Het is al weer even geleden, dat ik informatie gevraagd heb over D&B LAB monoblokken. Veel heb ik niet kunnen vinden, dus uiteindelijk maar geheel gesloopt, tot het laatste draadje en schroefje aan toe. En toen weer helemaal opnieuw begonnen.
De kasten met kappen, de voedingstrafo's en de smoorspoelen zijn hergebruikt. De rest is nieuw.
Voor de uitgangstrafo's heb ik de AD9047 gekozen. Dat zijn Philips ultra lineaire uitgangen voor EL34. Trafo's met zeer goede specificaties, die ik in een eerdere versterker ook al eens gebruikt had.
De eindtrap heeft dus 2 stuks EL34's gekregen, die in klasse A staan. Het uitgangsvermogen is hierbij 30W. In de voeding heb ik een extra smoorspoel opgenomen. Het doel is om de hoogspanning door middel van een schakelaar eenvoudig te kunnen veranderen. Het filter in de voeding werkt als CLC, een geeft dan ongeveer 420V. Het maximale vermogen is dan 30W. Of als LLC, en geeft dan ongeveer 300V. Het maximale vermogen is dan ongeveer 15W. De anode dissipatie van de buizen halveert dan echter ook, wat goed is voor de levensduur. Een 2-kleuren LED geeft de stand aan.
De voortrap is opgebouwd rond 2 stuks ECC83, die als een soort cascode geschakeld staan. Deze schakeling is niet mijn eigen ontwerp, maar ik heb dit schema ooit ergens gevonden. Volgens mij is het van Franse afkomst. Ik heb het slecht minimaal gewijzigd om het aan te passen op mijn uitgangstrafo's. Deze schakeling blijkt heel tolerant te zijn naar de gebruikt buizen toe. Variaties in specificaties van de buizen of buishelften hebben nauwelijks invloed op de specificaties van de versterker. De ECC83's kunnen eventueel vervangen worden door 2 stuks ECC81 of zelfs 2 stuks ECC82. Met ECC82 wordt de ingangsgevoeligheid wel minder door de lagere versterking.
Ik heb wat foto's en het schema bijgevoegd. Dus zo krijgen deze monoblokken toch weer een nieuw leven.
Piet
