meten-inspelen-meten

[ff lunche]

Kan het niet zo snel vinden. Over inspelen is wel zat te vinden en over meten ook.
Maar heeft iemand wel eens eerst gemeten, toen een tijd de luidspekers "ïngespeeld" en toen weer gemeten ?
en... Waren er verschillen aantoonbaar ?
en zo ja welke ?

ben zeer benieuwd
grtz
peter

[Marp]

Vooral de fs zakt na inspelen. In de loop der jaren zijn er meerdere bevestigingen voorbij gekomen van mensen die dat hebben gemeten, bijv. hier door Pjotr.

[ff lunche]

ik doel ook vooral op verschillen die merkbaar zijn in het "horen"
zal eens lezen wat Pjotr zegt

[Pjotr]

Tja, je vroeg naar meten

Dat linkje van Marp betrof de Dayton RS100-4, maar ook bij de Visaton AL130 is dat waarneembaar, evenals Audaxen die ik heb gemeten. Eigenlijk zakt bij iedere speaker de fs wel wat na inspelen. Grappig is wel dat als je een ingespeelde speaker een tijd met rust laat fs weer wat stijgt. Het blijft dus een beetje zwabberen maar niet zoveel als in het begin.

Wat is daar nou de consequentie van? Dat hangt af van de VAS, want dat is de belangrijkste parameter die varieert. (VAS is een afgeleide van de veerkracht van de ophanging van de speaker). Als het kastvolume klein is t.o.v VAS domineert de lucht in de kast als veer voor de conus en zal het effect niet zo groot zijn, de lucht in de kast bepaalt dan hoofdzakelijk de vering. Als het kastvolume groot is t.o.v. VAS domineert VAS en zal het effect merkbaarder zijn.

Wat dat gehoormatig doet kan ik je niet zeggen. Ik laat bas/mid speakers altijd een paar dagen flink wapperen voordat ik ze gebruik.

[Tom Magchielse]

Bij de omroep kwam het nogal eens voor dat luidsprekers na enige jaren gebruik weer gemeten werden. Bij ingebruikname waren ze vaak ook al gemeten. Het gebruik bij de omroep is intensief, dus de luidsprekers raken wel ingespeeld.
Er is mij nooit enig significant verschil gebleken tussen de curves nieuw en gebruikt. De verschillen zijn van dezelfde grootte als de kleine fluctuaties in de meetopstelling.
Wat betreft de Vas van basspeakers: die varïeert vooral met de temperatuur, is bij sommige conussen gevoelig voor de luchtvochtigheid, en varïeert bij kunststof surrounds enigszins na grote belasting t.g.v. kruipeffecten. Wat de hoorbaarheid betreft, heeft Pjotr daarover al voldoende gezegd.
groet,
Tom

[ff lunche]

kan ik dan de conclusie trekken dat na inspelen , ook al geeft dat gehoormatige verbetering, er niets meetbaars van te constateren is ?
Dus voor en na inspelen meet hetzelfde maar klinkt soms niet hetzelfde.

[Marp]

Lijkt me sterk. Het is zelfs de vraag of je het hóórt als je wel degelijk een verlaging van fs zou méten. Ik heb namelijk ook nog niemand horen beweren dat hij verschil onder uiteenlopende atmosferische omstandigheden hoort, terwijl je daarvan (overeenkomstig met wat daarover Tom zegt) hetzelfde mag verwachten.

[Tom Magchielse]

kan ik dan de conclusie trekken dat na inspelen , ook al geeft dat gehoormatige verbetering, er niets meetbaars van te constateren is ?
Dus voor en na inspelen meet hetzelfde maar klinkt soms niet hetzelfde.

Dat is eigenlijk wel een raar verhaal. De situatie is dat we een luidspreker en een luisteraar hebben, waarbij de luisteraar zich een ordeel vormt over de luidspreker. Als er enige tijd verstrijkt, wordt het oordeel van de luisteraar anders. En de verklaring daarvoor zou dan zijn dat er iets in de luidspreker is veranderd. Wie van de twee zou in de tijd bekeken het meest constant zijn, de luidspreker, of de menselijke waarnemer? De luidspreker kunnen we objectief meten, en we zien weinig of geen verschil. De luisteraar kan niet objectief "gewogen" worden, maar we weten dat onze beoordeling van geluiden wordt beïnvloed door onze stemming, vermoeidheid, verwachtingen etc. Mij lijkt het duidelijk, inspelen is gewenning.

[r.ladage]

kan ik dan de conclusie trekken dat na inspelen , ook al geeft dat gehoormatige verbetering, er niets meetbaars van te constateren is ?
Dus voor en na inspelen meet hetzelfde maar klinkt soms niet hetzelfde.

Dat is eigenlijk wel een raar verhaal. De situatie is dat we een luidspreker en een luisteraar hebben, waarbij de luisteraar zich een ordeel vormt over de luidspreker. Als er enige tijd verstrijkt, wordt het oordeel van de luisteraar anders. En de verklaring daarvoor zou dan zijn dat er iets in de luidspreker is veranderd. Wie van de twee zou in de tijd bekeken het meest constant zijn, de luidspreker, of de menselijke waarnemer? De luidspreker kunnen we objectief meten, en we zien weinig of geen verschil. De luisteraar kan niet objectief "gewogen" worden, maar we weten dat onze beoordeling van geluiden wordt beïnvloed door onze stemming, vermoeidheid, verwachtingen etc. Mij lijkt het duidelijk, inspelen is gewenning.

Als dit waar is zou ik echt gek worden.
Na de bouw van mijn LBVS ging ik er totaal blank in. Ik vond de speakers echt helemaal geweldig, behalve het echte laag, dat was echt wat magertjes.
1 dag later hoorde ik ineens een goede lage toon. Ik heb toen het nummer waar ik niet tevreden over was meteen weer aangezet en daar was het laag ook meteen goed.
Als dat perceptie is, dan vind ik het wel echt knap dat wij zoveel kunnen "compenseren".

Ik kan ook niet geloven dat deze verandering niet meetbaar zou zijn?

[b_force]

in·spe·len speelde -, h, i -gespeeld
Het (voornamelijk psychologisch) wennen aan een nieuwe situatie.

[Martijn M]

Dergelijke adaptatie is volkomen normaal. Vaak is het niet de luidspreker die moet inspelen, maar jijzelf .

[Lars Oosterveen]

Maar bij een luidspreker/driver die nieuw uit de doos komt kan ik het me voorstellen.
Dit is een mechanisch component, dan kan er wel iets van soepeler worden > dus iets anders klinken te verklaren zijn toch?

Kijk, als het nou over het inspelen van versterkers, filters en kabels gaat, zeg ik FAKE, maar bij mechanische componenten klinkt het erg aannemelijk.

[Tom Magchielse]

kan ik dan de conclusie trekken dat na inspelen , ook al geeft dat gehoormatige verbetering, er niets meetbaars van te constateren is ?
Dus voor en na inspelen meet hetzelfde maar klinkt soms niet hetzelfde.

Dat is eigenlijk wel een raar verhaal. De situatie is dat we een luidspreker en een luisteraar hebben, waarbij de luisteraar zich een ordeel vormt over de luidspreker. Als er enige tijd verstrijkt, wordt het oordeel van de luisteraar anders. En de verklaring daarvoor zou dan zijn dat er iets in de luidspreker is veranderd. Wie van de twee zou in de tijd bekeken het meest constant zijn, de luidspreker, of de menselijke waarnemer? De luidspreker kunnen we objectief meten, en we zien weinig of geen verschil. De luisteraar kan niet objectief "gewogen" worden, maar we weten dat onze beoordeling van geluiden wordt beïnvloed door onze stemming, vermoeidheid, verwachtingen etc. Mij lijkt het duidelijk, inspelen is gewenning.

Als dit waar is zou ik echt gek worden.
Na de bouw van mijn LBVS ging ik er totaal blank in. Ik vond de speakers echt helemaal geweldig, behalve het echte laag, dat was echt wat magertjes.
1 dag later hoorde ik ineens een goede lage toon. Ik heb toen het nummer waar ik niet tevreden over was meteen weer aangezet en daar was het laag ook meteen goed.
Als dat perceptie is, dan vind ik het wel echt knap dat wij zoveel kunnen "compenseren".

Ik kan ook niet geloven dat deze verandering niet meetbaar zou zijn?

Dit lijkt me nu precies een voorbeeld van wat ik bedoelde: Na al dat timmeren waren je verwachtingen (te) hoog gespannen, en viel het resultaat dus tegen. De volgende dag was je enthousiasme aardig getemperd, en toen viel het 100% mee. We kennen allemaal toch wel de ervaring dat soms, op sommige dagen, het geluid van je speakers ineens tegenvalt, vooral als er bezoekers komen aan wie het gedemonstreerd moet worden. En de volgende dag is het probleen verdwenen...
In het laag kan er natuurlijk wel een effect van inspelen zijn, n.l. dat de ophanging soepeler wordt. Maar dat vergt wel veel, langdurig inspelen.
groeten,
Tom