De details van dat systeem zijn verdwaald maar ik heb er nog steeds het idee van overgehouden dat actief filteren een goed uitgangspunt is. Toch heeft actief filteren ook zo zijn nadelen, alleen al het grote aantal komponenten en de gewenste nauwkeurigheid daarvan is een rem.
In dat opzicht is het state-variable filter een uitzondering: dit filter kombineert een hoog- en een laagdoorlaatfunktie in één schakeling waarbij de frekwentiebepalende komponenten zelfs met goedkope onderdelen nauwkeurig kunnen worden uitgevoerd.
Het state-variable filter bestaat uit een sommeerversterker die gevolgd wordt door 2, 3 of 4 integratoren in serie. De uitgangen van de integratoren worden met een weerstand naar de ingangen van de sommeerversterker gevoerd.
De verhouding van de weerstanden bepalen de karakteristiek van het filter, de tijdkonstanten van de integratoren bepalen de kantelfrekwentie, het aantal integratoren bepaald de orde van het filter.
Een probleem met actieve filters is de impulsweergave. Dat wordt veroorzaakt door looptijdverschillen die het signaal in de verschillende takken ondervindt. In een enkel wisselfilter zijn de looptijden niet erg verschillend. Daar waar meerdere systemen achter elkaar gezet worden is dat niet te vermijden.
Hoe erg dit effect is, wat de invloed ervan op het geluidsbeeld is, is voor mij niet helemaal duidelijk.
Met deze punten in het achterhoofd en een regelmatige blik op diverse internetsites ben ik tot het volgende ontwerp gekomen.
- simulatieschakeling
Amplitudetechnisch klopt het vrij aardig, alleen bij het hoge kantelpunt zit een deuk in het somsignaal van 1dB.
Met deze waarden is een proefschakeling gemaakt. Daarin is het filter voorafgegaan door een buffer-opamp en zijn aan de uitgangen ook opamps geplaatst ter buffering, voorafgegaan door een instelpot om het nivo in te kunnen stellen.
- filterprint
allemaal verschillende fabrikaten
graag hoor ik van anderen hun mening over dit ontwerp
