Sanne - KT88 push-pull eindversterker project

[OpaBert]

[SSassen]

Oh, ik zie al waar het misgaat, die R35 is geen 200 Ohm, eerlijk gezegd heb ik geen idee wat de exacte waarde is, dit is puur wat ik ingeklopt heb in de simulator, zonder dit na te meten bij het prototype. Wat ik als leidraad heb genomen is het voltage op de cathodes van de 6922, al het andere is daar ondergeschikt aan. Kortom, vergeet die 200 Ohm!

[Ah!buis]

Dan is R35 dus 150Ω
En het is eigenlijk geen gezicht en ook niet simpel meer, drie transistors
Jammer dat de -D niet genoeg stroom kan trekken anders kon het veel eenvoudiger
Anne

Weerstand was wat groot, vermoedelijk verwarring wegens de 200Ω die niet klopt.

[SSassen]

Dan is R35 dus 150Ω
En het is eigenlijk geen gezicht en ook niet simpel meer, drie transistors
Jammer dat de -D niet genoeg stroom kan trekken anders kon het veel eenvoudiger
Anne

Kan wel, moet ik alleen even een nieuwe negatieve hulpspanning knutselen, onafhankelijk van de bias voor de KT88's.

[SSassen]

En dan nog C22(10p) erbij, om Miller wat te steunen

Zonder deze C is het geen versterker maar een HF oscillator, ik heb gekeken of ik wellicht ergens anders een compensatie C of RC kon toepassen, maar helaas, mocht je een suggestie hebben dan hoor ik het natuurlijk graag!

[OpaBert]

En dan nog C22(10p) erbij, om Miller wat te steunen

Zonder deze C is het geen versterker maar een HF oscillator,

Als ex zendamateur Hoeveel Watt Sander
Sorry ik heb mn lollige schoenen
Zal het niet meer doen vanavond

[Ah!buis]

En dan nog C22(10p) erbij, om Miller wat te steunen

Zonder deze C is het geen versterker maar een HF oscillator, ik heb gekeken of ik wellicht ergens anders een compensatie C of RC kon toepassen, maar helaas, mocht je een suggestie hebben dan hoor ik het natuurlijk graag!

Ik heb niks tegen die C hoor, hoewel die de belasting van de twee uitgangen van de fasedraaier uit evenwicht brengt.Geeft een ongelijke aansturing van de eindbuizen.Wel enkel in het heel hoog en weinig (Miller is stuk groter).
Het is meer omdat het in tegenspraak is met het verwijderen van de stopweerstanden.
Anne

[SSassen]

Dan is R35 dus 150Ω
En het is eigenlijk geen gezicht en ook niet simpel meer, drie transistors
Jammer dat de -D niet genoeg stroom kan trekken anders kon het veel eenvoudiger
Anne

Weerstand was wat groot, vermoedelijk verwarring wegens de 200Ω die niet klopt.

Nog even naar gekeken, punt is dat de spanning op de kathodes van de 6922 regelbaar moet zijn ivm. een optimale instelling die ligt tussen de 9.5-11V.

[Ah!buis]

Nog even naar gekeken, punt is dat de spanning op de kathodes van de 6922 regelbaar moet zijn ivm. een optimale instelling die ligt tussen de 9.5-11V.

Komt er op neer de kathodestroom instellen.
Meer stroom betekend minder -Vg en meer spanning over de anodeweerstand en minder stroom het omgekeerde. De stroom mag niet te laag anders blijft er te weinig over de anodeweerstand om 65Vpiek eruit te krijgen.
Anne

[SSassen]

Nog even naar gekeken, punt is dat de spanning op de kathodes van de 6922 regelbaar moet zijn ivm. een optimale instelling die ligt tussen de 9.5-11V.

Komt er op neer de kathodestroom instellen.
Meer stroom betekend minder -Vg en meer spanning over de anodeweerstand en minder stroom het omgekeerde. De stroom mag niet te laag anders blijft er te weinig over de anodeweerstand om 65Vpiek eruit te krijgen.
Anne

Ja, dat snap ik, vandaar ook de stroombron die dmv. R35, ja de beruchte 200 Ohm, regelbaar is, R35 is namelijk in het prototype een 1K trimmer. Zoiets is nodig omdat het optimum, wat met een THD meting bepaald wordt, ergens tussen de 9.5-11V ligt afhankelijk van welk fabrikaat 6922 gebruikt wordt. Maar goed, ik vertel je waarschijnlijk niets nieuws, behalve dan dat die illustere R35 feitelijk een trimmer is …

[Ah!buis]

Meestal zet je er dan Rvar bij, hier ineens niet.
Trouwens bij R22 (anodeweerstand) staat ook nog steeds Rvar terwijl dat enkel nodig was zonder stroombron.
Anne

[SSassen]

Meestal zet je er dan Rvar bij, hier ineens niet.
Trouwens bij R22 (anodeweerstand) staat ook nog steeds Rvar terwijl dat enkel nodig was zonder stroombron.
Anne

Ja, klopt, zal dat met het volgende schema gelijk corrigeren. R22, anodeweerstand had inderdaad een 5K trimmer in serie, die is er inmiddels uit, want voor de THD maakte het echt nul-komma-nul verschil of de DC spanningen op de beide anodes gelijk zijn (mits binnen redelijke grenzen) wat telt zijn de AC spanningen. Die AC spanningen kunnen niet anders dan gelijk zijn simpelweg omdat de stroom uit de stroombron de som is van de stroom door beide triodes en daarvoor geldt altijd dat iedere triode exact de helft ziet.

[Ah!buis]

Die AC spanningen kunnen niet anders dan gelijk zijn simpelweg omdat de stroom uit de stroombron de som is van de stroom door beide triodes en daarvoor geldt altijd dat iedere triode exact de helft ziet.

Dat is dan wel als beide anodes gelijk belast zijn, vandaar m'n (heel klein) bezwaar betreffende C22.
Anne

[SSassen]

Die AC spanningen kunnen niet anders dan gelijk zijn simpelweg omdat de stroom uit de stroombron de som is van de stroom door beide triodes en daarvoor geldt altijd dat iedere triode exact de helft ziet.

Dat is dan wel als beide anodes gelijk belast zijn, vandaar m'n (heel klein) bezwaar betreffende C22.
Anne

Daar heb ik inmiddels een oplossing voor, een RC tussen de anodes van de 6922 ipv. C22.

[Ah!buis]

Aha, mtb 's "paniek" Ctje
Anne

[SSassen]

Nog wat geschaafd links en rechts, voedingsspanning voor de 6922 wat lager gekozen en de compensatie voor de 6922 symmetrisch gemaakt met C21 en R38 en de compensatie voor de EF86, C17 en R29, ook wat aangepast. Het resultaat is iets waar ik op zich tevreden mee ben, maar ik denk dat er meer in de kan zit, dus ga zeker nog even kijken waar we nog iets kunnen optimaliseren. Ik had al een CCS geprobeerd voor R30, de anodeweerstand van de EF86, maar dat was geen succes, ook een 150H/47uF LC in serie met de voeding voor de EF86 gaf nul verbetering. Schalen van het terugkoppelnetwerk naar 470/470/4K7 of 1K/100/1K gaf ook geen verbetering, 820/220/2K2 is toch een beter compromis. Cascode transistor er weer uitgehaald, maar dat gaf wel weer wat extra vervorming tussen de 10-50W, dus die gaat er waarschijnlijk weer in terug (sorry Anne!).

Proto 41 - Schema

Proto 41 - THD tov. uitgangsvermogen.

[Ah!buis]

Ik had al een CCS geprobeerd voor R30, de anodeweerstand van de EF86, maar dat was geen succes, ook een 150H/47uF LC in serie met de voeding voor de EF86 gaf nul verbetering.

Volgens wat ik vond voor de instelling van de EF86 (grafiek Ia-Vg dynamisch) zat dat mooi, met een stroombron wordt het weer anders. En de instelling wordt nogal onvoorspelbaar, geen duidelijk snijpunt Ia-Va lijnen met de belastingslijn (allebij bijna horizontaal).

Cascode transistor er weer uitgehaald, maar dat gaf wel weer wat extra vervorming tussen de 10-50W, dus die gaat er waarschijnlijk weer in terug (sorry Anne!).

Ach, je doet maar, ieder z'n smaak
Er is ongeveer 5Vpiek nodig als sturing ingang fasedraaier. Met 9,5V kathodespanning in rust blijft er, bij uitsturing, 4,5V over voor de twee transistors + emitterweerstand, moet kunnen.
De gemeten spanningen vallen beter uit dan die van de sim, dat valt weer mee
Heb je al 's de twee C's bij de eindbuizen (kathode) te vervangen met één tussen de kathodes ?
Anne

[SSassen]

Ik had al een CCS geprobeerd voor R30, de anodeweerstand van de EF86, maar dat was geen succes, ook een 150H/47uF LC in serie met de voeding voor de EF86 gaf nul verbetering.

Volgens wat ik vond voor de instelling van de EF86 (grafiek Ia-Vg dynamisch) zat dat mooi, met een stroombron wordt het weer anders. En de instelling wordt nogal onvoorspelbaar, geen duidelijk snijpunt Ia-Va lijnen met de belastingslijn (allebij bijna horizontaal).

Ja, versterker ging in oscillatie, nog wat aan gerommeld met compensatie, maar netto was er geen winst, dus weer terug naar een gewone ouderwetse weerstand.

Ach, je doet maar, ieder z'n smaak
Er is ongeveer 5Vpiek nodig als sturing ingang fasedraaier. Met 9,5V kathodespanning in rust blijft er, bij uitsturing, 4,5V over voor de twee transistors + emitterweerstand, moet kunnen.
De gemeten spanningen vallen beter uit dan die van de sim, dat valt weer mee

Jawel, maar wilde het simpel houden, mijn insteek is dat ieder extra onderdeel wel winst moet opleveren, anders is het overbodig, oudgedienden die mij goed kennen weten dat ik wars ben van opsmuk en poespas.

Heb je al 's de twee C's bij de eindbuizen (kathode) te vervangen met één tussen de kathodes ?

Ja, maar moet daar nog even in detail naar kijken, ik zag een oplopende plot tussen 1-10W met 4.7 en 1uF, eens kijken waar dat precies vandaan komt.

[SSassen]

@Anne,

Helaas geen tijd gehad om hiermee verder te gaan vandaag, maar zat nog wel even te kijken naar andere mogelijkheden voor compensatie. Zo zou ik ook vanuit de anodes van de KT88’s met een (R)C naar het knooppunt ‘Nfb’ kunnen, of vanuit de kathodes van de KT88’s met een R naar ditzelfde knooppunt. Jij wellicht nog andere suggesties die ik misschien over het hoofd heb gezien?

[Piet1950]

Hallo Sander,

Om een goed beeld van de gesloten lus te krijgen, moet je de lus eens open maken. Verplaats je generator dan naar het tegenkoppel netwerk. En meet dan de versterking en fase karakteristiek. Dan kun je bij de nuldoorgang van de versterking de fasemarge bekijken. En ook het effect van je frequentie compensaties. Je hebt er eentje bij de ingangsbuis, bij je fasedraaier, over de feedbackweerstand en over de trafo. Dat wordt zo een beetje onoverzichtelijk. Je zou ze allemaal weg kunnen halen, en dan om de beurt aanbrengen, zodanig, dat de fasemarge bij de nuldoorgang van de versterking toeneemt. Waarschijnlijk heb je ze dan niet allemaal meer nodig. Bijvoorbeeld die bij de fasedraaier is ongebruikelijk.
Succes.

Piet

[SSassen]

Bedankt Piet, da’s inderdaad een goede suggestie, ik heb alleen afgelopen week helaas weinig tijd gehad om hiermee aan de slag te gaan, ik hoop daar volgende week wat tijd voor te kunnen maken.

[SSassen]

@Piet,

Vandaag hier even naar gekeken, maar ik zie even niet hoe je zo direct de fasemarge kunt bepalen? Ik doe dit normaliter in de simulator en omdat dat uiteraard puur numeriek is rolt daar vanzelf een waarde uit. Ik kan natuurlijk prima de open lus versterking en bandbreedte bepalen met een meting aan het prototype, maar de fase marge?

[Piet1950]

maar de fase marge?

Hallo Sander,

Je simuleert toch ook met een frequentie sweep de amplitude overdracht?
Kun je in je simulator dan ook niet een frequentie sweep doen, met het faseverschil tussen de betreffende in en uitgang?
In je model zou het ook kunnen, maar dan heb je wel een fasemeter nodig. Of een scoop met amplitude en fasemeting.

Piet

[SSassen]

maar de fase marge?

Hallo Sander,

Je simuleert toch ook met een frequentie sweep de amplitude overdracht?
Kun je in je simulator dan ook niet een frequentie sweep doen, met het faseverschil tussen de betreffende in en uitgang?
In je model zou het ook kunnen, maar dan heb je wel een fasemeter nodig. Of een scoop met amplitude en fasemeting.

Piet

In de simulator is het geen probleem, zoals ik in m’n vorige reactie al aangaf, alleen bij het prototype wordt het lastiger, ik zou moeten kijken of én hoe ik een fasemeting kan doen met m’n oscilloscoop. Ik herinner mij wel vaag een college op de universiteit waar je fase metingen kon doen met een X en Y plot, één kanaal geeft de X as weer een tweede kanaal de Y as. Je kunt nu Linnaeus figuren genereren en daarmee ook een fasemeting doen.

[OpaBert]

Ik maak een vergelijk meting kanaal 1 uit de versterker en kanaal 2 rechtstreeks
Met de sinus uit de 2de kan ik stapjes van 1 grd schuiven tot ze overlappen en kijk ik hoe eel ik gecompenseerd heb