Beter laat dan nooit......mijn definitieve review van de Super T amp.
Na veel proberen, combineren en luisteren tussen de eindejaarsdrukte door, ben ik toch stiekem wel heel gecharmeerd geraakt van dit kleine krachtpatsertje.
De lekkerste combinatie was met de Magnepan SMGA en mijn loopwerk-DAC combinatie (zie beneden voor meer info).
Beluisterde muziek variëerde van Bach (Brandenburgse Concerten, opname uit 1961! ) via allerlei obscure jazzrock ( George Duke, Herbie Hancock, Return to Forever, Weather Report enz) tot ouderwetse rock (Deep Purple, Marillion, Boston enz) en gekke pop (Thomas Dolby, The Nits, Prince, the Mo, Camel) en weer terug naar de wat rustiger Donals Fagen en als klapper het Requiem van Faure op Telarc.
Opvallend is het schijnbaar totaal ontbreken van compressie (uiteraard tot een bepaalde hoogte), waarna er wel tamelijke vervorming gaat plaatsvinden, er ontstaat een soort schreeuwerigheid.
Wat wil je ook? Een 10...12 wattjes op speakers van 84 dB/w/m, dat gaat niet echt hard, maar als je die grens respecteert is er weinig aan de hand.
Die grens is er ook met mijn triodegebakjes (zie beneden), zij het wat die wat gracieuzer clippen en dus schijnbaar iets luider spelen.
Schijnbaar, want aan de meetbank levert de Super T echt meer in 4 ohm dan beide buizenversterkertjes, waarmee ik de vergelijking heb gedaan

Hieruit blijkt ook wel weer dat ik zelden of nooit hard speel.
Van inspelen heb ik geen last gehad, alhoewel ik de versterker wel continue heb laten aanstaan.
Zoals al eerder gemeld, de STA plaatst wat meer forward dan ik ben gewend, en is in het laag wat slanker dan mijn WK versterker en ook de beide triodeversterkers.
De plaatsing en detaillering is uitstekend, op het frisse af.
Tja, een lekker luisterbakkie dus, voor wie niet al te hard speelt (en wie dat wel wil, moet toch echt richting 90 dB/w/m speakers gaan kijken, of domweg een dikkere versterker nemen).
Niet al te hard houdt in mijn geval in rond de 85 dB (SPL), wat voor mijn oren doorgaans meer dan genoeg is.
Ik sluit me aan bij een vorige reviewer die stelde dat je echt niet per se aan hoog rendements hoorns vastzit met deze versterker.
Referentieset:
Magnepan MG1i (4 stuks), WK versterker (KT88 PP in triode en 2 ohms uitgang), eigenbouw DAC 24 bits delta-sigma, loopwerk Pioneer PDS stable platter met modificaties, zelfbouw draaitafel met Rega RB300 en Denon DL103 vdH, eigenbouw phono preamp met fet MC input , RIAA correctie passief tussen twee 6072 buisjes in, linestage 6CG7.
Super T amp vergeleken met:
Zelfbouw triodeversterkers met resp. 6BX7 PP en 2A3 PP in de eindtrap, Pioneer/DAC combinatie, Philips CD960 gemodificeerd, JVC QLY-5F draaitafel met Denon DL160, zelfbouw RIAA trap met 6072 buizen zoals boven beschreven.
Beluisterd op: Magnepan SMGA luidsprekers, 4 ohm, 84 dB/w/m.
PS. : ik kon het niet laten om hem toch even open te maken, er kwamen twee soldeerlippen van de uitgangsterminal links tegen elkaar aan, even vastgezet en klaar.
Dat was kennelijk de reden van het uitvallen de eerste keer................