Op het gevaar af te worden herkend als de grote zeikerd die ik ben, moet 'me' toch even van het hart dat ik steeds meer het woordje 'me' zie waar het niet hoort. (Ik weet het, waar kan een mens zich aan storen.) Nu ben ik zelf absoluut niet vrij van typefouten etc. maar serieus, zinnen als: "ik heb 'me' spullen binnen voor mijn nieuwe blahblah enzovoorts, daar krijg ik echt zin van om met mijn liniaal en rode pen in de auto te stappen om een huisbezoek af te leggen. Het past in het rijtje van "overnieuw", "ik heb bij ME" (me
Herkent iemand dit, en is dit nu het soort intolerantie wat bij de beginselen van ouder worden hoort?
Mvg Reinder
