Zij klinken opener/luider dan hun transistor-collega's en gaan vriendelijker om met oversturing, zodat je minder uitgangsvermogen nodig hebt.
Sommigen stellen dat dit zou komen door de ^1,5-karakteristiek van de triode-fasedraaier, maar belangrijker is het gedrag van PP-eindtrap:
De UGT is vervangen door L1/2 en een ideale anode-belasting van Raa, in de praktijk volgt die de luidspreker-impedantie, wat weer voor een ‘warme’ bas zorgt, omdat die rond de resonantie-frequentie hoger is.
De versterking V(a2,a1)/V(i+) is 100/1,7=59x, zodat je zou verwachten dat als we de ingangsspanning in stappen van 1V7 verhogen de uitgangsspanning met stappen van 100V omhoog gaat.
Maar vanaf 3,4V(i+), dat is 2W5 in Raa, begint een compressie omdat de buizen van klasse-A naar B gaan, waarbij elke buis maar de helft van de stroom levert en dus de versterking afneemt.
Het gaat allemaal mooi gelijkmatig en zorgt ervoor dat hard geluid niet te luid wordt en zacht geluid in verhouding dus luider.
Met diverse tegenkoppelingen zoals CFB, UL of overall wordt dit effect uiteraard minder, maar compressie blijft het hart van de buizenklank.
Dit is ook met moderne/goedkope MOSFET's (zonder gloei!) te doen:
