Walter zijn tweaks en andere fratsen

[Pjotr]

Trouwens, je gaat er gewoon omheen stofzuigen?

Hoeft niet. Met zulke wappers heb je toch geen stof...

[Henkjan]

Inmiddels even gebeld met Jeroen om het beter uit te leggen, het is nu duidelijk.

leg het hier ook eens uit (de meesten hier zijn geen ir fietsemaker)

[Walt]

De baffle zelf is flink stijf, circa 50mm dik hout met daarachter 3 cm aluminium. De meeste beweging bovenin, wordt veroorzaakt door de inklemming naar de voeten, je kan het zien als een starre staaf die aan de onderkant op een rotatie veer staat. Door de koppelstang verander je het mechanische schema zodanig, dat bovenaan er een horizontaal steunpunt bij komt. Dit punt moet inderdaad krachten in twee richtingen kunnen opvangen. Doordat de stang te lang is, moet je de baffle naar voren trekken om de stang ertussen te krijgen. Er zit hierdoor een initieele drukkracht in de staaf. Als de konus naar voren beweegt, neemt deze drukkracht toe, gaat de konus de andere kant op, neemt de drukkracht af, maar het wordt in absolute zin geen trekkracht. Daarom is het klemmen voldoende en zijn er geen schroeven en dergelijke nodig. De baffle dient wel voldoende wrijving naar de grond te hebben, anders zou deze gaan schuiven door de voorspanning in de stang.

[Shadow]

Jammer dat je er nu pas achter komt, jaren vergooid met slechte klank zo

[Walt]

Nee hoor, de oude oplossing klonk namelijk ook goed, maar misschien is dit beter, dat zal langer luisteren moeten aantonen. Deze oplossing kan trouwens ook worden toegepast op kast speakers, ik ken iemand met Blumenhofers FS3 met koppelstang, dus je kunt er zelf ook mee testen, of niet natuurlijk.

[Shadow]

Ik zal het belang van stevig afsteunen niet ontkennen, maar eigenlijk zijn de planken die je als ob gebruikt niet erg stevig ondersteund als ik de constructie zo zag...

[Walt]

Onderaan de overgang van de baffle, naar de aluminium voeten, zit 2x een L-hoek van circa 180 x 180 x 25 dikte 3mm, lokaal is de doorsnede dus slechts 25 x 3mm staal waar het maximale buigend moment doorheen moet, makkelijk sterk genoeg maar relatief flexibel. De baffle zelf is stijf, maar staat op een soort rotatie veer. Het is wel stijver dan je zou verwachten, als je met een paar kilo bovenaan tegen de baffle drukt, gaat het geheel maar een paar mm. Maar met de koppelstang is natuurlijk veel stijver. Ik heb het niet zelf verzonnen, maar de stang is wel ultra effectief in dit opzicht. Ff langs de Bauhaus en voor paar knaken lekker pielen en oliebollen mee voor erbij.

[Shadow]

Dat is redelijk flexibel met zoveel gewicht erboven idd. Zou je dan niet liever zo'n soort frame erachter zetten?

[Walt]

Die vallen denk ik tegen qua stijheid, in het zijaanzicht 2 rechthoeken op elkaar, dus nog steeds lokale momentjes op de boutverbindingen. Beter is dan iets met een stevige schuine schoor erin. Maar de koppelstang zal lastig te overtreffen zijn. Vergelijk het met een stuk rondhout / bezemsteel tussen 2 kastwanden, optimale materiaal inzet. In mijn kamertje zitten de stangen ook totaal niet in de weg, gordijnen kunnen nog gewoon open en dicht etc.

[Pjotr]

Mee eens Walt. Het gaat om het scharnierpunt onderaan. Het geheel op verwonderringen gaan zetten lijkt mij nou juist contraproductief. Gewoon dikke stukken T-profiel aan elkaar lassen met hoekvertevigers en een stapeltje betontegels als ballast.

[Kappa7]

Precies, gewoon verzwaren die hap.

[Walt]

Wat is daar dan nog het voordeel van, boven de koppelstang? Je kan er veel staal inpompen, maar een extra steunpunt creëren op de plek met grootste amplitude is effectiever lijkt me.

[hannesie]

https://nl.wikipedia.org/wiki/Massa_(natuurkunde)

[Pjotr]

Klopt Walt. in jouw geval heb je die mogelijkheid. Ook al is het een zwabberstokje. Eigenlijk misbruik je nu de massa van de muur die je koppelt. Maar erg universeel qua plaatsing is het niet.

[Walt]

De koppelstang kun je natuurlijk ook instelbaar maken, en vastbouten aan baffle en muur. Inderdaad activeer je de massa van de muur, en dat tikt gauw aan.

[Walt]

Net trouwens met een sweep getest, of ik een voelbare resonantie kon vaststellen in de aluminium buis, dat was niet het geval, mogelijk was het volume hiervoor te laag. Ik zal het later nog eens testen maar dan het geluid flink harder.

[Walt]

O jee, wat nu weer…?

[Walt]

Bij het testen of de aluminium buis last had van resonanties, kwam ik een ander effect tegen waar ik niet zo blij mee was, de baffle van de mid daar zat behoorlijk wat leven in, deze baffle is maar 20cm hoog en het gat voor de midwoofer is zo’n 15cm, aan weerskanten van het gat staat dus maar 25mm materiaal. Ik heb nu aan de achterzijde twee meranti latten van 27x12mm erop gelijmd, hiermee is de effectieve baffle dikte verdubbeld rond de uitsparing, ik verwacht dat dit goed gaat werken. Tevens ziet de mid hierdoor wat minder akoestische kortsluiting, en kom ik dichter in de buurt van de W1 baffle, dit kan mogelijk ook verklaren dat het bij mij altijd wat ‘lichter’ klonk dan bij Jeroen.

[VintageHarry]

Misschien zand in de buis doen als er wat resoneert?

[Walt]

Zou kunnen, of volpurren, maar de mid baffle vond ik meer zorgwekkend dan de buis eerlijk gezegd, dus hopelijk heeft de versterking het gewenste effect.

[Walt]

Hier kan je goed ziet hoeveel sterker het nu is:

[VintageHarry]

Dat scheelt inderdaad nogal!

[beijert]

Ik zou geneigd zijn de T profielen te vervangen door van die bsb achtige. En daarmee eventueel ook een constructie maken naar de achterwand.

En anders twee constructies achter elkaar waarbij de achterste enkel de midrange met het hoog hoeft te dragen.

[Walt]

Die zitten aan beide baffles verlijmd, dus dat gaat niet meer.

Jouw tweede idee heeft Jeroen zo uitgevoerd bij hun F1 prototype!

De woofer baffle gedraagt zich netjes trouwens, maar die is totaal dan ook 45mm dik met meer vlees rond de uitsparingen.

[beijert]

Dat is er zo af