Pff dat was erg inderdaad, gepresenteerd als het ei van columbus en vervolgens compleet uitgekauwd.wouter schreef:Tja, toen Berndt Timmermans begon over Kiewen als beste oplossing voor de basreflexpijp ben ik afgehaakt
Echt interessante stukjes komen niet meer voor in de HH, zoals het kastwand onderzoek uit de beginjaren.
Ik heb liever 2x per jaar een HH met goede onderzoeken dan die gerecyclede meuk iedere keer
.
Bedoel je dat ik het begin nog meer zou moeten doortrekken?wouter schreef:Ik heb je stuk over de matige werking van de eerste delen van de Fuzzy TL nog even gelezen en ik denk dat Henkjan er een betere verklaring op na hield. De afstemming wordt grotendeels bepaald door de lengte van de lijn, en daarbij door de (verhouding tussen de) grootste en kleinste doorsnede/oppervlakte in de lijn. Het eerste deel van de Fuzzy TL zou zo ook wel eens bepaald kunnen worden, maar een echte knik en daarmee kleine omweg (het verschil tussen 1,5 meter en 1,41 meter bij jouw TL) zullen de geluidsgolven niet maken.
Dus zoiets:
Ik zou ook niet weten wat de beste manier is om dat uit te zoeken.
Misschien door te variëren met de kastbreedte (en dus diepte).
Niet iets waar ik naar uit kijk om te doen
De beschouwing die ik er zelf op na houd is dat de luchtkolom in een pijp geen harde scheiding heeft, zoals bij de conus van een driver versus lucht het geval is.wouter schreef:Leuk om nog eens te onderzoeken, maar misschien niet bijster wetenschappelijk. In een klassieke TL bestaat ook zoiets als een (geschatte) eindcorrectie. D.w.z. dat je de lijn korter mag maken want voorbij de opening (terminus) gaan de luchtmoleculen nog eventjes door in dezelfde richting. Het lijkt me dat zoiets alleen werkt voor de luchtstroom bij een inverende conus, bij een uitverende conus stroomt de lucht echt niet van 10 cm ver af de poort in. Dat zal gewoon een werveling langs de rand zijn, wat misschien ook weer zorgt voor een lagere Q en daarmee een veranderde werking van de lijn. Allemaal een beetje giswerk voor mij, maar je kunt een TL prima afstemmen zoals je wilt. Vooral het positioneren van demping is van belang voor een mooie werking van de TL constructie (nadat een goede TL-constructie gekozen is uiteraard).
En daardoor een beetje groter is dan de luchtkolom in de lijn.
Wervelingen van de lucht zouden mijn inziens dan ervoor moeten zorgen dat de lijn effectief korter wordt.
Deze lucht 'werkt' immers niet meer mee.
Dus naast dat de output minder wordt, ook de afstemming verhogen.
Ik weet niet of dat makkelijk te onderzoeken is, het zal er vanaf hangen of lucht dan nog steeds als 'niet samendrukbaar' beschouwt kan worden.
Mocht dat zo zijn, dan is simpelweg de afstemming op een hoog volume meten voldoende.
Uiteraard zonder demping in de kast.
Bij een bassreflex gebruiken ze een eindcorrectie variërend van k=0.732 (rechte poort, zonder afronding) tot k=2.227 (slotpoort aan de onderkant).
Ook niet echt wetenschappelijk en meer empirisch bepaalt.
Of dat ook bij een TL van toepassing kan zijn?
In het artikel over de transmissielijn van Sietse wordt i.i.g. een eindcorrectie k=1.7 gebruikt in de volgende formule:
1.7 x de wortel uit A/pi (A = eindoppervlak poort). Oftewel 1,7 x diameter van de poort.
Het effect van demping zal wel in grote mate domineren, maar verwaarloosbaar is deze eindcorrectie niet.
Leuk! Staat bij mij ook op de planning. Maar eerst de speakers afmakenwouter schreef:Met Dalojan ga ik nog eens wat metingen doen aan IHA's op de positie in de lijn waar de demping geplaatst moet worden. IHA's die op die frequentie werken die gedempt moeten worden, en dus ook op die positie in de lijn waar ze maximaal te dempen zijn. Wellicht werkt het smalbandiger en effectiever/mooier dan gewoon dempmateriaal langs de wanden. Zo'n testkast heeft dan een klassieke TL of straightline/flatline met dan wat 'vogelhuisjes' die aan de lijn hangen
De grote vraag is of het volume van de IHA meedoet of slechts gezien kan worden als een 'lek'.
In het 1e geval is dat nog wel te compenseren, maar als het zich als een lek gedraagt is het niet minder schadelijk dan demping vermoed ik.
De breedbandigheid (Q-factor) van de IHA is te bepalen door het variëren met het volume en de poortvorm.
Ik heb daarvoor een mooi tooltje gevonden:
http://www.mh-audio.nl/acalculators.asp#showcalc
Geeft dezelfde uitkomst als de IHA formule(n) van HH.
Lukt het al een beetje om met Arta overweg te gaan?wouter schreef:Voor mijn Splitted TL met de AL170 had ik destijds nog niet voldoende meetapparatuur, nu met Arta moet ik daar nog maar eens mee verder. Dat was een TL met 1 driver en 2 verschillende TL ladingen. Het gaf in ieder geval leuke resultaten, leuk genoeg om te kijken of dat nog een optie is om de TL constructie 'vlakker' te maken en de dippen te minimaliseren.
Mocht je willen dan kunnen we nog een dagje ervoor uit trekken.
Dan laat ik je ook alles doen deze keer ^^.
Ik vind het i.i.g. een leuk concept, al is het maar voor 'proof of the pudding'.
.
?
](./images/smilies/eusa_wall.gif "Brick wall"){kind=small}
Beterschap, wat dat dan ook mag betekenen (weet ik ook uit eigen ervaring helaas).
.
