Je zou zelfs kunnen argumenteren dat het kathode-oppervlak (van een
indirect-verhitte buis!) zichzelf "ververst" als je zowel gloei als HSP tegelijk aanzet.
De buis wordt dan gedwongen gedurende de opwarmperiode over het heetste kathodeoppervlak (tegen het kathodeoppervlak aan, dus de onderste laag) elektronen te gaan emitteren, omdat de buitenkant van de kathode nog te "koud" is.
Zodoende wordt de "tussenlaag" van onwerkzaam kathodemateriaal dat tijdens normaal gebruik onder de oppervlakte ligt, elke keer "ververst".
Ik gebruik siliciumdioden met snubbers in al mijn versterkers en schakel altijd tegelijk gloei en HSP aan.
De eindbuizen houden dit jaren vol.
NB.: dit nooit doen bij direct verhitte buisjes als 300Bs en dergelijke, de kathodelaag is daar direct op het filament gespoten en zou door de plotselinge drang tot leveren van elektronen hiervan af gestoten kunnen worden.
Hier zijn letterlijk mechanische krachten aan het werk.
Cathode-stripping, wat we ook van de gelijkrichtbuizen kennen.
Misschien wel aardig om te weten voor al die lui die AZ1s enzo gebruiken, dat daar die "ongunstige" conditie van gloei en HSP ook altijd tegelijk optreedt.
Die buizen overleven je, mits de capaciteit aan de kathode niet te groot is of er een choke input wordt gebruikt.
