Ik heb hier twee werkende eindversterker boards liggen met de opdruk 1979 Studio Sound System M50 MK III.
Er zitten MJ15003 en MJ15004 torren op en een TL071 chip. Het enige dat ik op internet heb kunnen achterhalen is dat dit waarschijnlijk een ontwerp is van Audio & Techniek. Ik ben eigenlijk heel benieuwd naar de specificaties en de juiste instelling. Gezien de beperkte warmteontwikkeling lijkt het mij een Klasse AB versterker.
Het geluid is, op een Markaudio Alpair 10 erg ruimtelijk en open. Sluit ik ze aan op wat grotere jongens dan vallen ze tegen.
De versterker is waarschijnlijk een van de bouwpakketten die wijlen John van der Sluis destijds verkocht via Van Dam Elektronica in Rotterdam. Goed mogelijk dat het inderdaad ook in een artikel A&T was gepubliceerd.
audiomagic.nl schreef:
Terug in Nederland (1977) ontstond er eindelijk ruimte voor hifi. En kwamen er contacten, met enerzijds Tjako Fennema van Transtec en anderzijds John van der Sluis, wat een aardig spanningsveld opleverde. Spoedig werd duidelijk dat de speakers KEF Chorales moesten worden. Maar dan beter, dus zelf gebouwd. De onderdelen daarvoor werden betrokken van Remo, en de condensatoren in het wisselfilter werden vervangen door betere, wat aan Transtec-zijde gefronste wenkbrauwen opriep. Een vertrouwenwekkend versterkerontwerp bleek in de bladen van die tijd niet te vinden, en ook de toenmalige Artelec versterker van JvdS vond geen genade, en die reageerde met: "Ontwerp er dan zelf één!". Dat leidde via een omvangrijke literatuurstudie en de ontdekking van Matti Otala (Transient Intermodulation Distortion, TIM) tot de M-50 versterker van Studio Sound System, waarmee John en Peter inmiddels bij Van Dam Elektronica onderdak hadden gevonden. TIM kun je vermijden door snelle schakelingen met ingenieuze hf-compensaties, maar Peter koos een andere weg: die van het minimalisme. Er werd in 1979 zelf een eindtrap ontwikkeld ZONDER TEGENKOPPELING, het M-100 monoblok. Dat ding klonk waanzinnig, maar het in de markt zetten van een versterker met een dempingsfactor van minder dan 10 en een THD van 0,2% was toen taboe. Mogelijk was dit de eerste Hifi-versterker zonder tegenkoppeling sinds de door Brook in 1935 met de 22A ingeslagen weg van overall tegenkoppeling, een trend die definitief wordt met het ontwerp van Williamson uit 1947.
In 1979 is er in Radio Electronica een serie van 4 artikelen geplaatst, geschreven door Peter van Willenswaard en John van der Sluis: "Ontwikkelingen in moderne audio versterker techniek". Helaas heb ik alleen dl 3 en 4. Daarin staan metingen van de MK25, MK50 en MK100 versterker. Ook een principeschema van de MK100. Mogelijk staat in dl 1 en 2 meer interessants over de MK50.
In 1979 is er in Radio Electronica een serie van 4 artikelen geplaatst, geschreven door Peter van Willenswaard en John van der Sluis: "Ontwikkelingen in moderne audio versterker techniek". Helaas heb ik alleen dl 3 en 4. Daarin staan metingen van de MK25, MK50 en MK100 versterker. Ook een principeschema van de MK100. Mogelijk staat in dl 1 en 2 meer interessants over de MK50.
Hebben, hebben, hebben..... kan je hier een kopie van maken?
Bedankt. Ik haal er toch uit dat het serieuze versterkers zijn waar goed over nagedacht is. Ik ga ze toch nog eens goed bekijken en waar mogelijk doormeten. De voeding is wel heel erg eenvoudig met 2x 10.000uF standaard Elco's. Wellicht kan hier nog wat aan verbeterd worden.
Beter laat dan nooit, zegt het spreekwoord. Geen idee of het nog actueel is, maar hierbij deel 2 van het artikel dat John en ik in '79 schreven voor RE. En daarin is opgenomen het schema van de M50-MkIII. Ik zat niet op dit forum, anders had ik wel eerder gereageerd.
Het schema werd afgedrukt over twee aangrenzende pagina's waardoor op de scheiding in het midden wat details verloren zijn gegaan. De essentie v d versterker is echter geheel aanwezig. De 3 middelste transistoren TS 6,7,8 waren een toevoeging die een led deden oplichten bij oversturing, de LED D2 is nog net zichtbaar evenals zijn serie-R van 3k3. De emitter van TS 7 zal aan massa hebben gezeten (dik zwart streepje nog net zichtbaar).
Op door Ben (McBo) bijgevoegde foto's is te zien dat alle BC530/532 TO-92 transistoren zijn vervangen door BD139/140 TO-126. Dat kan geen kwaad, is zelfs beter omdat genoemde BC's een Hfe hebben van 40-50 en de BD eerder op 100 zitten. Lekker laten zitten dus.
Ik heb onlangs hier een M-50-MkII ter reparatie gehad hier. De voedingselco's waren slecht (eentje zelfs stuk) en toen ik die had vervangen door iets moois (SicSafco) en luisterde naar dit 46 jaar oude product, stond ik versteld. Ik wist niet dat we destijds zo iets moois gecreëerd hadden. De SicSafoc zullen daar ongetwijfeld aan de kwaliteit hebben bijgedragen, en ik geloof dat ik ook de TL-071 door een modernere en muzikalere OPA134 had vervangen, maar jongens, wat een versterker! Mocht iemand hiervan nog oude desnoods defecte printen hebben liggen, dan houd ik me aanbevolen: ik wil dit nog wel eens meemaken....
Leuk! En bedankt Peter voor het delen van het schema! Zie dit topic nu pas. Heb het schema bekeken en eigenlijk is het een voorloper van de CA versterker: Een nested feedback versterker met een op-amp voor extra loop gain! Kan mij goed voorstellen dat het erg goed klonk en dat het dat vandaag de dag nog steeds doet.
, hopelijk een mooie zomer ! 
