Goed, voor de belangstellenden even wat geneuzel over de PSRR van de eindtrap van m'n discrete composite versterker.
PSRR? Jazeker, da's de power supply rejection ration, in gewoon Hollands de ratio waarin een signaal op de voeding terug te zien is in de uitgang van de schakeling. Normaliter in dB, want dat rekent wat makkelijker. Uiteraard geldt hier in de regel hoe meer dB, hoe beter.
In mijn opzet maak ik, gezien de insteek een minimaal aantal onderdelen in te willen zetten, gebruik van een haast klassieke 'Miller' schakeling voor de eindtrap. Die bestaat uit drie delen, een verschilversterker aan de ingang, een transimpedantie trap (ook wel VAS, of voltage amplification stage genoemd, maar da's onjuist, er is namelijk geen sprake van spanningsversterking) en de feitelijke vermogenseindtrap.
Nu kan je de verschilversterker prima 'isoleren' van de voedingsrails met een nette stroombron en een stroomspiegel, de eindtrap heeft een gain <1 en is uiteraard de reden dat de voedingsrails worden gemoduleerd door het met x dB versterkte ingangssignaal, echter de TIS ligt meestal direct aan één van de voedingsrails en dus zal een signaal op de voedingsrails 'direct' invloed hebben op de TIS, de insteek is nu om de PSRR zo hoog mogelijk te krijgen.
Kortom, het wordt tijd om eens te gaan kijken hoe de diverse TIS oplossingen zich verhouden wat PSRR betreft. Eerst maar eens kijken naar de originele situatie, met daarbij een extra diode, met een knipoog naar Anne.
Hoe meten we die PSRR dan in de simulator? Da's feitelijk eenvoudig, we sluiten de ingang van de versterker kort, voegen een AC signaal met een 1V amplitude toe aan één van de voedingsrails en kijken nu naar het residu daarvan op de uitgang in een AC analyse. De PSRR, in dB, volgt dan uit:
PSRR (dB) = 20 * Log (Vout/Vsupplyrail)
In mijn geval zit de TIS vastgeknoopt aan de negatieve voedingsrail, dus ik ga kijken naar de ratio van V(vout)/V(-50v):
Originele situatie
Alternatief #1
Alternatief #2
Alternatief #2, uitvergroot
In 'Alternatief #2, uitvergroot' heb ik 't schema van #2 uitvergroot en dan is gelijk duidelijk (toch?) dat R22 een grote bijdrage levert aan de PSRR van de TIS. Nu zou de oplettende lezer wellicht denken dat we deze weerstand dan gewoon flink in waarde vergroten en zodoende de PSRR verbeteren, toch? Da's zondermeer waar, echter voor de TIS hebben we wel een 1 á 1.5mA nodig om goed linear z'n werk te kunnen doen, dus de optimale waarde hiervan schommelt ergens tussen de 220 en 1K.
Kortom, mits we vast willen houden aan onze insteek om een minimaal aantal onderdelen te gebruiken zullen we tussen één van deze TIS varianten moeten kiezen. Maar er is meer dan PSRR alleen, we zullen ook moeten kijken naar de bijdrage aan de vervorming, loop-gain (luswinst, zowel open als gesloten) en uiteraard de dissipatie per transistor van de diverse TIS varianten.
Tot zover even een blik in de keuken, ik wacht met spanning af op reacties van andere forumleden die wellicht nog mogelijkheden zien om de PSRR van de TIS drastisch te verbeteren. Uiteraard met de insteek om een zo minimaal mogelijk aantal onderdelen te gebruiken. Want eerlijk gezegd kan ik d'r ook een blik cascodes en ander transistorgeknutsel op loslaten, maar dan zitten we straks aan de 7 á 8 transistoren ipv. twee.
,even erbij gezet.
.
.Dan krijgt Q13 nooit iets te doen 
.Is't daarom nr. 13 
, is ook eigenlijk zo 
.
