De microfoon. Bij de laatste metingen voor matjans merkte ik een reflectie op 1,5ms op die er altijd was. Zowel bij lange afstands- als bij closerangemetingen. Dat betekent dat het geluid een omweg maakt van 40cm en mijn microfoon is 20cm lang. Ik heb de klem waar de microfoon insteekt toen afgedekt met een frommeltje BAF, maar zoals MarcoSQ terecht opmerkte heeft dat slechts invloed op de hoogste frequenties. Ik heb toen een kegel gemaakt van akotherm die over de microfoon geschoven is en hoop zo deze reflectie te misleiden. Ik heb hem vandaag ook niet teruggezien, dus dit lijkt afdoende.
De tweeter. Ik merkte eigenlijk nét iets te laat het "C" verschijnsel op. Vlak daarna moesten we halsoverkop de spullen binnenbrengen omdat het Hollandse klimaat vond dat het wel weer lang genoeg geduurd had. De closerangemeting: De burst decay: De impedantiekarakteristiek (op een zo klein mogelijke schaal om onregelmatigheden goed te kunnen zien): Bij 3750 Hz zit een kleine resonantie. Op de burst decay is die goed te zien maar het grootse deel speelt zich onder de -30dB af. Wat verder opvalt is de sterke afval in het tophoog ( > 12kHz). Of dit exemplarisch is -en mogelijk gerelateerd is aan de raadselachtige "C"- kan ik niet zeggen. Metingen van de tweede unit hebben we niet meer kunnen doen. Bij een meting op 1 meter afstand lijkt het allemaal wel minder dramatisch, maar de resonantie is wel te zien:
De midrange. De koppeling met de ruimte erachter is voornamelijk via het gat in de magneet. Tussen de rand van de afgezaagde pot en de magneet is weinig ruimte. Het midrangecompartiment mat naar schatting 1,5 liter. We hebben de ruimte opgevuld met 15g twaron en toen de unit gemonteerd.
De closerangemeting: De burst decay: De impedantie: Hier zit wat bij 430Hz en op 1kHz. Is ook eigenlijk alleen te zien op de burst decay als de meetvloer lager wordt gelegd dan -30dB.
De frequentiekarakteristiek op 1 meter:
De woofer. Een seas unit met aluminium konus en fasekegel. Bij het maken van de meting merkte ik al op dat het niet klonk als een burst roze ruis, maar als een ruis met duidelijk aluminium bijklank. De puls zag er ook tamelijk merkwaardig uit (closerange): De bijbehorende frequentiekarakteristiek: Waanzinnige resonanties boven de 4 kHz. Aangezien de unit toch maximaal tot zo'n 300Hz meedoet is dat wel weg te filteren. Het verschijnsel bij 215Hz baart me meer zorgen. Op de burst decay is goed te zien dat het op 430 Hz ook optreedt: Ook op de impedantiekarakteristiek is het duidelijk te zien: We hebben de andere woofer erbij gehaald en een free-air impedantiemeting gedaan: Daar was niets op te zien. Wel dezelfde break-ups boven de 4 kHz, maar niets te zien bij 215Hz
Om zeker te zijn dat het niet aan de woofer ligt, de woofer uit de kast gehaald en ook een free-air impedantiemeting gedaan: Het zit hem klaarblijkelijk in de kast.
De laag kast blijkt weinig gedempt. Paneelresonantie is uitgesloten want deze constructie kan niet resoneren.
We hebben er wat Pritex en BAF in gestopt omdat dat het enige was dat voorhanden was.
Woofer weer in de kast geschroefd en weer gemeten: Het is ietsiepietsie minder. De demping heeft meer invloed op de normale resonantiepiek en de afstemfrequentie.
Hier moet ik nog even op kauwen. De demping van de laagkast verdient nog wat aandacht, vrees ik.
Wordt vervolgd....
