Op het gevaar af dat ik voorbij ga aan de bedoeling van deze quote: Ik denk juist dat het jammerlijke van audio is dat een enkeling maar gelijk heeft en heel veel mensen ongelijk vanwege een gebrek aan kennis/ervaring en objectieve luistertesten.
Dit impliceerd dat er maar een weg naar Rome is, en daar heb ik mijn twijfels over, helemaal al als we spreken over geluidsreproductie.
Dat is gelukkig niet zo, weten wat er gehoormatig werkelijk toe doet geeft nog steeds veel ruimte tot verschillende wegen die naar Rome leiden. Zie bijvoorbeeld de line array's van Amanda en dit systeem hier van Asterduc. Beide gehoord op de luisterdag Breda V en beide zeer goed van kwaliteit. Echt top. Zeer verschillend gebouwd maar wel met in achtneming van de zaken die er toe doen om tot goede geluidsreproductie te komen.
Het is mij telkens opgevallen, dat juist mensen die erg stellig zijn over audiofiele zaken en nogal zelfverzekerd over wat zij met hun gehoor kunnen waarnemen, nooit meededen aan de blinde condensatortest op dit forum. Of dit misschien wel deden, maar mij nooit de resultaten van hun luistertest hebben gepost. Er deden alleen mensen mee die openlijk durfden twijfelen aan hun eigen waarneming en dan ook nooit moeite hebben gehad daarvoor uit te komen.
Ik weet niet hoe ik een blinde condensator test op het forum fatsoenlijk zou kunnen doen.
Ook heb ik daar geen behoefte aan als ik thuis 3 condensators van dezelfde waarde heb liggen van hetzelfde merk en ik verwissel ze en heb een verbetering die ik overigens zelf niet kan meten vind ik het prima.
Ook heb ik niet de behoefte om een ander er van te overtuigen.
Mijn insteek van de posts die ik gedaan heb dat als er een mogelijkheid is zaken moet expirimenteren ook als wel of niet meetbaar zijn.
Deze 2 quotes van je zelf zeggen overigens al genoeg over dit onderwerp.
Metingen zeggen alles over de klank
we kunnen op die gebieden nog niet voldoende de relatie leggen tussen wat we zien in metingen en wat we horen
Ik weet niet hoe ik een blinde condensator test op het forum fatsoenlijk zou kunnen doen.
Ik heb laten zien dat dat wel degelijk kan.
Ook heb ik daar geen behoefte aan als ik thuis 3 condensators van dezelfde waarde heb liggen van hetzelfde merk en ik verwissel ze en heb een verbetering die ik overigens zelf niet kan meten vind ik het prima.
Ook heb ik niet de behoefte om een ander er van te overtuigen.
Mijn insteek van de posts die ik gedaan heb dat als er een mogelijkheid is zaken moet expirimenteren ook als wel of niet meetbaar zijn.
Dat is het fundamentele meningsverschil, het zelfverzekerd blijven vasthouden aan de betrouwbaarheid van je waarnemingsvermogen. Jij vindt dat iemand zou moeten experimenteren, zelfs als zaken niet meetbaar zijn, ik vind het nodig om aan te geven dat experimenteren in dat geval zinloos is.
De manier van quoten van mijn tekst is unfair. Daarom is voor mij nu de discussie gesloten.
Laatst gewijzigd door jeroen_d op zo 02 aug 2009, 14:07, 9 keer totaal gewijzigd.
Betreft de discussie “meten is weten”, de realiteit in dit vak confronteert ons wel telkens opnieuw met onbegrijpbare dingen. Dan vind ik een meer pragmatisch aanpak soms op zijn plaats hier. Net als Rob heb ik bv. ook minder goede ervaring met pritex in mijn speakerdesigns. In mijn laatste speaker heb ik voor het midden dacron gekozen, op het gehoor het beste resultaat in dat design met een Skaaning pp conus. Ik meet wel de demping met een Qmc-check en doe een interne meting, maar dat heeft me tot nog toe niet wijzer gemaakt om de uiteindelijke materiaal-keuze te maken. Het is ook zeer moeilijk denk ik om dynamische aspecten zoals lineariteit van de akoestische weerstand van het dempingsmateriaal etc. te gaan meten. Ik vind het ook helemaal niet verkeerd om bij een bepaalde status van het filter eens een kruisproef te doen met de demping. Een wisseling van demping geeft niet die grote drukverschillen dat je bij die proef ook het filter meteen moet wijzigen. Invloed in het middengebied zit soms op zo’n diep niveau dat je dat best beluistert met een speakersysteem in balans. Luisteren op de losse unit vind ik erg moeilijk.
Mijn ervaring tot nog toe voor het middengebied: voor de stijve conussen, matig tot zeer veel wol; voor de zachtere conussen, zoals pp, neoflex, etc. luchtige wol of dacron. Pritex heb ik telkens opnieuw meegenomen in de proeven en keer op keer gooi ik het eruit omwille van de ‘platte’ klank. Het neemt het leven, het luchtige en dynamische weg uit de speaker. Daarin herken ik ook Robs ervaring, maar wij zijn dan ook goede hoorders hé .
Dat is het fundamentele meningsverschil, het zelfverzekerd blijven vasthouden aan de betrouwbaarheid van je waarnemingsvermogen. Jij vindt dat iemand zou moeten experimenteren, zelfs als zaken niet meetbaar zijn, ik vind het nodig om aan te geven dat experimenteren in dat geval zinloos is.
Hoi Jeroen,
Ik kan je in deze redenering wel volgen hoor, er niets zo mooi als je iets bedenkt, simuleert, meet en controleert, en dat het resultaat er is. Speakerdesign heeft echter een labiel kantje, waarbij het soms moeilijk is om het exact en volledig te modelleren, waarbij ‘alles meten’ ook niet meer realistisch is . Vandaar dat ik vind dat je open moet blijven voor vaststellingen van anderen, plotse nieuwe ervaringen, etc. Het zijn soms precies die dingen, die je aanzetten om nog verder te gaan in het begrijpen en in het opbouwen van extra kennis. Ik heb ook zoiets van het allemaal te willen begrijpen en te meten en slaag er ook ten dele in, maar ik durf grif toe te geven dat dat bij speakerdesign niet altijd lukt door de complexiteit en onbekendheid van sommige aspecten. En dan durf ik al eens vanuit het experiment te werken ...
Ik kan meegaan in de redenatie van Paul en Rob, maar uiteindelijk sluit ik me aan bij het standpunt van Jeroen: je moet openstaan voor wat je oren je vertellen, maar als in een blind vergelijk geen verschil wordt gehoord, dan mag je er van uit gaan dat het verschil onhoorbaar is.
Open-mindedness is goed en zelfs nodig als je luidsprekers ontwikkelt, maar subjectiviteit ligt altijd op de loer. Als je iets wel denkt te horen maar onmogelijk kunt meten, doe dan een sanity-check in de vorm van een blinde luistertest. Onze hersenen leiden ons simpelweg te vaak in de verkeerde richting en dus kunnen we, als we waarheid willen vinden, het ons niet permitteren wetenschappelijke werkmethoden links te laten liggen.
Begrijp me niet verkeerd, mijn uitgangspunt is ook de theorie erachter, het model, de simulatie, de meting. Maar ik moet ook durven vaststellen dat ik geconfronteerd wordt met de waarneming die me doet nadenken en die me soms een ander pad opstuurt. De geloofwaardigheid is een bijkomend aspect, daar ben ik het met je eens, dat kan zeer subjectief worden en ik ben ook geen voorstander over de ellenlange discussies daarover zonder enige onderbouw. Maar geef toe dat, als je zelf geconfronteerd wordt met een fenomeen, je toch begint na te denken of je wel alles hebt meegenomen in je design of dat het misschien nog anders en beter kan. Bij speakers zijn er nog heel wat meetbare verschillen, maar wat dan te zeggen van bv. het verschil in CD-spelers, heel moeilijk of bijna niet meer te meten en toch die hoorbare verschillen die je op basis van de meting niet meer zou verwachten. Ik wil deze discussie nu niet aangaan daarover, want ik ben er nog lang niet uit, maar het heeft me toch aan het denken gezet over sommige aspecten van audio design. Ik probeer de puzzel beetje bij beetje in elkaar te zetten en daarvoor luister ik ook heel goed naar de ervaring van anderen. Het blijft daarom ook zo een boeiend vak.
Dat is het fundamentele meningsverschil, het zelfverzekerd blijven vasthouden aan je eigen stelling en geen opening laat voor iemand die een ander standpunt heeft.
MOD modus
Ed heeft gelijk+ houd het mbt tot de concaeve aub
euhh, heb ik iets gezegd dan?
de discussie rond al of niet dempen, pritex, wol of dergelijke is naar mijn mening niet echt off-topic. Het uitgangspunt van de Concaeve was eigenlijk met zo min mogelijk demping ...
Ieders ervaringen op dit vlak zijn boeiend om te lezen. Nu we die weten kunnen we wel verder denk ik.
De speakerkastjes staan bij mij thuis opgesteld. Mocht iemand graag de test doen tussen wel of niet dempen, pritex of wol, dan is 'ie vrij dat hier te doen.
Zou de demping verbeterd kunnen worden door de twee inwendige lobben uit te hollen en na te vullen met medium(zand)? Of door de MDF lobben te vervangen door foamen(plaatschuim met open structuur) waardoor de massa wel verminderd maar het volume wel vergroot. Het laatste zou ook de werking van de hoorns kunnen beïnvloeden.
Veel voorwaardelijke wijs, dus gewoon rustig verder doen met uw project en veel luisterplezier.
Als je demping gaat gebruiken heeft dit een invloed op de frequentiecurve, dus als je een correct vergelijk wil doen moet je het filter telkens optimaliseren.
Het onderste deel is ongewijzigd gebleven.
Voor de aansluitdraden heb ik nu gaten geboord direct naar de kamer en gekozen om daarin wachtbuisjes te voorzien.
De lengte van de aansluitdraden kan daardoor korter worden gehouden en ze kunnen ook nog op elk gewenst moment worden aangebracht of vervangen.
Deze wachtbuisjes zijn niet electrisch geleidend, niet magnetisch en speciaal voor hoogwaardige audiotoepassingen bedoeld.
en er dan nog 200 ineens gekocht!?
dit moet je een fortuin gekost hebben!
dat valt super mee Dirk.
Veerle heeft een groot aantal overgekocht. Zij gebruikt die buisjes in verschillende drankjes. Haar creativiteit kent werkelijk geen grenzen!
Bij de vorige set zat de plexischijf wat in de weg voor de tweeter.
Daarom heb ik de schijf nu upside-down geplaatst.
Op die manier komt de plexiplaat dan precies tussen de 2 drivers te zitten.
Super om te zien hoe gedreven je dit blijft aanpassen, het laat evolueren!
Dat vind ik een goede opmerking Merijn, want ik stel mezelf de laatste tijd wel eens de vraag of deze kleine verbeteringen nu allemaal nog wel nodig en zinvol is. Hoe ver wil je gaan?
Een psycholoog die ik vorig jaar sprak zei dat ik 3 jaar geleden al had moeten stoppen en dat perfectionisme een slechte basis is om lang te leven.
Goed dat niet alle mensen die raad opvolgen. De meesten onder ons zouden dan niet lang meer te leven hebben als vliegtuigen als bommen uit de lucht kwamen gevallen
Perfectionisme en evolutie... Mijn grootmoeder zei altijd "Overal waar 'te' voor staat is slecht voor je." Een kern van waarheid, maar wat als deze vorm van hersengymnastiek en vervolmaking zoeken juist de therapie zou zijn? Zonder mensen die deze drang tot vervolmaken bezitten was er geen Michaelangelo, geen Bach, geen Goethe of Peter Walker geweest die wij nu zouden kennen!
Ik denk dat zolang als we deze vervolmaking blijven zoeken, maar daar met verstand mee omgaan, we én mooiere dingen kunnen realiseren én gezonder blijven. Tenslotte moet men die drang ook niet opsluiten of ontkennen, dat is in mijn ogen veel gevaarlijker.
Ik ben, net als Merijn, ook tegen het onderdrukken van creativiteit & de drang om te innoveren. Zeker als zoiets in je karakter zit !
Het is erg moeilijk te bepalen voor iemand anders wat goed voor iemand is vind ik, daarom denk ik, zoals Ed dat gedaan heeft, je dat beter voor jezelf kan beoordelen !
Ikzelf kan prima begrijpen dat Ed, met zijn knowhow & intelligentie, continu zijn ontwerpen wil verbeteren.
Ed, zolang je het gezellig vind en er plezier uithaalt moet je dit blijven doen !
Ik ken Ed al een tijdje. Dat hij mooie zaken maakt is geen discussiepunt, maar hij beperkt zich door soms koppig bij één visie te blijven. Op die manier sluit hij zaken uit. En dat vind ik spijtig. Je praat soms tegen een muur. Ik merk dat ook als ik hier iets plaats wat een beetje kritisch is. Er wordt gewoon niet op gereageerd, net of je bestaat niet. Kritisch zijn kan wat mij betreft alleen maar leiden tot betere ontwerpen. Maar als we alleen maar mogen schrijven hoe mooi het is, dat het vakmanschap is .....
. 
