The story continuous ...
Van de week heb ik de boven en onderkant aan de kast gelijmd en ik moet zeggen dat ze echt rete strak zitten!
close up:
En daar was dan het einde van het succesverhaal, want hierna ging het helemaal mis:
Het schilderstape wat ik voor de eerste box had gebruikt was op. Mijn vriendin had nieuwe gehaald. De nieuwe tape was nog breder dan de eerste dus dat moet goed komen denk je dan.
Mis! Nadat ik de boel aan elkaar had getapet en ik de boel wilde omdraaien, kwam ik er al achter dat deze nieuwe tape een stuk minder (lees bijna geen) kleefkracht had. Op dit moment had ik dus moeten stoppen, maar ik besloot de boel met beleid om te draaien.
Ik ging nu de bracings plaatsen en hier ging het halverwege wederom mis. De tapjes kwamen in zijn geheel weer naar beneden zijlen!!
Aangezien ik dus al een bracing had staan, kon ik niet meer terug om de boel opnieuw te plakken want ik kon immers de planken niet meer plat neerleggen.
Dan maar de waardeloze tape met ander tape stutten.
Bij het openklappen constateerde ik al teveel speling, precies waar ik bang voor was.
Aangezien er geen weg terug meer was heb ik de boel zo goed en zo kwaad als het ging gelijmd en geklemd.
Het bovenstaande resultaat zegt alles.
Ik was witheet! Alles naar de klote! Ben nog steeds een beetje ziek dus dit hielp ook niet echt mee.
Nadat ik een beetje gekalmeerd was, herinnerde ik me me de wijze woorden van stevinmarin van het youtube kanaal "woodworking for mere mortals". Deze gast zijn in één van zijn videos: "We don't make mistakes, it is only called a mistake if we cannot fix it" (iets in die trant).
Dus dan gaan we maar eens kijken hoe we het kunnen fixen.
De manier waarop je het weer goed maakt, moge duidelijk zijn. Er is namelijk maar een manier waarop het past

Dan pakken we maar zoiets:
Dan word het in eerste instantie natuurlijk niet echt mooier, maar dat maakt niet uit. Als het maar past en dat laatste lukte aardig:
Oké, nu we iets hebben dat weer past, moeten we het weer mooi gaan maken. Dit doen we als volgt:
We maken dus een mal van een ander stuk MDF met daarover wat huishoudfolie.
Zet de zooi vast, pur hem vol met MDF vuller, schuren en ... :
Klaar is Klara! Het resultaat mag er wezen, de hoek is zo strak dat je jezelf eraan kan snijden.
Ondanks dat ik de MDF vuller lekker in het gat heb gevrot, hou je toch een kier binnen.
Aangezien in de speakerbouw wereld zo'n beetje alles invloed heeft op het geluid, heb ik deze lekker vol laten lopen met houtlijm:
Ik hoop dat op deze manier het effect van de screwup tot een minimum beperkt word.
Tot morgen!