Hallo allemaal! Ik ben inderdaad de ontwerper van de A50. Destijds was dat mijn afstudeer project voor mijn electronica studie, inmiddels bijna 25 jaar geleden

. De A50 (eigenlijk versie 2) moest een versterker worden die bij 8 Ohm 50W kon leveren en geschikt was voor complexe belastingen. Praktisch betekent dit dat de versterker bij gelijke uitgangsspanning, maar een wisselende belasting van bijvoorbeeld 4 Ohm of 2 Ohm, respectievelijk 100W en 200W moet kunnen leveren. (I = U/R en P = U x I). De bandbreedte moest doorlopen tot 100/150kHz (dacht ik) om de dynamiek te verbeteren.
Dit alles is met elke buizen lastig, dus mosfets in de eindtrap en buizen in de voortrap. Dit hybride concept was al bekend van de eerdere A25, A30, A50 en A80. "Mijn" A50 moest de kennis hiervan combineren met vernieuwde componenten en een versimpelde en vereenvoudigde bouw. Dit leverde een aantal nieuwe eisen aan het ontwerp op:
De eerder ontwikkelde hoogspanningsvoeding moest vervangen worden door een veel eenvoudigere opzet rondom de HIP5600, een soort LM317 voor hoogspanning. De 10uF Audyn MKP is ook onderdeel van deze voeding.
De roemruchte (zoals John dat altijd mooi kon zeggen) 2SK135 / 2SJ50 FETs, waar alle eerdere modellen op gebaseerd waren, waren niet meer leverbaar, dus de oude ontwerpen en printen waren daarmee waardeloos geworden.
Om het voor de zelfbouwers eenvoudig te houden wilden we eigenlijk nog maar één printplaat hebben waar alles op zat, dit maakt de bedrading een stuk eenvoudiger.
Componenten moesten goed leverbaar zijn, in eerdere modellen was dit steedss een uitdaging omdat daar bijvoorbeeld componenten uit dump partijen werden gebruikt. Dit werkt niet als seriematig wilt kunnen aanbieden. Dit verklaart bijv. ook het gebruik van de Audyn MKP condensatoren, op dat moment was dit een compromis tussen prijs, kwaliteit en verkrijgbaarheid (vergeet niet: dit was de tijd dat internet net opkwam). Voor de elco gebruikte we altijd Marcon, vanwege de zelfde redenen.
Vanwege de vermogens eisen had ik 2 x 4 fet's nodig, wat een nieuw probleem oplevert voor de overall bandbreedte namelijk de ingangs capaciteit van die fets (600-900pF per fet). Elk fet paartje wat je toevoegt verhoogt die capaciteit. De standaard SRPP schakeling die altijd gebruikt werd kan simpelweg de stroom niet leveren om de bandbreedte te halen. Hiervoor is een tweede buis toegevoegd in een zogenaamde White Cathode Follower schakeling, een variatie op de standaard kathode volger zonder alle nadelen daarvan. Ik kan me nog goed herinneren, dat John me enthousiast de hand schudde toen ik op vol vermogen 200kHz binnen -3dB haalde, bij de meetingen aan het prototype. De SRPP en White Cathode Follower zijn DC gekoppeld, zodat er geen condensator nodig is in de signaalweg.
Dit zijn even wat wetenswaardigheden die ik zo even uit het hoofd heb opgeschreven. Leuk dat er weer wat hernieuwde interesse is in de A50. Het brengt in elk geval weer wat mooie herinneringen terug aan de tijd met John in Rotterdam.
Groeten, Joep