transplanum schreef:Even terugkomend op de trafo verzadeging....
Ik neem even aan dat een trafo met een EI 120/51 ongeveer een effectief oppervlak heeft van da 18cm^2 en ca 21cm lengte voor het fluxpad. Stel dat de fabrikant de trafo heeft berekend op een maximale uitsturing van ca 1T (niet ongebruikelijk voor een EI kern) Dit voor 20W/20Hz/200mA.
Bij toename van de stroom naar 500mA gaat de voormagnetisatie naar ca 1,4T en als je daarop 200Hz/20Veff zet dan komt daar nog eens ca 0,01T bij. Niet iets waardoor de trafo het moeilijk krijgt.
Is wel de bedoeling 100Veff bij 40Hz ( om -3dB bij 20Hz te hebben ), krijg je een ruststroom van >180mA als je van 800Ω primair uitgaat.Bij de opgegeven 1130Ω nog meer, is wat lastig aansturen met de trafo aan de kathode, dus secondair wat zwaarder belasten (en niet tot max vermogen gaan)
Wil je goede metingen doen dan doe je dat of met de desbetreffende buis of met een stroombron. Bij gebruik van een buis ga je waarschijnlijk nooit kernverzadeging meten, de buis heeft daar zo zijn beperkingen. De stroombron moet ook een forse swing aankunnen.
Er is toch een mooi voorbeeld hoe dalmura(.com) het heeft gedaan ?
Btw, je kan niet zomaar een winding ongebruikt laten of een andere toepassing geven, je beinvloed daarmee de koppelfactor (en ook de koperverliezen)
Das mooi maar niet te doen met 4x 1Ω uitgangen.
Alles // geeft 1Ω , alles in serie 16Ω en met twee serie van twee // krijg je 4Ω.
Voor benadering 8Ω is dan drie in serie (=9Ω) en eentje over (of evt // met een van de drie, wat scheve verdeling).
Anne
)Dan maar een (rare ? negentig-nr. en noval) ECC99, stuk duurder maar mag hogere spanning hebben.
...
