forum.zelfbouwaudio.nl

Dag,

Ik ben op zoek naar informatie over de methodiek van 'point to point' solderen in audioschakelingen. In het bijzonder basisregels mbt component opstelling, 'do's' en 'donts' en tips en trucs. Ik kom dit op het net te weinig tegen (ja, ik snap dat de ingang zover mogelijk van de uitgang van een schakeling verwijdert behoort te zijn... )
Zo vraag ik me af welke alternatieve montageplaten (materiaal) zich hier goed voor lenen. En is er een soort van 'poor mans' methode? Dus zonder de aanschaf van dure turrents e.d.

Ik wil deze methode bij de bouw van een transistor voorversterker gaan gebruiken. Enerzijds omdat de methode mij intrigeert (printen ontwerpen vind ik niet echt spannend en geeft mij te weinig flexibiliteit) anderzijds omdat de door mij doorgaans gebruikte stripboards en gaatjesprinten te vaak van een beroerde kwaliteit zijn. Chinees spul waarvan het koper bij het minste en geringste los laat. Tja, en als je dan toch bezig bent wil ik er eens serieus mee aan de slag.

Nevile

Point to point met transistoren is niet anders dan ptp met buizen. De laatste point-to-point met transistoren die ik heb gezien was een Philpis radio uit de jaren '50. Je bent dus op jezelf en gelden verder de algemene soldeerregels.

Ik moest denken aan de beroemde "Jim Williams Thermometer".
https://computerhistory.org/blog/an-ana ... m-williams

Het geeft de boel zowel figuurlijk als letterlijk een extra dimensie!

Kun je wel zeggen, behoorlijk heethoofd die Williams Overigens waren zulke "spinnenwebben" vroegâh (jaren '60/'70) een vrij normale manier van prototyping. Meestal nam je een stukje ongeëtst PCB als basis groundvlak en soldeerde je de componenten daarop direct aan elkaar. Maar vergis je niet, het is ook een behoorlijk tijdrovende manier van werken. Een proto-PCB op de PC lay-outen gaat tegenwoordig veel sneller! En wil je het netjes doen dan ontkom je er ook niet aan om ptp eerst op papier te lay-outen.

ray5150 schreef:

Ik moest denken aan de beroemde "Jim Williams Thermometer".

jimW_thermometer.jpg

https://computerhistory.org/blog/an-ana ... m-williams

Je moet er niet aan denken dat zo iets kapot gaat , waar begin je dan te zoeken , aan 1 draadje oplichten en boven de prullenbak loslaten
Maar het is wel kunst

Is niet 100% point-to-point maar hier moest ik aan denken:

viewtopic.php?f=7&t=12726

Het is ook geen echte Gain clone. Daar zit een LM1875 in en die heeft juist zijn "Magische klanken" te danken aan ptp: https://hifi.nl/recensie/1966/47-Labora ... araki.html En niet te vergeten Japans basalt als voetstuk

Maar om weer even op het onderwerp terug te komen, waarom de schakeling niet op een stuk gaatjesprint gebouwd ?
Is betaalbaar, makkelijk te verkrijgen, wijzigingen zijn makkelijk door te voeren, en je kunt er behoorlijk complexe ontwerpen op kwijt.
Ik zie dat je er wel eens eerder mee gewerkt hebt, maar geen goede ervaringen ermee, dan stook je de zaak te heet, of je bout is te grof, of je zit te lang met de bout op 1 plek. je zou een kunnen kijken of je gaatjesprint op basis van glasvezel/epoxy (FR4) kunt krijgen. is meer hitte bestendig dan pertinax.
Er zijn tegenwoordig ook freeware ontwerp programma's geschreven speciaal om schema's om te zetten naar een gaatjes print.
Google maar met stripboard, veroboard, en designer.

Zaken al turretboards en dergelijke zijn meer bedoeld voor buizenversterkers, daar zijn de onderdelen over het algemeen ook wat groter dan transistoren en dergelijke.

Laat eens een schema zien van hetgeen je van plan bent te gaan bouwen.

O.a. in StompBoxZone en Reverb fora kwam ik wat "handwired pedal boards" tegen die verschillende technieken van bedraden toepassen. Vooral de opzet van de "San B Pedal" van Push + Pull Pedals geeft goed weer wat ik eens wil uitproberen. Volgende stap is een (universeel) montagebord ontwerpen.

Ik ben er nog niet uit of ik (definitief) soldeerlippen, 'Turret Terminals' of gewoon 'vette soldeer eilanden' ga gebruiken. Ik denk met soldeer eilanden te gaan beginnen, kijken hoe ver ik kom

Als je het goedkoop wilt houden, kun je ook een opengeknipt frisdrank- of bierblikje als aardvlak gebruiken, mits de schakeling niet al te zwaar is. Het deksel is doorgaans van aluminium en is daardoor niet normaal te solderen, de rest is van staal en is prima te solderen. Voor schakelingen met een extreem lage vervorming is staal misschien wat minder geschikt.

Dag MarcelvdG, allen,
Ik heb in het verleden dit inderdaad ook wel eens als armeluis methode gebruikt en het werkt doorgaans prima. Lastig is altijd wel, vond ik toen, het 'vakkundig' pletten. Maar daar stond tegenover dat het meestal wel makkelijk in hoeken e.d. te verwerken was.

Ik gebruik nu vaak gelamineerd printplaat van 1 mm. Dat knipt prettig, is goed te solderen en is minder werk bij de voorbereiding ( ik ben wat luier geworden )

@Pjotr, @FR_Aad,
Ja klopt, je ziet ondermeer op YT de vreemdste technieken die allemaal werken. Echt leuk om de oplossingen te zien die mensen bedenken.

Het lijkt allemaal een beetje op de spijkers op een plankje waarmee ik ooit eens begonnen ben. Daarna werden het koperen punaises omdat dit beter hechtte tijdens het solderen. Nu ik er eens over nadenk, ga ik hier ook eens naar kijken. Het werkte toen, dus waarom nu niet

Nev

Er is ook nog een techniek met gaatjesprint waarbij de gaatjes iets van 3 mm groot zijn. In die gaatjes kon je dan waar nodig vertinde of verzilverde holnietjes slaan. Dat fungeerde dan als soldeerpunten. Die nietjes waren er dan ook weer met en zonder soldeerlipjes.
"De geur van Pertinax en verbrand dennenhars komt je tegemoet"

Hahahahaha, Pjotr. Inderdaad. De geur van Pertinax en verbrand dennenhars!

Bord wat je toont lijkt een beetje wat Engelstaligen Eyeletboard noemen dacht ik. Ik heb het in mijn jonge jaren wel eens op een geboorde acrylaatplaat na proberen te doen. Gehannes om de ringetjes (eyelets) erin te stansen om dan bij het solderen te ontdekken dat die acrylaat natuurlijk niet hittebestendig was... Hahahaha. Maar ja, geboord pertinax was toen al heel moeilijk verkrijgbaar. Laat staan voor een (voor mij als armeluis) betaalbare prijs. Ik heb ook nog eens gerommeld met Russische afstandshouders en bussen van ik dacht Pertinax en soldeerstrips maar dat was meer voor het grove werk. Dat spul rook echt heel penitrant.

Nev

Een moderne variant is er nog steeds om LS-filters mee op te bouwen: https://www.intertechnik.nl/shop/filter ... l,12,50357

Zoals Pjotr al schrijft, bedoeld om luidspreker filters op te bouwen. dus grote en lompe C's,R's en L's.
Als je met componentjes met een pitch (afstand tussen de pootjes) van 2.54 mm zoals opamps en to92 transistoren (wat vergeleken met SMD hopeloos ouderwets is) aan de slag wil maak je het jezelf nodeloos ingewikkeld met zo'n print. die is dan daar ook nooit voor bedoeld geweest.
(maar goed, dat is geheel mijn mening.)

Cursus solderen:

Nevile schreef:

Dag MarcelvdG, allen,
Ik heb in het verleden dit inderdaad ook wel eens als armeluis methode gebruikt en het werkt doorgaans prima. Lastig is altijd wel, vond ik toen, het 'vakkundig' pletten. Maar daar stond tegenover dat het meestal wel makkelijk in hoeken e.d. te verwerken was.

Ik gebruik nu vaak gelamineerd printplaat van 1 mm. Dat knipt prettig, is goed te solderen en is minder werk bij de voorbereiding ( ik ben wat luier geworden )

@Pjotr, @FR_Aad,
Ja klopt, je ziet ondermeer op YT de vreemdste technieken die allemaal werken. Echt leuk om de oplossingen te zien die mensen bedenken.

Het lijkt allemaal een beetje op de spijkers op een plankje waarmee ik ooit eens begonnen ben. Daarna werden het koperen punaises omdat dit beter hechtte tijdens het solderen. Nu ik er eens over nadenk, ga ik hier ook eens naar kijken. Het werkte toen, dus waarom nu niet

Nev

Zijn moderne punaises nog wel van messing?

Jerommel schreef:

Nevile schreef:

Dag MarcelvdG, allen,
Ik heb in het verleden dit inderdaad ook wel eens als armeluis methode gebruikt en het werkt doorgaans prima. Lastig is altijd wel, vond ik toen, het 'vakkundig' pletten. Maar daar stond tegenover dat het meestal wel makkelijk in hoeken e.d. te verwerken was.

Ik gebruik nu vaak gelamineerd printplaat van 1 mm. Dat knipt prettig, is goed te solderen en is minder werk bij de voorbereiding ( ik ben wat luier geworden )

@Pjotr, @FR_Aad,
Ja klopt, je ziet ondermeer op YT de vreemdste technieken die allemaal werken. Echt leuk om de oplossingen te zien die mensen bedenken.

Het lijkt allemaal een beetje op de spijkers op een plankje waarmee ik ooit eens begonnen ben. Daarna werden het koperen punaises omdat dit beter hechtte tijdens het solderen. Nu ik er eens over nadenk, ga ik hier ook eens naar kijken. Het werkte toen, dus waarom nu niet

Nev

Zijn moderne punaises nog wel van messing?

Nou ik kwam er achter dat het IJzer is met dun laagje messing

Messing spijkertjes of schroefjes kosten ook niet zo veel.

PapaLeo weet er alles van, die maakt zijn proeffilters ook op plankjes met messing spijkertjes.

Op zich is de punaise wel geschikt, omdat het een dun plakje metaal is met groot oppervlak.
Comfortabel solderen.

Maar zou het een laagje messing zijn op nieuwe punaises, of van dat gele wat we al eeuwen kennen van Japanse apparaten?
Daar soldeer je met gemak doorheen, lijkt me.
En verder maakt het ook niet uit, als de onderdelen daar op samen komen in een royale soldeerblob.

Voor het ECHTE HF spul (> 1-2 GHz) is point-to-point nog niet eens zo gek, het wordt dan heel erg lastig om dat nog goed via baantjes te doen.
Leuk experimentje trouwens; https://www.youtube.com/watch?v=yR9TweWf3w8

Vroeger heel wat 555 en andere transistor schakelingetjes gemaakt met point-to-point, maar dat war puur uit luiheid, of omdat ik weer eens geen gaatjesprintjes meer had, of omdat het zo klein mogelijk moest met THT)
Mijn ervaring is vooral dat het met relatief simpele schakelingen nog wel te doen is, maar het wordt al heel snel een spinnenweg dat heel moeilijk te troubleshooten is.
Tip die ik sowieso kan geven, is ervoor te zorgen om secuur en netjes te werken, gebruik bijvoorbeeld krimpkous
Een kortsluiting is zo gemaakt.
Ook is het wel handig om alles een maatje groter te nemen.
Je gemiddeld 0,2-0,25W 1% metal film weerstanden zijn niet echt fijn om te laten bungelen door de dunne pootjes.

Als je geen zin hebt in printen tekenen (wat ik me heel goed kan voorstellen ), zou ik eerder gaan voor turret boards of anders toch gaatjes printjes, of iets van een hybride daartussen.

Ik heb zelf met pure point-to-point een beetje haat-liefde verhouding.
Het staat wel lekker vintage en nostalgisch, maar een beetje complexe buizenversterker of buizenradio repareren op die manier is toch niet altijd even rustgevend.....

Voor proefschakelingen werk ik nog vaak genoeg met een spinnenweb schakeling. En als de schakeling werkt, dan gebruik ik vaak gaatjes board, met door-gemetalliseerde gaatjes. Geeft goede resultaten.

Piet

Dat doorgemetalliseerde vind ik nou juist niet zo fijn. Als je wat wilt veranderen is het lastig los te halen. En dan beschadigt de print nogal. Zelf geef ik de voorkeur aan de uitvoering met aardvlak. Alleen is dat met hoge spanningen weer lastig. Voor snelle digitale dingen en HF is het wel ideaal:
Maar echt point-to-point kun je dit eigenlijk niet meer noemen.