Ik vind het een nogal onsamenhangend verhaal. Er staan ook behoorlijk wat flauwekul "verklaringen" voor het een en ander. Bijvoorbeeld de 'twee' dimensies van een elektrisch signaal na een mic... We zijn er kennelijk eentje onderweg kwijt geraakt bij deze omzetting...b_force schreef:ik kwam op deze site terecht
http://www.aes-section.nl/
en met dit artikel
http://www.aes-section.nl/lezingen/proj ... ik184.html
Gaan we met een microfoon niet van 3 naar slechts 1 dimensie, nl. 1 punt in de ruimte? Of worden het er wellicht twee als we twee mics ophangen? Maar in dat geval zijn er slechts drie microfoons nodig voor die volle, werkelijk beleving van 3D geluid?
Andere jeukopwekkende boodschappen:
'De door te geven boodschap zit als het ware in de ‘box’ gevangen.'... Geen commentaar!
'van deze constructie is dat het conusvormige gedeelte naar alle zijden afstraalt; behalve naar achteren, want daar zit de magneet.' - Hoe kort door de bocht... we vergeten voor het gemak even de freqafhankelijke afbuiging en het volstrekt ontbreken van demping door een brok metaal. Geluid lost tenslotte niet op in het niets.
Verder gaat de bedoelde(?) vergelijking met Ohm Acoustics een beetje mank als je in de review leest: 'Rear-wall reflections at these frequencies can become confused with the original sound and consequently blur imaging'... Daarom gebruiken ze bij Ohm acoustische demping naar achteren en een conventioneel horizontaal gerichte tweeter. Dus toch geluid richten? De speakers in het artikel lijken echter volmaakte rondstralers te willen zijn. Was geburt?
En tot slot, ik heb een dikke-schedel-moment denk ik, ... wie kan me uitleggen welk wonder hier geschiedde:
'Het delicate geluid van dit middeleeuwse instrument was nauwelijks nog hoorbaar toen Leo halverwege de tot dan plezierig klinkende opvoering plotseling de geluidsinstallatie uitzette. (...knip iets over de mics en rondzingen...) Wederom doorkruisten ernstige gezichten met ingehouden pas de zaal.'
Uhm... ??
Wat de werking en basis voor Leo's speakers nu precies is blijft op punten een beetje in het (fantoom)midden hangen. Deze back to the twenties aanpak blijkt in ieder geval een octrooi op te kunnen leveren.
Ik struikel dus een beetje door het artikel heen, de voordelen van rondstralen daargelaten. Niet wat ik van de AES verwacht, ook al is het maar een verslagje van een demo.
