Subhoorn uit ondervloerplaten (Jihaaa, muziek!)
Moderator: Beheerdersteam
Zo, toch altijd weer drukker dan gedacht. Maar er komt toch een einde in zicht. Ik ben begonnen met het snijden van de baffle en heb daar interne panelen op gelijmd. Daarna heb ik de achterkant er op gelijmd en de boven en onderkant.
Het enige wat ik nog moet doen voor ik 'm dichtlijm, is het stukje aan het begin, de scheiding tussen compressiekamer en hoorn. Daar zit een hoop snij- en schuurwerk in en levert veel troep, dat houdt even op. Ik heb geen klusruimte, dus het is een heel gedoe om te gaan hobbyen en daarna opruimen.
In de tussentijd was ik ontevreden met hoe de verschillende stukken aan/op elkaar pasten en was bezorgd over lekken. Ik heb daarom net de naden staan kitten. Achteraf denk ik dat ik beter meteen met montagekit in de weer had kunnen gaan, in plaats van houtlijm. Ik zal de resterende panelen daarom met montagekit uitproberen.
Onder nog wat foto's:
Het enige wat ik nog moet doen voor ik 'm dichtlijm, is het stukje aan het begin, de scheiding tussen compressiekamer en hoorn. Daar zit een hoop snij- en schuurwerk in en levert veel troep, dat houdt even op. Ik heb geen klusruimte, dus het is een heel gedoe om te gaan hobbyen en daarna opruimen.
In de tussentijd was ik ontevreden met hoe de verschillende stukken aan/op elkaar pasten en was bezorgd over lekken. Ik heb daarom net de naden staan kitten. Achteraf denk ik dat ik beter meteen met montagekit in de weer had kunnen gaan, in plaats van houtlijm. Ik zal de resterende panelen daarom met montagekit uitproberen.
Onder nog wat foto's:
- Jan-Willem
- Berichten: 650
- Lid geworden op: vr 06 jan 2006, 20:40
- Locatie: Nijeveen (bij Meppel)
- Contacteer:
K*T!
De afgelopen weken toch niet helemaal stil gezeten en wat dingetjes voorbereid. Gistermiddag heb ik een van de open zijden dichtgelijmd. Vandaag liep ik er even langs, om te kijken of de lijm al hard was. En om me te verheugen over bijna af enzo.
De lijm was droog en hard en ik tilde het apparaat daarom op om rechtop te zetten. Helaas is de laatste tijd de luchtvochtigheid wat groter geweest en is het materiaal wat broos geworden. De lijm heeft gehouden, maar op een van de plaatsen waar ik de speaker vasthad, heeft de lijm een stuk van het materiaal losgetrokken. Ik stond dus beteuterd met een paneel in m'n hand en een kast op de grond. En ik was écht bijna klaar.](./images/smilies/eusa_wall.gif)
Het stomme is, dat ik de kast al vele malen op veel hardhandiger manier heb verplaatst, zonder problemen. De plaats waar de breuk zich heeft voorgedaan is ook niet versgelijmd, maar minstens twee maanden geleden, dus op zich ligt het ook niet aan een vochtige lijmnaad. Ik vond het gisteren eigenlijk ook een beetje vochtig om te gaan lijmen. Kreun, eigen schuld dikke bult.
Het is reparabel en de kast verdiende toch al geen schoonheidsprijs, dus ik rond het gewoon af. Maar ik ben even geen happy camper. Volgend projekt weer een stapeltje planken kant en klaar laten zagen en in elkaar lijmen.
De afgelopen weken toch niet helemaal stil gezeten en wat dingetjes voorbereid. Gistermiddag heb ik een van de open zijden dichtgelijmd. Vandaag liep ik er even langs, om te kijken of de lijm al hard was. En om me te verheugen over bijna af enzo.
De lijm was droog en hard en ik tilde het apparaat daarom op om rechtop te zetten. Helaas is de laatste tijd de luchtvochtigheid wat groter geweest en is het materiaal wat broos geworden. De lijm heeft gehouden, maar op een van de plaatsen waar ik de speaker vasthad, heeft de lijm een stuk van het materiaal losgetrokken. Ik stond dus beteuterd met een paneel in m'n hand en een kast op de grond. En ik was écht bijna klaar.
Het stomme is, dat ik de kast al vele malen op veel hardhandiger manier heb verplaatst, zonder problemen. De plaats waar de breuk zich heeft voorgedaan is ook niet versgelijmd, maar minstens twee maanden geleden, dus op zich ligt het ook niet aan een vochtige lijmnaad. Ik vond het gisteren eigenlijk ook een beetje vochtig om te gaan lijmen. Kreun, eigen schuld dikke bult.
Het is reparabel en de kast verdiende toch al geen schoonheidsprijs, dus ik rond het gewoon af. Maar ik ben even geen happy camper. Volgend projekt weer een stapeltje planken kant en klaar laten zagen en in elkaar lijmen.
Laatste paneel! Laatste paneel! Gisteravond gelijmd met montagekit, misschien durf ik vanavond al herrie te maken! Waaaah, eindelijk af!
Ik heb ontdekt dat het materiaal, net als MDF, aan de oppervlakten veel dichter en taaier is dan binnen in. Vandaar ook dat dat ene paneel loskwam, kennelijk rukte de sterke lijmverbinding het oppervlakte van de plaat los van de rest. Ik ben nu natuurlijk hééél voorzichtig met verplaatsen en hoop dat ik het kan voorkomen. Maar heel lang zal het allemaal niet meegaan. Ik heb inmiddels ook wat andere ontwerpen gevonden met dit spul erin en zie dat ze vaak de buitenkant van hout doen en al het binnen werk (binnen bekleding, hoornverloop, reflexpoorten) van zacht materiaal maken. Dat is denk ik wel een verstandige aanpak...
De driver recht op de baffle schroeven was uiteraard geen goed idee. Ik had eerder bedacht dat ik een dikke ring van MDF ofzo op de baffle kon lijmen, maar nu ik weet dat die er zo, met een laagje ondervloerplaat, af komt zetten, lijkt me dat ook geen goed idee...
Nu kan de baffle op zich wel wat hebben, alleen is de consistentie dusdanig dat een schroef er zo uit losgetrokken wordt en een gewicht aan één kant zo loskomt. Mijn oplossing is dat ik een plaatje hout aan de voorkant en aan de achterkant van de baffle heb gelijmd én geschroefd. Het is de bedoeling dat de schroeven door het driverframe, de voorste houten plaat, de baffle en de achterste houten plaat gaan. De houten platen bieden grip voor de schroeven en zorgen dat de driver niet aan een losse laag van de baffle komt te hangen. Nu de baffle niet uitscheurt, kan 'ie verder het gewicht wel dragen, dus zo moet het goed komen.
Dat dient natuurlijk nog met een experiment gestaafd te worden... Schpannend...
Wanneer het ding droog is en de speaker erin zit volgt er een foto.
Ik heb ontdekt dat het materiaal, net als MDF, aan de oppervlakten veel dichter en taaier is dan binnen in. Vandaar ook dat dat ene paneel loskwam, kennelijk rukte de sterke lijmverbinding het oppervlakte van de plaat los van de rest. Ik ben nu natuurlijk hééél voorzichtig met verplaatsen en hoop dat ik het kan voorkomen. Maar heel lang zal het allemaal niet meegaan. Ik heb inmiddels ook wat andere ontwerpen gevonden met dit spul erin en zie dat ze vaak de buitenkant van hout doen en al het binnen werk (binnen bekleding, hoornverloop, reflexpoorten) van zacht materiaal maken. Dat is denk ik wel een verstandige aanpak...
De driver recht op de baffle schroeven was uiteraard geen goed idee. Ik had eerder bedacht dat ik een dikke ring van MDF ofzo op de baffle kon lijmen, maar nu ik weet dat die er zo, met een laagje ondervloerplaat, af komt zetten, lijkt me dat ook geen goed idee...
Nu kan de baffle op zich wel wat hebben, alleen is de consistentie dusdanig dat een schroef er zo uit losgetrokken wordt en een gewicht aan één kant zo loskomt. Mijn oplossing is dat ik een plaatje hout aan de voorkant en aan de achterkant van de baffle heb gelijmd én geschroefd. Het is de bedoeling dat de schroeven door het driverframe, de voorste houten plaat, de baffle en de achterste houten plaat gaan. De houten platen bieden grip voor de schroeven en zorgen dat de driver niet aan een losse laag van de baffle komt te hangen. Nu de baffle niet uitscheurt, kan 'ie verder het gewicht wel dragen, dus zo moet het goed komen.
Dat dient natuurlijk nog met een experiment gestaafd te worden... Schpannend...
Wanneer het ding droog is en de speaker erin zit volgt er een foto.
JAAAAAA!
Lijm was hard, bedrading erin, driver aangesloten, erin geschroefd en in de hoek gezet. Heerlijk gevoel!
Ik heb even snel een natte vinger digitaal filter ingesteld in de crossover-functie van Foobar en nu staat het te spelen. Heel zachtjes, ivm tijdstip en slapende vriendin.
Het is te vroeg voor waarde oordelen. Er komt in ieder geval wél laag uit.
Lijm was hard, bedrading erin, driver aangesloten, erin geschroefd en in de hoek gezet. Heerlijk gevoel!
Ik heb even snel een natte vinger digitaal filter ingesteld in de crossover-functie van Foobar en nu staat het te spelen. Heel zachtjes, ivm tijdstip en slapende vriendin.
Het is te vroeg voor waarde oordelen. Er komt in ieder geval wél laag uit.
- Jan-Willem
- Berichten: 650
- Lid geworden op: vr 06 jan 2006, 20:40
- Locatie: Nijeveen (bij Meppel)
- Contacteer:
-
pulsie
- LET OP: deze gebruiker heeft geen werkend emailadres, dus ontvangt ook geen notificaties.
- Berichten: 82
- Lid geworden op: za 03 mar 2007, 20:57
Je houdt de spanning er wel in op deze manier IvoIvo schreef:Nog niet. Die speaker in mekaar schroeven was eigenlijk woggen, ik had een last-minute opdracht die ik vannacht heb gedaan en vanochtend en een stukje van vanmiddag heb ik geslapen. Daarna boodschappen doen en wat huishouden en nu ren ik zo door naar een afspraak.
Soon come.
Nou, even gespeeld met de camera van mijn telefoon. Niet fantastisch, maar voordat de spanning te veel wordt...

Hij mag natuurlijk wat netter afgewerkt worden, over de prestaties ben ik nog steeds dik tevreden. Ik vind het opvallend hoe veelzijdig bruikbaar hij is, het 'werkt' met klassiek/symfonieorkest, het 'werkt' met pop, het 'werkt' met reggae en het 'werkt' met films. Ik ben geneigd om aan tenemen dat het dus 'klopt'. Schoon, ongekleurd laagfrequent geluid, dat mooi overgaat naar de midhoorns. Prima!
Met betrekking tot schaal, de woofer is 12", dus ongeveer formaat LP. Het is best een groot ding en mijn vriendin werd toch wel wat angstig rond de voltooiïng. Nu hij op z'n plek staat, blijkt het allemaal wel mee te vallen.
Hij mag natuurlijk wat netter afgewerkt worden, over de prestaties ben ik nog steeds dik tevreden. Ik vind het opvallend hoe veelzijdig bruikbaar hij is, het 'werkt' met klassiek/symfonieorkest, het 'werkt' met pop, het 'werkt' met reggae en het 'werkt' met films. Ik ben geneigd om aan tenemen dat het dus 'klopt'. Schoon, ongekleurd laagfrequent geluid, dat mooi overgaat naar de midhoorns. Prima!
Met betrekking tot schaal, de woofer is 12", dus ongeveer formaat LP. Het is best een groot ding en mijn vriendin werd toch wel wat angstig rond de voltooiïng. Nu hij op z'n plek staat, blijkt het allemaal wel mee te vallen.
Het hoeft ook geen eindpunt te zijn. Ik kan nu zoeken naar manieren om hetzelfde te bereiken, met andere materialen. Bijvoorbeel een composiet van softboard en een ander materiaal. Of ik kan een nieuw materiaal vinden met ongeveer dezelfde positieve eigenschappen van softboard. In de Bouwmarkt vond ik een materiaal, een plaat PU-schuim. Dat deed het erg goed in de kloptest, leek wat op softboard.thefinlux schreef:Is zo'n kast niet ontzettend kwetsbaar?
Alleen bij verplaatsen. Tillen gaat goed (mits met beleid en op de juiste plaatsen ondersteunen). Schuiven levert een groen spoor van vezels over het tapijt. Maar nu staat hij stil en gebeurt er niks mee.
Stofzuigen? Lijkt me voldoende.thefinlux schreef:En hoe denk je hem schoon te houden?
Dat overleeft 'ie wel. En anders bouw ik een andere. Ik heb de Gately halfhoorn op het oog (een basreflex met hoornpoort), en de Electrovoice Centurion hoekhoorn. Die Centurion is een Klipschorn met versimpelde constructie d.m.v. een andere opvouwing. Heel interessant.thefinlux schreef:En wat als hij een keer omvalt ofzo?![]()
thefinlux schreef:Het is best leuk om te zien wat je ermee doet, maar ik denk dat het materiaal gewoon totaal niet praktisch is, ongeacht de acoustische kwaliteiten.
De waarde van mijn geëxperimenteer met een totaal niet praktisch materiaal, is dat ik nu weet dat ik mijn bashoorns graag van een materiaal wil maken dat snel vibreert, maar niet resoneert. Dat is wat ik van dit geknoei opsteek.
hehe , dat ken ik van ergens , een 20 jaartjes geleden ongeveer stak mij broer ongeveer hetzelfde in mekaar met een 38cm Audax woofer ...man man man .... laag dat dat ging , de vloeistof in de buren hun glazen en tassen vertoonden golven als mn broer een plaatje opzette ... , het was wel eens leuk maar na een paar weken hebben we besloten de kast maar weer te slopen wegens té...
Mvg Benco
Mvg Benco
Erg interessant! Dank voor de up-date.Ivo schreef:Hij mag natuurlijk wat netter afgewerkt worden, over de prestaties ben ik nog steeds dik tevreden. Ik vind het opvallend hoe veelzijdig bruikbaar hij is, het 'werkt' met klassiek/symfonieorkest, het 'werkt' met pop, het 'werkt' met reggae en het 'werkt' met films. Ik ben geneigd om aan tenemen dat het dus 'klopt'. Schoon, ongekleurd laagfrequent geluid, dat mooi overgaat naar de midhoorns. Prima!
Met betrekking tot schaal, de woofer is 12", dus ongeveer formaat LP. Het is best een groot ding en mijn vriendin werd toch wel wat angstig rond de voltooiïng. Nu hij op z'n plek staat, blijkt het allemaal wel mee te vallen.[Geplaatst: Za 01 Sep 2007 1:51]
Petter
Hmmm...Benco schreef:hehe , dat ken ik van ergens , een 20 jaartjes geleden ongeveer stak mij broer ongeveer hetzelfde in mekaar met een 38cm Audax woofer ...man man man .... laag dat dat ging , de vloeistof in de buren hun glazen en tassen vertoonden golven als mn broer een plaatje opzette ... , het was wel eens leuk maar na een paar weken hebben we besloten de kast maar weer te slopen wegens té...
Was dat een bestaand ontwerp, of eigen ontwerp?
- Jan-Willem
- Berichten: 650
- Lid geworden op: vr 06 jan 2006, 20:40
- Locatie: Nijeveen (bij Meppel)
- Contacteer:
Ik... eh... ik weet het nog niet...
Het ding is LELIJK en ik heb hier en daar best slordig gewerkt. Ik zou graag een versie 1.1 maken, beter en netter, en die dan afwerken. Aan de andere kant onttrek je met afwerken de kast juist aan het zicht, dus dan is versie 1.1 niet nodig. Er is geen functioneel defect in de kast, dus voor beter geluid (met hetzelfde ontwerp) hoef ik het ook niet te doen.
Het wordt dus een puur psychologische keuze. Ga ik voor de façade, of de inhoud? Mijn vriendin trok een argwanend gezicht bij deze vraag...
Ik denk dat het toch afwerken wordt, dun hobbytriplex aan de voorkant, bovenkant en zichtbare zijkant, en dan aflakken in een tint die bij de rest van het interieur past. Dat is niet zoveel werk en scheelt enorm in de huiskamervriendelijkheid. Als ik er veel meer energie in zou willen steken, zou ik liever aan een ander ontwerp beginnen. Maar dat is iets voor in een ander draadje...
Het ding is LELIJK en ik heb hier en daar best slordig gewerkt. Ik zou graag een versie 1.1 maken, beter en netter, en die dan afwerken. Aan de andere kant onttrek je met afwerken de kast juist aan het zicht, dus dan is versie 1.1 niet nodig. Er is geen functioneel defect in de kast, dus voor beter geluid (met hetzelfde ontwerp) hoef ik het ook niet te doen.
Het wordt dus een puur psychologische keuze. Ga ik voor de façade, of de inhoud? Mijn vriendin trok een argwanend gezicht bij deze vraag...
Ik denk dat het toch afwerken wordt, dun hobbytriplex aan de voorkant, bovenkant en zichtbare zijkant, en dan aflakken in een tint die bij de rest van het interieur past. Dat is niet zoveel werk en scheelt enorm in de huiskamervriendelijkheid. Als ik er veel meer energie in zou willen steken, zou ik liever aan een ander ontwerp beginnen. Maar dat is iets voor in een ander draadje...
Ik wil even dit draadje afsluiten, met wat observaties en ervaringen.
We zijn inmiddels verhuisd naar een ander huis. Meer ruimte, maar ook veel mooier en dat pluizige ding kon echt niet meer. Daarnaast was er ineens weer ruimte voor mijn LaScala kasten (love babies), dus ik heb het Schmacksding bij het oud papier (!) gezet.
Ik ben heel blij met mijn LaScala's, want in de overgang van mid naar laag zijn ze ontzettend goed. Cello, zangstemmen, dat soort dingen is fantastisch. De Schmacks was daar niet zo goed in, het klonk daar wat rommelig. Ik had geen metingen en derhalve geen precies afgestemd filter, daarnaast is een backloaded hoorn meestal ook wat rommeliger rond het frequentiegebied waar de driveroutput en hoornoutput interferen en voor pieken en uitdovingen zorgen. Ik wijt het aan die twee zaken.
De LaScala gaat gewoon niet zo diep, de Schmacks wél. Daarnaast was het heel erg schoon laag. Niet van dat geloei en gedreun, maar gewoon reproduceren van het signaal. Ik speel in een symfonieorkest, dus dat gebruik ik veel ter referentie. Symfonisch slagwerk is een bijzondere combinatie van een doffe klap (luchtverplaatsing, wapperende broekspijp) en een naklank. Bij een minder bassysteem wordt dat al snel één woemp-geluid en minder directe luchtverplaatsing, maar de Schmacks wist dat mooi te scheiden. De LaScala is onder de hoorn Fc gewoon een gesloten kast van 60-80 liter, dus die kun je boosten als een subwoofer. Dat heb ik nu ook gedaan. De balans verbetert en de diepgang ook, maar het is allemaal niet zo gemakkelijk en intens als de Schmacks. Eigenlijk kun je zeggen dat de Schmacks zo goed in het diepe laag is, als de LaScala in midbas. Als je kijkt naar hoornlengte en hoornmondgrootte, dan is dat ook wel te begrijpen. De LaScala is een midbas-ontwerp en de Schmacks meer een subwoofer.
Verder had ik de subjectieve indruk dat de LaScala's beduidend gevoeliger zijn voor ruimte-issues dan de Schmacks, met name voor uitdoving. De Schmacks had op z'n plek in de hoek een hele harde piek bij ~60-70 Hz, maar verder geen dips. De piek was met een grafische equalizer makkelijk weg te halen en klonk verder prima. Met de hoorn buiten de hoek was die piek weg. De LaScala's hadden in die ruimte meerdere ruimtegerelateerde pieken en dips (niet door ontwerp, want wisselende als je door de kamer liep).
Voor wat betreft het gebruikte materiaal, ondervloerplaat:
Ik heb eerder hoorns met grote panelen gemaakt, van 18 en 22 mm MDF, en dat had meer eigenklank. Het gunstige effect was groter dan ik dacht en had verwacht. Wat dat betreft is dit een groot succes geweest. Voor alle andere bouwsels die nu in mijn hoofd rondspoken, overweeg ik ook (deels) ondervloerplaat te gebruiken. Ik denk dat de creaties van Kees, met hardhout-multiplex, bracing en beton, ongetwijfeld nog een stuk ongekleurder zullen klinken. Die kosten ook een hoop meer werk, materiaal en bouwtijd. Qua optimaliseren van investering en resultaat scoort de Schmacks denk ik prima.
Ik heb een fijne tijd gehad met de Schmacks. Eigenlijk mis ik 'm behoorlijk. Qua klank, maar ook qua irrationele fascinatie met het fenomeen onhandelbaar grote hoorn. Van de onhandelbaar grote hoorns vond ik dit dan een leuke. Er was nog een hoop om uit te zoeken, onder andere deugdelijke metingen maken, een goed filter vinden, misschien toch hier en daar een versteviging toevoegen. Ik weet ook dat er een versie van de 'gewone' schmacks is met Helmholtzresonatoren, waarvan de rommeligheid in de midbas enorm opklaarde. Dat zou ik dan ook wel eens met de Schmackssub willen proberen.
Voorlopig ben ik even klaar met de Schmackssub. Maar misschien krijgt dit draadje nog een staartje, misschien komt er nog een Schmackssub II. Son of Schmacks, haha.
We zijn inmiddels verhuisd naar een ander huis. Meer ruimte, maar ook veel mooier en dat pluizige ding kon echt niet meer. Daarnaast was er ineens weer ruimte voor mijn LaScala kasten (love babies), dus ik heb het Schmacksding bij het oud papier (!) gezet.
Ik ben heel blij met mijn LaScala's, want in de overgang van mid naar laag zijn ze ontzettend goed. Cello, zangstemmen, dat soort dingen is fantastisch. De Schmacks was daar niet zo goed in, het klonk daar wat rommelig. Ik had geen metingen en derhalve geen precies afgestemd filter, daarnaast is een backloaded hoorn meestal ook wat rommeliger rond het frequentiegebied waar de driveroutput en hoornoutput interferen en voor pieken en uitdovingen zorgen. Ik wijt het aan die twee zaken.
De LaScala gaat gewoon niet zo diep, de Schmacks wél. Daarnaast was het heel erg schoon laag. Niet van dat geloei en gedreun, maar gewoon reproduceren van het signaal. Ik speel in een symfonieorkest, dus dat gebruik ik veel ter referentie. Symfonisch slagwerk is een bijzondere combinatie van een doffe klap (luchtverplaatsing, wapperende broekspijp) en een naklank. Bij een minder bassysteem wordt dat al snel één woemp-geluid en minder directe luchtverplaatsing, maar de Schmacks wist dat mooi te scheiden. De LaScala is onder de hoorn Fc gewoon een gesloten kast van 60-80 liter, dus die kun je boosten als een subwoofer. Dat heb ik nu ook gedaan. De balans verbetert en de diepgang ook, maar het is allemaal niet zo gemakkelijk en intens als de Schmacks. Eigenlijk kun je zeggen dat de Schmacks zo goed in het diepe laag is, als de LaScala in midbas. Als je kijkt naar hoornlengte en hoornmondgrootte, dan is dat ook wel te begrijpen. De LaScala is een midbas-ontwerp en de Schmacks meer een subwoofer.
Verder had ik de subjectieve indruk dat de LaScala's beduidend gevoeliger zijn voor ruimte-issues dan de Schmacks, met name voor uitdoving. De Schmacks had op z'n plek in de hoek een hele harde piek bij ~60-70 Hz, maar verder geen dips. De piek was met een grafische equalizer makkelijk weg te halen en klonk verder prima. Met de hoorn buiten de hoek was die piek weg. De LaScala's hadden in die ruimte meerdere ruimtegerelateerde pieken en dips (niet door ontwerp, want wisselende als je door de kamer liep).
Voor wat betreft het gebruikte materiaal, ondervloerplaat:
Ik heb eerder hoorns met grote panelen gemaakt, van 18 en 22 mm MDF, en dat had meer eigenklank. Het gunstige effect was groter dan ik dacht en had verwacht. Wat dat betreft is dit een groot succes geweest. Voor alle andere bouwsels die nu in mijn hoofd rondspoken, overweeg ik ook (deels) ondervloerplaat te gebruiken. Ik denk dat de creaties van Kees, met hardhout-multiplex, bracing en beton, ongetwijfeld nog een stuk ongekleurder zullen klinken. Die kosten ook een hoop meer werk, materiaal en bouwtijd. Qua optimaliseren van investering en resultaat scoort de Schmacks denk ik prima.
Ik heb een fijne tijd gehad met de Schmacks. Eigenlijk mis ik 'm behoorlijk. Qua klank, maar ook qua irrationele fascinatie met het fenomeen onhandelbaar grote hoorn. Van de onhandelbaar grote hoorns vond ik dit dan een leuke. Er was nog een hoop om uit te zoeken, onder andere deugdelijke metingen maken, een goed filter vinden, misschien toch hier en daar een versteviging toevoegen. Ik weet ook dat er een versie van de 'gewone' schmacks is met Helmholtzresonatoren, waarvan de rommeligheid in de midbas enorm opklaarde. Dat zou ik dan ook wel eens met de Schmackssub willen proberen.
Voorlopig ben ik even klaar met de Schmackssub. Maar misschien krijgt dit draadje nog een staartje, misschien komt er nog een Schmackssub II. Son of Schmacks, haha.
Die gevoeligheid voor ruimtelijke plaatsing meen ik te herkennen bij mijn Carnyx, zouden we dat kunnen toeschrijven aan de vorm van de hoornmond, plaatsing driver en vouw principe? Want op die punten hebben beide hoorns raakvlakken.Ivo schreef:...
Verder had ik de subjectieve indruk dat de LaScala's beduidend gevoeliger zijn voor ruimte-issues dan de Schmacks, met name voor uitdoving. De Schmacks had op z'n plek in de hoek een hele harde piek bij ~60-70 Hz, maar verder geen dips. De piek was met een grafische equalizer makkelijk weg te halen en klonk verder prima. Met de hoorn buiten de hoek was die piek weg. De LaScala's hadden in die ruimte meerdere ruimtegerelateerde pieken en dips (niet door ontwerp, want wisselende als je door de kamer liep).
...
qua irrationele fascinatie met het fenomeen onhandelbaar grote hoorn.
...
Onhandelbaar grote hoorns doen wat met je hé? Eerst zijn ze prominent aanwezig, maar al snel betrap je jezelf er op wezenloos naar die beesten te zitten staren... je wordt er als het ware verliefd op!
Zeker, de Carnyx is net een LaScala met nog een stukje er aan.Nils_vn schreef:Die gevoeligheid voor ruimtelijke plaatsing meen ik te herkennen bij mijn Carnyx, zouden we dat kunnen toeschrijven aan de vorm van de hoornmond, plaatsing driver en vouw principe? Want op die punten hebben beide hoorns raakvlakken.
De plaatsing van de driver en het vouwprincipe hebben op zich geen of zeer weinig relatie met wat er uit de hoornmond komt, althans wanneer die vouwing en plaatsing niet heel erg fout zijn. In het geval van onze hoorns zit dat wel goed.
Ik zit nu na te denken over de overeenkomsten tussen onze Carnyx en LaScala hoorns, en de verschillen met de Schmacks. De LaScala's zijn in een bepaalde, vrij hoge, basfrequentie ineens helemaal weg. Ze staan nu en in de vorige woonkamer tegen de achterwand aangeschoven en in beide ruimtes hetzelfde effect. Toen ik ze in het vorige huis een tijdje midden in de kamer had staan, hadden ze het helemaal niet.
Ik kom tot de voorlopige conclusie dat het probleem wellicht niet in de ruimteresonanties zit, maar eerder in uitdovende en versterkende reflecties. Onze hoorns hebben de mond aan de voorkant zitten, op enige afstand van de wand erachter. Vanwege de constructie (zowel bij jou als bij mij veel bracing) creëren trillingen in de kast zelf denk ik veel minder geluid. Het geluid wordt dus vanuit één duidelijk punt afgestraald, de hoornmond. De geluidsgolven gaan naar voren, maar ook naar achteren. Ze worden dan gereflecteerd en gaan de kamer weer in. Zelfde als met andere kastprincipes, natuurlijk. Onderweg komen eerste golf en reflectie elkaar tegen en kunnen elkaar uitdoven en/of versterken.
De Schmacks stond in een hoek en had die effecten eigenlijk niet. Wel een hele grote piek ergens, maar in een heel ander frequentiegebied. Ik neem aan dat het daarbij daadwerkelijk om een ruimteresonantie gaat. Ik had ook ooit een stel spiraal bashoorns, waarvan de hoornmonden plat tegen de achterwand stonden. Die hadden die effecten ook niet.
Ik heb nog nooit de Klipsch hoekhoorns en derivaten gehoord, maar wellicht dat het daarvoor ook op gaat. Misschien kan Kees daar wat over zeggen?
- audiomanics
- Berichten: 4575
- Lid geworden op: za 08 apr 2006, 21:54
- Locatie: Appelscha
- Contacteer:
Ja, daar kan ik wel wat over zeggen, denk ik.Ivo schreef:Ik heb nog nooit de Klipsch hoekhoorns en derivaten gehoord, maar wellicht dat het daarvoor ook op gaat. Misschien kan Kees daar wat over zeggen?
Ik heb her orginele Klipsch ontwerp destijds..(een jaar of 30 geleden..toen er nog geen homecomputers waren) doorgerekend en aangepast op een wat lagere frequentie dan de orginele. De kennis van speakers stond toen ook nog niet op het nivo van nu.. speakers waren 12 inch en 8 Ohm verder was er soms iets te vinden over de resonantiefrequentie maar daar bleef het wel bij.. In eerste instantie had ik er toen een paar philips woofers inzitten maar na het bouwen van een 2 x 700W amp voor de bas volstonden die natuurlijk niet meer.. Heden tendage zitten er nu een paar behoorlijke Beyma jetsers in die beter voldoen.
Ondanks dat de frequentie van de hoorn berekend was op zo'n 30Hz pers ik er toch feestelijk frequenties uit die veel lager liggen. 2Hz bijvoorbeeld, voel je best maar je hoort dan alleen het pompen van de conussen als bijgeluid (bij 700W per kanaal is dat best angstaanjagend dat gevoel...)
Het klinkt heel rustig maar kan ook zonder problemen de boel van de tafel laten trillen. Het geluid zelf komt ook erg mooi los van de box zoals veel luisteraars wel hebben kunnen horen. Ik kan niet echt een piek of een dip waarnemen over het toebedeelde frequentiebereik.
Met zo'n speeltje als een Behringer DCX2496 (met of zonder mods) kun je ook heel mooi spelen met de kantelfrequentie. Voorheen was ik uitgegaan van 500Hz maar 430Hz klinkt net even beter.. Als je te hoog zit gaat het wat neuzelig klinken.
Waar ik nu woon heb ik een acoustiek van een toilet.. Jammer maar in een huurhuis ga ik de boel niet verbouwen omwille van het geluid.
Gelukkig is het meeste nog wel weg te regelen met die Behringer..
Voor hoorn-mensen is zo'n ding eigenlijk een absolute must.
Kees
Het lijkt me zeker handig, en leuk speelgoed. Geld is op dit moment heel erg belemmerend. In overleg met mijn vriendin heb ik huur betalen een iets hogere prioriteit gegeven dan audiospeeltjes... Voor veel problemen die je met een Behringer heel makkelijk kunt oplossen, bestaat natuurlijk ook een omslachtige passieve en/of akoestische oplossing.audiomanics schreef:Voor hoorn-mensen is zo'n ding eigenlijk een absolute must.
In dit huis heb ik niet echt bruikbare hoeken voor Klipschorns of afgeleiden. Best jammer. Een Schmackshorn zoals ik in dit draadje presenteer lukt wel, omdat de kast zelf niet helemaal in de hoek hoeft te staan (lang leve het gebruik van muur/hoek als verlenging van de hoorn). En ik heb net een iets opgeschaalde versie voor 15" driver gesimuleerd en dat ziet er ook niet slecht uit.
Ik denk wat is Kees laat op, maar jij zit natuurlijk een stukje hier van daan.
- audiomanics
- Berichten: 4575
- Lid geworden op: za 08 apr 2006, 21:54
- Locatie: Appelscha
- Contacteer:
Over niet-digitale oplossingen voor responsproblemen gesproken, in het kader van materiaalonderzoek (wel of niet softboard) ben ik in gesprek geraakt met Horst Moeller, een nogal moeilijk communicerende maar zeer produktieve backloaded hoornzelfbouwer. Hij gebruikt binnen de kast altijd softboard, omdat het volgens hem vrijwel alle frequenties boven 200Hz dempt en uit de rest van de hoorn houdt. Van 200Hz naar 100Hz neemt het dempende effect af tot nul. Hij zegt dat hij dit kan bewijzen met metingen, dus van hetzelfde ontwerp gemaakt van verschillende materialen. Ik krijg ze nog niet losgepeuterd, maar ik blijf aanhouden. Voor backloaded hoorns is dit natuurlijk erg interessant, omdat juist de frequenties die door softboard kennelijk gedempt worden, erg interfereren met de reguliere afstraling door de voorkant van de driver.
Verder een punt van Bruce Edgar, over het nadeel óf voordeel van van secties hoorn met aan begin en einde een paralelle wand, zonder reflector ervoor. Het nadeel ervan is dat daardoor uitdovingen op kunnen treden (1/4 golflengte). Het voordeel daarvan, is dat je in het ontwerp die uitdoving naar een minder schadelijk of juist nuttige frequentie kunt schuiven.
Ik toon hieronder een simulatie van de hoorn uit dit draadje. Deze simulatie is behoorlijk robuust. Op basis van de bouwtekeningen en mijn sketchup-model heb ik de hoornparameters geschat, afwijkingen tot zo'n 25% naar boven en beneden veranderen de grafiek slechts op detailpunten. Deze oude hoorns zijn zo groot en dicht bij een theoretisch correcte hoorn voor een bepaalde Fc, dat het eindresultaat niet op een decimeter meer of minder hangt.
Je ziet dat er veel interferenties boven 200Hz zijn en een flinke dip rond 100Hz, ook een interferentie. Grappig is dat voor dit ontwerp softboard wordt aangeraden (dempt hoornwerking boven 200Hz en dus interferenties met reguliere afstraling driver) en dat tussen vloer en bovenkant (binnenin) van de kast ongeveer een kwartgolflengte van 100Hz zit (dooft de 100Hz van de hoorn uit, waardoor die niet interfereert met de reguliere afstraling diver).
Het is net alsof er over nagedacht is, door iemand.
Helaas heb ik geen meetapparatuur om een en ander te bevestigen. En heb ik de Schmacks weggegooid.
Verder een punt van Bruce Edgar, over het nadeel óf voordeel van van secties hoorn met aan begin en einde een paralelle wand, zonder reflector ervoor. Het nadeel ervan is dat daardoor uitdovingen op kunnen treden (1/4 golflengte). Het voordeel daarvan, is dat je in het ontwerp die uitdoving naar een minder schadelijk of juist nuttige frequentie kunt schuiven.
Ik toon hieronder een simulatie van de hoorn uit dit draadje. Deze simulatie is behoorlijk robuust. Op basis van de bouwtekeningen en mijn sketchup-model heb ik de hoornparameters geschat, afwijkingen tot zo'n 25% naar boven en beneden veranderen de grafiek slechts op detailpunten. Deze oude hoorns zijn zo groot en dicht bij een theoretisch correcte hoorn voor een bepaalde Fc, dat het eindresultaat niet op een decimeter meer of minder hangt.
Je ziet dat er veel interferenties boven 200Hz zijn en een flinke dip rond 100Hz, ook een interferentie. Grappig is dat voor dit ontwerp softboard wordt aangeraden (dempt hoornwerking boven 200Hz en dus interferenties met reguliere afstraling driver) en dat tussen vloer en bovenkant (binnenin) van de kast ongeveer een kwartgolflengte van 100Hz zit (dooft de 100Hz van de hoorn uit, waardoor die niet interfereert met de reguliere afstraling diver).
Het is net alsof er over nagedacht is, door iemand.
Helaas heb ik geen meetapparatuur om een en ander te bevestigen. En heb ik de Schmacks weggegooid.
- Bijlagen
-
- K12schmackssub.gif (12.63 KiB) 1831 keer bekeken
