Dit komt door de gebruikte kathode-tegenkoppeling (CFB) en het ontbreken van een ingangstrafo.
Zonder de IC's is het een pure balanseindtrap met een lange staart via R25. Je sluit het voorversterkersignaal direct op R24 en R30 aan als je een symmetrisch signaal hebt, of met een van de weerstanden aan massa voor een enkel signaal.
De ingangsimpedantie is ca. (2x) 300 kOhm zodat je ook een potmeter van 100k kan gebruiken.
Door de gloeispanningen handig aan te sluiten kan er eenvoudig een symmetrische voeding van +/- 12V gemaakt worden, wat het mogelijk maakt om er een voorversterker bij te bouwen, zodat je meteen een complete (stereo) versterker hebt.
De stereo-"truuk" met één UGT komt uit de Elektor Audio Special 1 van Ari Polisois. Het gaat eigenlijk om twee single-ended versterkers, die voor de DC-instelling de magnetische compensatie van de kern gebruikt. Ze gebruiken daar een drie-fase trafo zonder de middelste wikkelingen.
Als je bedenkt dat in het meeste stereo-geluid links en rechts de bas en leadzang vrijwel gelijk zijn en het dan dus een mono-signaal is, hoef je alleen links en rechts uitfase aan te bieden om een gebruikelijke balanstrap te krijgen.
Om het stereo-geluid te behouden kan je geen LTP (Long Tailed Pair) als fase-draaier gebruiken en dient J3 geplaatst te worden en de Op-Amps zorgen dan voor de fase-draai.
Met de FL14/6-trafo kan je geen knuppel-stereo verwachten, maar er moet toch wel een ruimtelijk geluid overblijven, omdat de koppeling tussen links en rechts maar 0,8 is terwijl die per kanaal 0,9 is. Er kan uiteraard ook met andere trafo's geëxperimenteerd worden.
Voordat ik aan de print ga beginnen, gaarne jullie gewaardeerde op- of aanmerkingen, zodat ik er nog rekening mee kan houden.
,halfbakken stereo proberen te krijgen met één eindtrap in de tijd van 5- en meer kanalen surround 
.
.En een balansregelaar die de ingangen veranderlijk belast 
.