Het kastje heeft een inhoud van 7,5 liter en meet aan de buitenzijde 30 * 18,6 * 23,8 (HBD, 18mm MDF). De basreflexpoort zit aan de achterzijde, heeft een diameter van 5cm en een lengte van 12cm. Van dat kastje zijn een paar varianten gemaakt. In de laatste variant was de D28AF vervangen door een D260 Esotec.
Ik ben voorstander van rigide kasten. Er mag niks rammelen en kloppen op de wanden (echt een tic van mij) moet resulteren in een dood klinkend pokje; hol klinken is uit den boze. Ondanks het minimale formaat is precies tussen de speakers nog een kruis geplaatst (ook gezaagd uit een stukje MDF) dat de 4 wanden met elkaar verbindt. De binnenzijde werd beplakt met van die metaaltape waar je oude regenpijpen mee kon repareren. Twee lagen daarvan aan de binnenzijde maakte de kastwand weer wat doder klinken.
Diverse filters hebben de revue gepasseerd. Ik heb zelfs een keer een seriefilter geprobeerd, maar dat was niks. De soliditeit en kwaliteit van de D260 maakte 6dB filtering mogelijk en dat gaf klankmatig ook de beste resultaten. Het filter is theoretisch berekend en daarna gewoon op het gehoor geoptimaliseerd. Ietwat spelen met de waarde van de onderdelen en dan maar weer luisteren of het beviel. Daar ging een lange tijd overheen, want soms wist je het niet meer, op het verkeerde been gezet bijvoorbeeld door verschillen in opnamekwaliteit van het beluisterde materiaal. Een spectrum analyzer was in die tijd gewoon niet aan te komen voor een redelijke prijs. Die Dynaudio Esotec kwam op de zelfbouwmarkt beschikbaar in de tijd dat ook de Dynaudio Gemini geintroduceerd werd. Daarin zat een all-pass filter dat als time-delay gebruikt werd om de fase van de tweeter beter op die van de woofer aan te laten sluiten. Ik heb de twee varianten langdurig beluisterd en afgewisseld, maar ik kwam elke keer weer bij het filter met time-delay uit. Hoe dat meetkundig uitpakt weet ik dus niet. Ik zie in artikeltjes her en der wel negatieve berichten hierover, maar soms staat er in zo'n artikeltje ook wel eens aperte onzin, zodat ik dat negatieve commentaar dan maar op waarde schat. Uiteindelijk vertrouw ik maar op mijn eigen oren.
Ik was tevreden met het resultaat en heb de filteronderdelen op de achterwand gelijmd en hard-wired gesoldeerd. Toen de kast in elkaar gelijmd. Daar kon ik dus nooit meer bij. Als dempingsmateriaal deed een stuk bofoam dienst, een soort neopreen schuim van 1.5 cm dik met een gigantisch dempende werking. De afwerking werd beukenfineer en de boven en onderkant zwart formica, een combinatie die nu een beetje oubollig aandoet, maar toen goed bij mijn meubels paste. Vlak voor "De Grote Stilte" (1999-2013) kreeg ik een paar Focal 5V4411 in handen. Zagen er precies zo uit als de 5N412, alleen het conusmateriaal was anders. Het lijkt op gecoat papier maar er zit een glasvezel of zoiets in verwerkt. Die heb ik natuurlijk even uitgeprobeerd en dat was andere koek. Het middengebied klonk nog niet perfect (weer een filteraanpassing) maar had een potentie......
Het gezinsleven eiste mijn aandacht op en alle projecten verdwenen in de kast of schuur. In 2012 begon het weer te kriebelen en heb ik de boel tevoorschijn gehaald. Na enige oriëntatie op de markt constateerde ik dat de Focal units en de Dynaudio units niet meer leverbaar zijn, zucht. Ik twijfelde echt of ik er wel weer aan zou beginnen. Is mijn kennis niet teveel verouderd?
Nou ja, natuurwetten wijzigen nog steeds niet en alle kant en klaar op de markt verkrijgbare audio klonk nog steeds rampzalig. Ik heb een houtpakketje laten zagen en heb losjes op de achterwand een nieuw filter in elkaar gezet. Het klonk geweldig. Ik eis thuis steeds meer audio tijd op ten koste van de TV tijd voor de kinderen. Die hebben alle herhalingen nu toch al 80 keer gezien.
Er moest ook weer buizen aansturing komen. Ik wil nog de Triode Dick eindversterkers bouwen, maar dat is geen korte termijn plan. Op marktplaats stonden een paar eindversterkertjes te koop met EL34 voor een redelijke prijs. Ik toog erheen met de kleine speakertjes (met de filters aan een draadje eraan bengelend) en werd door de verkoper, die ook een fervent zelfbouwer was, natuurlijk faliekant uitgelachen. Tot ie ze hoorde spelen.
Ik ben met die buizenbakjes naar huis gegaan en het is echt een gelukkige combinatie met die kleine boxjes. Ik heb nog wel het bofoam eruit gehaald en vervangen door een stukje BAF. Ook een verbetering. Dat bofoam dempt zo sterk in een beperkt frequentiegebied, dat je gewoon een dip in je karakteristiek krijgt. Misschien leuk voor een unit waar je een probleem uit moet filteren op die frequentie; scheelt je een LC-kring in je filter. Mijn oorspronkelijke gedachtengang was: sterk dempen, maar toch genoeg beweeglijkheid houden in de luchtkolom in het kastje. Maar de dempingskarakteristiek van het materiaal is er achteraf gezien toch minder geschikt voor.
Het klinkt nu geweldig. Het geluidsbeeld staat volkomen los van de luidsprekers en strekt zich uit van ver voor tot ver achter de speakers en ook aan weerszijden daarbuiten. Bij goede opnamen is elk instrument apart aan te wijzen. Ik heb ook een opname waarbij er twee instrumenten op exact dezelfde plaats gemixt zijn. Dat valt direct op, dat klopt niet.
Ik ben nu de kastjes opnieuw aan het bouwen. Het plankje (dat de achterwand van de nieuwe kast was) is voorzien van een kruis en de onderdelen van het filter zijn definitief gemonteerd met polymeerkit. Ja, weer vast op de achterwand. Ik ben allergisch voor losse onderdelen in een luidsprekerkast. Het kastje is eromheen gelijmd. De foto's zijn in de schemer genomen met een vervangmobiel. Excuses voor de kwaliteit.
De fronten zijn gefreesd; ik had ooit mallen gemaakt voor deze units en die had ik nog niet weggegooid.
