Een gesloten kast is vrij eenvoudig te bereken. Te klein geeft grote Q, slingert op in het laag. Een 'te' grote kast geeft lage Q, sneller afval en beter impulsrespons. Ik heb me altijd netjes aan een Q= 0.7 gehouden.
Vroeger dacht ik altijd dat als het over kastkleuring ging dat het de wanden van de kast waren die meetrilde en dat dat de kleuring gaf. Ik heb dus altijd degelijke kasten gemaakt, super stijf en ook nog met ontdreuning materiaal erin. Daar kon het niet aan liggen.
Maar laatst was ik bij iemand (niet hier van het forum) en hij had wat opmerkingen over mijn speakers dat het laag niet strak is en wat druk op de oren geeft. Zo'n WHOOOM effect (sorry kan het niet goed uitleggen
Google is uw vriend.....en al snel kwam ik op de Nautilus (erg interessant vind ik het opgerolde systeem voor het laag). Ook hier op het forum met aandacht de projecten daarvan doorgelezen (helaas zijn de meeste plaatjes niet meer zichtbaar). Ook de ultieme monitor van Jeroen en voor je het weet zit je in de open baffle
Nou komt mijn vraag (eindelijk
Wat ik in gedachten heb om te maken is een twee-weg systeem met een 18cm mid-woofer die tot 80Hz gaat lopen en aangevuld wordt door een losse subwoofer. Deze mid-woofer (ik weet nog niet welke) wil ik dan laten aansluiten op een labyrint in een grote kast, zodat het naar achter gestraalde geluid niet of niet te snel weerkaatst wordt door de achterwand. Zo'n labyrint wil ik dan maken met bijvoorbeeld pvc buizen. De pvc buizen kan ik dan steeds kleiner maken en uiteindelijk in de gesloten kast laten uit komen. Maar doordat je een aardige lange weg moet afleggen wordt het volume veel groter dan er berekend is en de Q-factor al snel lager dan 0,5. Is dit een probleem? Dat heb je toch ook met een OB.
