Een piëzo-elektrische versnellingopnemer injecteert een kleine lading die evenredig is met de versnelling die het ding ondergaat, dus zomaar aansluiten op mijn DAQ of oscilloscoop gaat niet werken. De gevoeligeid van deze specifieke sensor is volgens het bijgaande kaartje 4,9 pC/(m/s^2) en een meetbereik van enkele tientallen m/s^2 lijkt me ideaal. Dit soort sensoren heeft een typische ruisvloer van zo'n 0,5 mm/s^2 en omdat mijn DAQ een IEPE stroombron (een soort fantoomvoeding voor vibratie en akoestische sensoren) aan boord heeft, werd het lijstje van eisen:
- Voeding via de IEPE bron van de DAQ, moet kunnen werken met de volledige toegestane IEPE range van 2..20 mA. Dit spaart een adapter, snoertje en potentiële bron van storing uit.
- Charge mode versterker met een gevoeligheid van ongeveer 10 mV/pC. Dit geeft een bereik van +/- 10g (20 g pp, g= valversnelling op aarde) voor een 10 Vpp uitgangssignaal.
- Equivalente ingangsruis < 9 nV/√Hz, om zeker te zijn dat de eigen ruis van de sensor de meting domineert. Samen met de gekozen gevoeligheid tilt dit de sensorruis voldoende boven de ruisvloer van de versterker en de DAQ uit om een noise figure van beter dan 1 dB te krijgen.
- Foutbijdrage verwaarloosbaar t.o.v. de sensortolerantie (2%) over het hele audiobereik.
De sensor is enorm gevoelig, als ik het ding op een willekeurige plaats op mijn bureau zet, kan ik in het uitgangssignaal zien wanneer de ventilator van mijn laptop gaat draaien zelfs als deze zo langzaam draait dat ik 'm nog niet hoor. Als Bob, onze kater, langs de poten van mijn bureau loopt (staat op een betonnen keldervloer) pikt de sensor zijn stapjes op. Het bruikbare frequentiebereik loopt van 1 Hz tot zo'n 5 kHz, dus voor het opsporen van kasttrillingen en andere structurele vibratiemetingen is het ding uitstekend geschikt. Ik ben er blij mee!
