Nog een Marantz CD5400 modificatie
Moderators: Barry2001, Beheerdersteam
-
b_force
- Ook commercieel actief
- Berichten: 12450
- Lid geworden op: di 18 apr 2006, 13:27
- Locatie: West Friesland
- Contacteer:
Het project loop gestaag verder, tussen door wat andere tegenvallers gehad (hardeschijf die gecrashed wasKT88 schreef:Merkwaardig, daar grotere waarden elco's meestal ook wel een hogere ESL hebben.MidiMaze schreef:Daar ben ik praktisch achtergekomen door een keer een 78xx voeding aan de spectrum analyser te hangen. Vanaf die waarde was er significant minder hoogfrequente rommel dan zonder die C der aan, met overigens voldoende C er voor. Dit was bij een belasting van 100 mA oid dacht ik.KT88 schreef:Kun je dat eens uitleggen?
Bovendien had je het over 'slechter regelen", terwijl je nu spreekt van RF hash.
Met wat voor elco's heb je dat getest?
PS mijn ervaring is anders met de MC regelaars, ik ga nooit hoger dan 100 uF direct achter de regelaar, met 100 nF MKT erover.
Dan apart uitkoppelen met laagohmige weerstanden of spoeltjes en daarachter nog eens 47 uF.
Ik heb ooit eens oscillerende regelaars gehad met 220 en 470 uF direct erachter. Merk regelaars is me helaas ontschoten.
)Maargoed, op de BBQ Guido Tent kunnen spreken en die wist weer te vertellen dat 220uF zelfs beter zou zijn.
(onder motto meer = beter)
Ehm... nu snap ik hem dus niet meer
Ik kan sowieso wel 220uF ipv 100uF gebruiken, zal wel niet zo'n vaart lopen, maar waar ik dus meer benieuwd naar ben is, de gedachte/theorie er nu achter, want dat ben ik nu dus wel even kwijt.
Goed.
Een spanningsregelaar is niets anders dan een krachtige opamp die sterk is tegengekoppeld van de uit- naar de negatieve ingang.
Aan de positieve ingang zit een bandgap-referentie.
De opamp zal zijn ingangen gelijk willen trekken en doet dat door de uitgang zo te sturen dat de negatieve ingang van de interne opamp de bandgap-refetentiespanning benadert.
Een 78XX of 79XX heeft een stroombegrenzer aan boord, die zorgt dat er boven de 1A een rem opstaat.
Als de capaciteit aan de uitgang nu (te) groot is, kan de inschakel-stroomstoot voldoende zijn om deze begrenzing aan te spreken.
Daardoor wordt de uitgang afgeschakeld, de spanning op de C daalt weer, de regelaar schakelt de uitgang weer in enz.
Oscillatie.
Daarnaast kan genereren in een hoge frequentie optreden door de zelfinductie van printsporen en de elco, in combinatie met een slechter presteren van de (grote) elco in het HF gebied.
Daarom wordt er ook altijd geadviseerd om zo direct mogelijk op de in- en uitgangspinnen 100 nF condensatortjes te zetten om dit tegen te gaan.
Tel daarbij op dat er achter die elco die direct op de regelaar staat, meestal ook locaal nog elco's staan bij de verbruiker die opgeteld ook een aardige hoeveelheid uFs vertegenwoordigen.
Als het goed is zit daar nog een weerstandje en wat printspoor tussen, maar de invloed ervan kan niet geheel buiten beschouwing worden gelaten.
Ik heb goede ervaringen met max. 100 uF aan de regelaar, en locale ontkoppeling bij opamps etc. met 10 ohm en 47 uF.
Voor digitale circuits (5V) een spoeltje gedempt door 100 ohm in parallel, met 47 uF en 10.....100 nF in parallel naar ground (ook al is het een Panasonic FC of Sanyo Oscon).
Hier is ook de print-layout en met name de aard-routing erg van belang.
Daarin verschillen de diverse ontwerpers blijkbaar van mening, ik ga af op wat mijn metingen me vertellen.
- edit - typos.
Een spanningsregelaar is niets anders dan een krachtige opamp die sterk is tegengekoppeld van de uit- naar de negatieve ingang.
Aan de positieve ingang zit een bandgap-referentie.
De opamp zal zijn ingangen gelijk willen trekken en doet dat door de uitgang zo te sturen dat de negatieve ingang van de interne opamp de bandgap-refetentiespanning benadert.
Een 78XX of 79XX heeft een stroombegrenzer aan boord, die zorgt dat er boven de 1A een rem opstaat.
Als de capaciteit aan de uitgang nu (te) groot is, kan de inschakel-stroomstoot voldoende zijn om deze begrenzing aan te spreken.
Daardoor wordt de uitgang afgeschakeld, de spanning op de C daalt weer, de regelaar schakelt de uitgang weer in enz.
Oscillatie.
Daarnaast kan genereren in een hoge frequentie optreden door de zelfinductie van printsporen en de elco, in combinatie met een slechter presteren van de (grote) elco in het HF gebied.
Daarom wordt er ook altijd geadviseerd om zo direct mogelijk op de in- en uitgangspinnen 100 nF condensatortjes te zetten om dit tegen te gaan.
Tel daarbij op dat er achter die elco die direct op de regelaar staat, meestal ook locaal nog elco's staan bij de verbruiker die opgeteld ook een aardige hoeveelheid uFs vertegenwoordigen.
Als het goed is zit daar nog een weerstandje en wat printspoor tussen, maar de invloed ervan kan niet geheel buiten beschouwing worden gelaten.
Ik heb goede ervaringen met max. 100 uF aan de regelaar, en locale ontkoppeling bij opamps etc. met 10 ohm en 47 uF.
Voor digitale circuits (5V) een spoeltje gedempt door 100 ohm in parallel, met 47 uF en 10.....100 nF in parallel naar ground (ook al is het een Panasonic FC of Sanyo Oscon).
Hier is ook de print-layout en met name de aard-routing erg van belang.
Daarin verschillen de diverse ontwerpers blijkbaar van mening, ik ga af op wat mijn metingen me vertellen.
- edit - typos.
-
voodooless
- Berichten: 4775
- Lid geworden op: di 02 nov 2004, 23:23
- Locatie: Arnhem
- Contacteer:
