Ik ben eindelijk zover!
Het was flink wat werk, maar ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook een goede vergelijking te maken tussen single channel vs dual channel meten.
Deze keer alles in één flinke meetsessie gedaan, waarbij alleen de box op een gradenboog is gedraaid.
De gevonden afstand tussen de akoestische centra:
CODE: Selecteer alles
0graden: 15.5 mm
15graden: 13.5 mm
30graden: 14.5 mm
45graden: 13.5 mm
60graden: 14.0 mm
75graden: 14.0 mm
90graden: 17.0 mm
Bij het bepalen van de offset's heb ik gebruik gemaakt van een testfilter en daarvan de nul (drivers in tegenfase) opgemeten.
Daarna net zolang met de offset geschoven in de simulatieprogramma totdat de gesimuleerde nul met de meting overeenkomt.
Nu zit er ook een tolerantie op de filtercomponenten waardoor het bepalen van de offset ook een onzekerheid kent.
Met Limp (onderdeel van Arta) heb ik daarom de spoelen en condensators opgemeten en de weerstanden met een redelijk nauwkeurige meter (Voltcraft VC960).
De gesimuleerde curven komen daarmee beter overeen met de metingen.
Het testfilter:
Single v.s. Dual channel op 0-graden en 90-graden gemeten:
De andere hoeken laten eenzelfde paatje zien.
Dual channel komt zeer goed tot goed overeen met de simulatie. Veel beter dan ik had verwacht
Mijn redenatie/berekening dat een 96kHz meting een mogelijk afwijking van 3mm kan geven, zie ik nergens in de metingen terug.
Sterker nog de maximale afwijking is <0.5mm.
Hoe is mij een raadsel, ik dacht namelijk dat tussen de samples een tijd zit waarin niet gemeten wordt, terwijl het geluid zich blijft voorplaatsen met 344m/s.
Is er iemand die hier toevallig het fijne van weet?
Hoe dan ook, afgezien dat de SPL waarde niet meer klopt, zie ik weinig reden om nog single channel te meten voor een filterontwerp.
Het bespaart een hoop gedoe zeg
Ik moet morgen nog een paar dichtbij metingen doen om de laagweergave erbij te voegen.
Dan kan ik de hele speakerworkshop bestand met alle metingen in de bijlage doen voor degene die er ook mee willen stoeien.