De OPA2134 is probleemloos. Hij is met minimale middelen stabiel en heeft een zeer kleine offset. Dit is vooral handig als je niet telkens koppelcondensatoren wilt hoeven gebruiken in een serie opamps achter elkaar.
Een leuke link, voor wie waarde hecht aan meetresultaten, zie die van Douglas Self:
http://www.dself.dsl.pipex.com/ampins/webbop/opamp.htm
Hier zie je dat de door jacco genoemde NE5532 niet voor niets nog steeds de standaard is in professionele audio. Grappig is zijn vermelding dat hij vaak heeft geprobeerd een discrete schakeling te maken voor een RIAA phono input, maar dat hij die schakelingen nooit zo ruisvrij kreeg als met de NE5532.
Hetzelfde geldt voor de LM4562, die op zich het voordeel heeft van nóg minder ruis. Zijn vervorming is ook zeer laag, mits de feedback weerstanden een niet te hoge waarde krijgen. Overal combineert volgens mij de LM4562 het beste van wat de OPA2134 en de NE5532 te bieden hebben. Het is niet voor niets de huidige standaard in de High Grade UcD-modules van Hypex. Gegeven de keuze voor de waarde voor de tegenkoppelweerstanden vermoed ik dat deze gekozen zijn met het oog op minimale vervorming (2k2 en 1k2).
De AD797 moet ook vermeld worden. Hij is super, maar haalt zijn optimale prestaties alleen als je zeker weet dat je hem voldoende stabiel hebt gekregen. Maar als je heb stabiel hebt, dan scoort hij op alle punten onwaarschijnlijk goed.
Dat is op zich begrijpelijk, omdat de uitkomst zo enorm tegen het gevoel en geloof in gaat.