ik waarom Bertor er op aandrong om dit keer mijn systeem mee te nemen, in plaats van dat van hem

.
Mijn Olympus systeem bestaat uit twee passief gefilterde ‘satellieten’ met een 12” mid en een 12” waveguide en een drietal subs met Peerless XLS drivers. Het crossover tussen de subs en de satellieten wordt gedaan middels een DSP. De integratie van de subs hebben Bertor en ik vanmorgen gedaan op basis van metingen van de amplitude. Achteraf hadden we er waarschijnlijk beter aan gedaan als we de satellieten een delay hadden gegeven. Nu leek het laag – van de subs die bijna twee meter achter de satellieten stonden – soms wat na te ijlen ten opzichte van het midhoog.
Vorig weekend heb ik nog wat fysieke aanpassingen aan mijn speakers gedaan. Helaas had ik gisteravond pas de tijd om me te buigen over het filter dat door deze aanpassingen ook aangepast diende te worden. Het bleek helaas iets te kort dag om wat dit betreft het puntje op de I te zetten. Ondanks het suboptimale laag (inmiddels clichématig woordgrapje) en het nog niet optimaal aangepaste correctiefilter vond ik dat mijn set wel goed uit de verf kwam. De naar mijn mening meest kenmerkende kwaliteiten (neutraliteit, ongekleurdheid, resolutie, rust en dynamiek) kwamen goed naar voren. De bekende valkuil met een systeem als dit – dat zonder enige compressie harder kan dan onze oren aankunnen – is dat je de volumeknop te ver open draait. Ik had mij voorgenomen daar niet in te trappen, maar soms stond het geluid toch onnodig hard. Goede leer voor de volgende keer

.
Het beoordelen van de klank van de sets van anderen vind ik lastig op een dag als deze. De opnames die ik hoorde waren mij veelal onbekend of weinig bekend en ik bevond mij vaak op een andere plek in de ruimte. Bovendien was steeds relatief weinig tijd beschikbaar om naar een set te luisteren - waarschijnlijk te kort om mijn vooroordelen (achja, wie heeft ze niet

) over boord te kunnen gooien. Systemen met duidelijk problemen vallen doorgaans wel gauw door de mand. Zo waren er een aantal sets met hoorbare problemen. De meeste speakers in de grote ruimte klonken in mijn oren echter uitstekend.
De grote ruimte was groot, zo’n zeven bij twintig meter als ik me niet vergis. In een dergelijk grote ruimte wordt de directe response van de luidspreker relatief belangrijker dan in een kleinere ruimte. Op een enkele speaker na klonken de speakers in de grote ruimte prima. Er waren wel verschillen hoorbaar, maar minder dan je in mijn ervaring hoort in een kleinere ruimte; waar het afstraalgedrag van de luidspreker veel belangrijker is. Hoewel ik dus wel verschillen hoorde, vind ik het moeilijk om te spreken in termen van beter of minder goed.
De luidsprekers van Herbert (collega van Barry) met de Accuton mid en tweeter en de oude Audax 15” woofer in een dipoolopstelling hebben over het algemeen een positieve indruk bij mij achter gelaten. Herbert vertelde dat het systeem nog in ontwikkeling is en m.i was ook te horen dat het nog niet helemaal af is. Dat er veel potentie in zit is echter wel duidelijk! Het actieve concept spreekt me aan en ik ben benieuwd hoe het afloopt met de bewegingsopnemer/ feedback. Maak je ook even aan account aan, Herbert?
De set van k.p. klonk heel mooi. Hier is weinig op aan te merken, behalve het wellicht net iets te enthousiaste hoog. Dit probleem was echter subtiel en bij hem thuis klinkt het goed in balans weet ik uit ervaring. Op een zeker moment meende ik te horen dat de boel wat vervormde (ja, ook met deze speakers werd tamelijk luid naar muziek geluisterd), maar overall vond ik deze Constant Directivity dipolen zeer overtuigend klinken! Bertor en ik realiseerden ons ineens weer waarom we ooit ook alweer dipolen hadden gebouwd

.
De prachtig uitziende speakers van Michael B, met Jordan breedbander en met woofers van CSS woofers vind ik ook het vermelden waard. Aanvankelijk zat ik achterin de ruimte. De speakers klonken wat suf. Ik had het gevoel alsof ik even met mijn oren moest ploppen, maar dat hielp niets. Vervolgens ben ik echter helemaal vooraan gaan zitten. Vanaf deze plek was het hoog prima (toen ik op de grond ging zitten, zodat mijn oren op gelijke hoogte met de breedbander kwamen zelfs nog beter) en ik vond de speakers heel neutraal klinken! In deze korte luistersessie kon ik de luidspreker niet op duidelijke fouten trapperen. Het lijkt me dat dit bij Michael thuis met de juiste afstemming van de DSP zeer goed zal klinken. Ik kan het me goed voorstellen dat je dan de hoogafval buiten de hoofdas voor lief neemt.