Ik heb gister een hele leuke dag gehad, het eerste uitje sinds de operatie, en ik was er ook echt wel aan toe om er weer even op uit te trekken en onder de mensen te zijn, dit was daar een hele prettige en goede invulling van. Iedereen bedankt hiervoor.
Een paar dingen die er voor mij persoonlijk uitsprongen, wat dan voornamelijk is gestoeld op een smaakkwestie, was dan bijvoorbeeld de SV572/3 SE versterker van Peter, ik ben een stiekeme buizen liefhebber en heb in het verleden een 2A3 versterker gehad, en twee mono-blokken met 811 buizen.
Maar de SV572/3 SE van Peter had een mooie vloeiende en rijke weergave die mij echt wel aansprak.
Wat het bij mij naar verwachting opnieuw ook weer goed deed waren de creaties van Dré, Ik weet niet hoe hij het doet, maar hij weet altijd luidsprekers geheel naar mijn smaak te maken, voorzien van een hele vriendelijke stressvrije weergave, mooie fase overganegen, en lekker muzikaal zonder enige vorm van scherpte, kortom luidsprekers waar je heel lang naar kunt luisteren zonder er moe van te worden.
En dan, tja….Stefan……….
Hoe durf je?!
Hoe durf je de lat zo hoog te leggen, wauw!, daar kunnen wij toch bijna niet meer tegenop bouwen zo !?!.
Damn, wat klinken zijn monitoren extreem goed,
Ik hoorde het zelfs meteen al met het binnenlopen van de kamer, wat ik me er van kan herinneren heb ik niet eens “hallo” gezegd maar ben meteen naar de voorste rij gelopen waar nog een stoel vrij was.
Terwijl de kop koffie in mijn handen koud aan het worden was zochten mijn ogen de hoeken van de kamer af naar de subwoofer die er niet was.
Maar de weergave van deze kastjes, wauw.
Ik hoef het verder niet te omschrijven, we hebben het allemaal kunnen horen, die dingen zijn bizar goed.
De “niets meer aan doen” combinatie voor mij persoonlijk was de DSD-dac van George, in combinatie met de Hypex Nilai versterkers op de luidsprekers van Stefan.
De vloeiende en analoog aandoende weergave van deze combinatie is voor mij nu wel even de nieuwe standaard zeg maar.
De Purifi versterker, ook heel mooi, maar daarmee ondervond ik toch net weer wat minder prettige randjes in de weergave waar de Nilai’s van verschoond bleven.
Ik zei nog tegen Leo op de terugweg, “alleen al het feit dat iemand zo iets bijzonders als dat weet uit te denken is al een talent op zich, maar het dan ook nog tot dit resultaat te brengen is absolute klasse”
Stefan, Mijn welgemeende complimenten!
