Tja.....Breem..........hij laat soms iets te weinig ruimte voor dingen die toch echt wel verschil kunnen maken.
aha, juliie kennen elkaar al!
Toen ik dit las moest ik toch wel effe aan jou denken Sander :
"Of een signaal door buizen of door transistoren versterkt wordt maakt niets uit in de kwaliteit of de klank van het geluid. Een goede buizenversterker is alleen veel duurder.
Buizen "klinken" alleen anders dan transistoren als je ze stuk gooit.
Als het om HiFi weergave gaat mogen versterkers en zo geen eigen "karakter" hebben. Het enige wat telt is een zo goed mogelijke getrouwheid aan het orgineel."
Ik ben een zeer nuchtere techneut en ook ik vind mega dure speaker kabels enorme onzin.
Ik hoor gelukkig wel het verschil tussen mijn buizen eind versterker en mijn transistor Crown versterker.
Korreltje zout her en der is dus nooit erg
Dat beweert Breem ook nergens, dat wordt er van gemaakt door hen die het zo willen lezen. Breem suggereert alleen dat 1 van die 2 versterkers niet goed is ontworpen en misschien zijn ze dat allebei wel. Dat zul je nooit weten, mits je er aan gaat meten.
Kortom het kan vroezen, het kan dooien. W.m.b. vriest het te hard bij Breem, al is hij de laaste jaren wel wat meer ondooit
Voor wie het zich nog kan herinneren, de maker van Breem hield 2 jaar geleden op de DDIY-dag een voordracht hoe je een goedkoop MM pick-up element met allerlei filtertruken kunt "verbeteren" en beter kunt laten klinken dan een MC.
Kortom het kan vroezen, het kan dooien. W.m.b. vriest het te hard bij Breem, al is hij de laaste jaren wel wat meer ondooit
Voor wie het zich nog kan herinneren, de maker van Breem hield 2 jaar geleden op de DDIY-dag een voordracht hoe je een goedkoop MM pick-up element met allerlei filtertruken kunt "verbeteren" en beter kunt laten klinken dan een MC.
Was dat die voordracht waarin hij aankondigde de impulsresponsie te willen meten van een element? Door een kras in een plaat te maken oid.
Dat kan ik mij niet herinneren maar het zou goed kunnen. Vond hem tamelijk onverstaanbaar maar dat kan ook aan de PA gelegen hebben. Waande mij wel een beetje terug in de jaren '70 toen.
Heb n.l. eind jaren '70 met precies herzelfde geëxperimenteerd met wisselend resultaat. Overigens toen gebaseerd op exact dezelfde artikelen uit Radio Elektronivca als waar Breem zich op baseerde. Maar heden ten dage is het wel achterhaald, de moderne MM elementen zoals van Grado b.v. zijn wel een tandje beter dan die van destijds en loont het helemaal niet.
Waar ie m.i. de mist inging was dat ie zo wel de voordelen van een MC overhoudt maar niet de nadelen. Mooi niet, een MC loopt doorgaans ver door boven de 20 KHz omdat de mechanische resonantie erg hoog ligt. Bij een klassieke MM ligt die ergens rond de 18 KHz - 22 KHz en daarboven is het einde geluid, wat je er ook aan filtert.
Het enige wat telt is een zo goed mogelijke getrouwheid aan het orgineel.
Daar zit hem nu ook net de crux. Ik heb nog nooit 'het orgineel' kunnen horen, omdat die referentie-installatie volgens mij niet bestaat. Elk component in een analoge signaalweg geeft -hoe klein ook- een verandering aan het signaal. Zo wordt verandering op verandering gestapeld. Veranderingen worden vaak verkocht als mooi of minder mooi. Mooier is niet altijd het dichter bij de werkelijkheid. snap je het nog?
Muziek is illusie. De ene set zet die illusie nu eenmaal beter neer dan de andere of kan hem versterken. En dát is waar Breem eigenlijk geheel aan voorbij gaat, net zo goed als veel van de freaks waartegen hij fulmineert.
"De referentie", wat dat ook zijn moge, is eigenlijk helemaal niet belangrijk om die ilusie tot leven te laten komen. Wmb bestaat die ook niet. Zowel bij live uitvoeringen als van infgeblikte productie kun je het gevoel krijgen van iets wat boven het samestel van losse delen uitstijgt maar evengoed vaak ook niet.
Gelijk heb je, het zoeken naar werkelijkheidsgetrouwe weergave is een onmogelijke opgave.
Het is veel bevredigender een weergave te vinden die in jouw situatie en voor jouw muziek het lekkerst klinkt. Een impressionistisch portret kan immers veel fraaier zijn dan een scherp gestoken foto. Een driedimensionaal levend portret wordt het toch nooit.
........Een driedimensionaal levend portret wordt het toch nooit.
Maar als het goed is gedaan kan het wel die illusie opwekken ook al bestaat de materie zelf uit een 2-dimensionale afbeelding bestaande uit papier met zilveroxide, verf of drukinkt.
Hier kom je ook op het vlak van smaak. Wat voor de één een fantische beleving oplevert kan een ander helemaal niets zeggen.