Dit project begint waar dit project is gëeindigd. Een mooie spelende EL84 pushpull versterker in een gesloten kast met, helaas, een onuitroeibare brom. Dat bleek later een mechanische brom te zijn en alles te maken te hebben met de kwaliteit van de voedingstrafo. Leermoment: álle trafo's moeten van onbesproken kwaliteit zijn en niet alleen de uitgangen.
Omdat ik het zicht op de buizen mis heb ik onlangs de knoop doorgehakt om de versterker opnieuw te bouwen. Met een degelijke voedingstrafo en in een 'on-top' montage naar Amerikaans model. Ditmaal ga ik ook echt gebruik maken van de 16GK6 buis waar ik nog een voorraad NOS Philips van heb liggen. Voor wie niet heeft opgelet: dit is gewoon een EL84 met een andere gloeistroom en pinout.
De voorbuisjes moeten daar natuurlijk een beetje bij passen. Daarom heb ik een paartje NOS 20EZ7 gekocht. U raadt het al: dat is een ECC83 met een andere gloeistroom en pinout. Deze buisjes zijn van Westinghouse, maar op internet lees ik dat ze bijna allemaal te herleiden zijn tot de Mullard fabrieken. Dat is iets waar ik mee kan leven.
Dan iets over de trafoset. De voedingstrafo is een hele degelijke Duitse oldtimer afkomstig uit een Siemens Klangfilm versterker. Hij heeft drie gloeispanningswikkelingen met middentaps waardoor ik met slim dooverbinden heel dicht bij de gevraagde 16 en 20 volt kom. De enkele hoogspanningswikkeling levert 250 volt en dat is voor gelijkrichting met vier snelle dioden heel mooi. De uitgangstrafo's zijn het enige onderdeel van betekenis wat ik heb moeten kopen en daarom heb ik maar even doorgepakt. Het zijn trafo's van Hammond met een primaire impendantie van 7700 ohm. Dat is een minimale en acceptabele misaanpassing ten aanzien van de 8k die er normaal voor staat.
En omdat plaatjes veel leuker zijn dan een lap tekst heb ik alle onderdelen maar even op de bodemplaat geplaatst. Met een beetje fantasie levert dat al een aardig beeld op.
Binnenkort meer,
Paul
