Het artikel in de HH van deze maand nu eens doorgelzen. qua karakteristiek én qua watervaldiagram lijkt mij zo'n kleintje van Vifa zeer goed uit de bus te komen.
In het hogere midden zo'n beetje de kortste uitklank van allemaal. Tot 1k3 duurt het allemaal wat langer. Zij n dat nu de typische eigenschappen van papieren conussen ?
Er zijn nogal wat varianten op dit speakertje, deze lijkt mij de beste:
Het is de PL11MG09-08.
Een goed tweede zou de peerless CSC116G zijn, die kost de helft.
In het hogere midden zo'n beetje de kortste uitklank van allemaal. Tot 1k3 duurt het allemaal wat langer. Zij n dat nu de typische eigenschappen van papieren conussen ?
Gemiddeld gepproken wel. Je kunt een lijn trekken van papier - poly - kevlar/fiber - metaal. Van links naar rechts zijn de conussen steeds beter in het zuiver weegeven van bas en van rechts naar links zijn de opbreekerschijnselen steeds minimaler in het hoog. Daarnaast heb je nog een hoop samengestelde materialen en sandwich constructies, meestal ontwikkeld en in gebruik door 1 fabrikant.
Let wel, bij papier heb je het normaal gesproken over behandeld papier. Zuiver papier is uit de tijd en hoort thuis in units van een paar euro. In feite luister je het meer naar de eigenschappen van de 'doping' die ze gebruik hebben dan naar het papier zelf. Not all paper cones are created equal
Uiteraard. Papier is tegenwoordig steeds meer een high-tech materiaal, heb ik me laten vertellen. Fabrikanten hebben altijd doorgehad dat het materiaal uitstekend dienst deed. Men kon alleen de kwaliteit van de productie niet constant houden.
Ik twijfel aan het verhaal over de stijve conussen, dat die beter in de bas zouden zijn. Zolang het materiaal niet opbreekt, is de stijfheid voldoende. Ik heb een vermoeden dat die duurdere metaal en kevlar conussen vaak voorzien zijn van een betere motor en dat ze daardoor sneller zijn in de bas. De traagheid juist rond 1300 Hz zie je typisch bij papier en polyprop. Let op de bekende onregelmatigheid in de impedantie rond 1300 Hz en ook in de amplitudekarakteristiek. Bij het getoonde vifa-tje zie je dat een beetje, is dus een goeie. Bij de P13 van Vifa zie je die dip en onregelmatigheid sterker en hij slingert daar dan ook iets langer uit. Bij de H149 zie je die onregelmatigheid nauwelijks. Was die ook getest? Die meet bij mij heel snel.
Volgens mij is een stijve conus altijd beter voor in het laag. Opbreken is een verschijnsel opzich. Problemen die je met een minder stijve conus krijgt in het sublaag zijn anders. In de hifi wereld is dit niet zo aan de orde, maar bij PA wel. Hoge vermogens en zware belastingen voor de conus zorgen er voor dat de minder stijve conus letterlijk door buigt en gaat vervorming in het sublaag. Vooral bij hoorns met een flinke compressie is dit een probleem.
Ik kan me voorstellen dat een actief gecorrigeerde sub in een veel te kleine gesloten kast ook om een extreem stijve conus vraag omdat de belasting op de conus hier ook erg groot kan worden. Elke vervorming van je conus betekent vervorming van je signaal, dus voor subs altijd op zoek gaan naar die extreem stijve conus. Ik gebruik zelf drivers met een alu conus, welke naar mijn mening uitstekend preseteren.
De term snelheid vind ik een beetje vaag. Een driver is pas echt snel als deze een grote uitslag moet maken. een 40 Hz toon met een amplitude (membraam uitslag) van 2 mm zal bij bij elke driver exact dezelfde conus snelheid op leveren. En dan heb je het over puur snelheid zoals dat begrip in het algemeen gebruikt wordt.
In ons geval zal snelheid eerder duiden op de uitslingertijd van de conus. En dat heeft op zijn beurt weer te maken met conus stijfheid, de motor en mechanische eigenschappen van de driver (en ook een beetje versterker).
Compressie van lucht kun je ook verminderen door een poolplaat te doorboren.
Ik wil maar zeggen, ik ken al die verhalen over de fasekegel wel, maar ik ben er -al luisterend in de praktijk- helemaal niet van overtuigd dat het ook echt beter klinkt. Voor mij is de fasekegel gewoon een beetje de S-arm onder de speakerunits
Voor het afstraal gedrag maakt het inderdaad geen fluit uit, zon fase kegel of een stofdop. Maar om er nou tegen of voorstander van te zijn, gaat wel wat ver.
Hee, waarom is de reactie van Richard ineens verdwenen ?
Ik ga uit van het volgende principe:
Als iemand beweert dat je een zeker onderdeel of constructie moet toepassen om goede kwaliteit te krijgen, dan moet die persoon mij maar uitleggen waarom dat dan zo goed is. Ik hoef toch niet uit te leggen waarom ik het eventueel niet zou toepassen .... ? Dat zou de omgekeerde wereld zijn
Volgens mij is een stijve conus altijd beter voor in het laag. Opbreken is een verschijnsel opzich. Problemen die je met een minder stijve conus krijgt in het sublaag zijn anders. In de hifi wereld is dit niet zo aan de orde, maar bij PA wel. Hoge vermogens en zware belastingen voor de conus zorgen er voor dat de minder stijve conus letterlijk door buigt en gaat vervorming in het sublaag. Vooral bij hoorns met een flinke compressie is dit een probleem.
Ik kan me voorstellen dat een actief gecorrigeerde sub in een veel te kleine gesloten kast ook om een extreem stijve conus vraag omdat de belasting op de conus hier ook erg groot kan worden. Elke vervorming van je conus betekent vervorming van je signaal, dus voor subs altijd op zoek gaan naar die extreem stijve conus. Ik gebruik zelf drivers met een alu conus, welke naar mijn mening uitstekend preseteren.
De term snelheid vind ik een beetje vaag. Een driver is pas echt snel als deze een grote uitslag moet maken. een 40 Hz toon met een amplitude (membraam uitslag) van 2 mm zal bij bij elke driver exact dezelfde conus snelheid op leveren. En dan heb je het over puur snelheid zoals dat begrip in het algemeen gebruikt wordt.
In ons geval zal snelheid eerder duiden op de uitslingertijd van de conus. En dat heeft op zijn beurt weer te maken met conus stijfheid, de motor en mechanische eigenschappen van de driver (en ook een beetje versterker).
Michiel, je hebt helemaal gelijk met deze reactie op mijn post de vorige bladzijde. Ik was wat onduidelijk. Ik had het over het middengebied van zo'n paar honderd Hz tot zo'n 1300 Hz, dit in relatie tot de post van Paul Jenner.
Dat midden gebied is inderdaad andere koek.... Zie hier ook het grote voordeel van het meerweg systeem (of een sub in combinatie met niet al te zware speakers).
Ik kan me voorstellen dat een actief gecorrigeerde sub in een veel te kleine gesloten kast ook om een extreem stijve conus vraag omdat de belasting op de conus hier ook erg groot kan worden. Elke vervorming van je conus betekent vervorming van je signaal, dus voor subs altijd op zoek gaan naar die extreem stijve conus. Ik gebruik zelf drivers met een alu conus, welke naar mijn mening uitstekend preseteren.
Dat geldt misschien nog meer voor een BR-sub. Op en rond de BR resonantie is de acoustische impedandantie van een BR kast erg laag. Bij veel subs staat de speakerconus rond de BR-resonantie vrijwel stil. Denk dat het ook een van de geheimen van de "schone" bas van een TL is dat daar de druk in de kast niet zo hoog wordt en de conus dus minder belast wordt.
Hee, waarom is de reactie van Richard ineens verdwenen ?
Het was inhoudelijk een herhaling van jouw post van 4:09 pm. Het leek me een beetje overbodig om hem te laten staan.
Maar ik zie een faseplug ook niet direkt als een voordeel, misschien is hij nog wel wat gevoeliger voor storingen door stof in de luchtspleet.
Volgens mij is een stijve conus altijd beter voor in het laag. Opbreken is een verschijnsel opzich. Problemen die je met een minder stijve conus krijgt in het sublaag zijn anders. In de hifi wereld is dit niet zo aan de orde, maar bij PA wel. Hoge vermogens en zware belastingen voor de conus zorgen er voor dat de minder stijve conus letterlijk door buigt en gaat vervorming in het sublaag.
En toch wordt er in de PA bijna altijd gebruik gemaakt van papieren conusen.
Ik denk dat het te kort door de bocht is om pro of contra fasekegel te zijn. Een paar van de meettechnisch mooiste middentoners hebben een fasekegel en anderen hebben weer geen fasekegel.
Seas W 121 AL met fasekegel
Scan Speak 12M 4631 G00 geen kegel
Een fase kegel is maar een klein onderdeel van zon hele unit. Het verschil zou je pas kunnen horen of meten als je twee 100% indentieke speakers met en zonder fase kegel bouwt. Het beste voorbeeld zou dan zijn monacor sph 165 ke zonder kegel en de sph 165 kep met kegel, de laatste meet duidelijk beter.
In het midden gebied lijkt het trouwens logischer om een resonantie dempende stofkap te gebruiken in plaats van een die voor meer stijfheid van het membraan zorgt.
Voor de pro papier en dustcap liefhebber lijkt me dit een leuke midden toner. De monacor msh 116/4.
ik heb zowel de KE als de KEP hier thuis liggen en gebruikt. DE KE kent enkele probleempjes, en wel 1 of twee duidelijk hoorbare dips in het middengebied. De KEP kent deze dips niet, maar klinkt absoluut niet naar mijn zin: Schel en irriterend in het midhoog. Only so much for measurements dus De KE bevalt mij dus eigenlijk beter, met uiteraard de kanttekening dat het hebben van dips ook niet door de beugel kan.
De units zijn idd nagenoeg identiek, maar nét niet helemaal: Andere spreekspoeldrager, andere inductie en nog wat van dat soort gein. Daar zie je aan de buitenkant niets van.
Ja het blijft natuurlijk afhangen van het gebied waarin je een luidspreker gebruikt. bijvoorbeeld de hierboven aangehaalde scan speak en seas. De scan kan je met een 6db filter inzetten de seas absoluut niet.
Wat zijn jou voorkeuren eigenlijk? papier en 1 orde filteren?
Een 1 max van 1mm is vrij normaal voor een mid, vanaf 500 hz met 12 db denk ik niet dat je hem ooit tot die 1mm uitslag krijgt. Dat is toch juist de clou van midden toners dat de spreekspoel wat korter is, dus de hele constructie wat lichter uit kan vallen?
Natuurlijk gaat een mid, die op 800 Hx gefilterd wordt, geen al te grote uitslagen meer maken. Maar het verschil tussen deze Monacor en bijvoorbeeld de door mij genoemde Vifa is wel erg groot: 1 mm versus 3 mm.
Bovendien vind ik het een plezierig idee dat een luidspreker goed KAN weergeven tot ruim buiten het gebied waarin je hem daadwerkelijk gaat inzetten. 2 octaven overlap lijkt me heerlijk, maar in de meeste gevallen niet haalbaar.
Ik zit nog even na te denken over de mate waarin een geringe X-max gecompenseerd kan worden door een hoger rendement.
Iemand toevallig het watervaldiagram van deze kleine Monacor ?
