Mijn echte naam is Mario Dijckmanns, woonachtig in Horst (tussen Venlo en Venray) en geboren op 27-07-1966.
Van beroep ben ik CAD-tekenaar WTB en heb als hobby's: astronomie, telescopenbouw, audio met in het bijzonder luidsprekertechniek en muziek maken (dance, trance, techno, disco, etc.).
Mijn allereerste audioset was een 3 in 1 stereo van Schneider.
Al snel lagen de tweeters er uit, dus er moesten nieuwe in de tweeweg boxen.
Ik had gehoord dat basreflex meer laag produceerde, dus maakte ik er meteen basreflexpoorten in die ik gemaakt had van een keukenrol.
Ik vond dat het beter klonk dan voorheen en een nieuwe hobby was geboren.
De Schneider werd al snel vervangen door andere spullen.
Een zwaardere versterker, twee draaitafels een mengpaneeltje en een cassettedeck.
Toen begon ik mixen te maken van dance en hiphouse.
Alleen moest er soms geknipt worden en dat viel met cassettebandjes zwaar tegen, dus volgden er enkele bandrecorders.
Ook moesten er nieuwe luidsprekers komen en ik besloot om deze zelf te bouwen.
Na enkele minkukels volgden de transmissionkasten die ik recentelijk nieuw leven heb ingeblazen.
Ik heb in die tijd ook nog geprobeerd een versterker te bouwen maar dat was met maar een jaar MTS elektro toch iets te hoog gegrepen.
Een tijdje later begon ik zelf met muziek maken op een Amiga computer met het programmaatje ProTracker.
Kort daarna startte ik met iemand mijn eerste muziekproject en omdat de pc meer mogelijkheden bood voor het maken van muziek kocht ik mijn eerste pc.
Met behulp van programma's zoals het 16 kanaalse ScreamTracker en 32 kanaalse MultiTracker was ik in staat om vrij serieuze en goed klinkende muziek te maken.
Na het schrijven van diverse nummers en flink repeteren door de overige leden van het project waren we klaar voor optredens.
Als try-out deden we, onder het mom van een house party waarbij we 300 bezoekers hadden, ons eerste optreden.
De reacties waren buitengewoon goed dus we voelden aan dat we klaar waren voor de rest van Nederland.
De vraag was alleen hoe we dit moesten aanpakken.
Al snel kwam het plan om iemand van een artiestenbureau uit te nodigen en hopelijk onder contract te komen.
We namen contact op met een artiestenbureau en tijdens een repetitie kregen we bezoek van een van de medewerkers.
Deze man was zeer onder de indruk en vanaf dat moment ging het hard.
Binnen enkele maanden stonden we al in het voorprogramma van diverse artiesten waaronder Twenty 4 Seven.
De grootste eer vond ik de felicitatie van Stacey van Twenty 4 Seven voor het geweldige optreden.
Hij vroeg zelfs of hij met ons op de foto mocht.
Moet je nagaan, Twenty 4 Seven vraagt óns en niet omgekeerd.
Dat vonden wij natuurlijk een hele grote eer en het gaf ons veel zelfvertrouwen.
Helaas had degene met wie ik het project had opgestart alleen maar dollartekens voor zijn ogen zodat de spanningen binnen de club telkens vaak hoog opliepen.
Uiteindelijk leidde dit tot het uiteen vallen van het project.
Twintig jaar later verwijt ik hem dat nog steeds, want we hadden echt talent in huis en hadden het heel ver kunnen schoppen.
Een van de danseressen had zelfs een aantal jaren les gehad van Penny de Jager.
Ondertussen was ik overgestapt op Cubase VST en zocht een team.
Dit lukte maar het niveau van enkele leden was niet groot genoeg om er succes mee te kunnen behalen.
Met name vond ik dit sneu voor onze rapper en een van de danseressen.
Ook deze danseres had een behoorlijke staat van dienst en had voorheen vaak gedanst bij grote namen uit het happy hardcore circuit.
Maar ook de rapper had ik het gegund.
Een uitstekende rapper en uiterst sympathieke gozer met wie ik perfect kon samenwerken.
Een volgend project is er nooit meer van gekomen.
Een jaar of tien sloot ik me aan bij iemand die sinds kort bezig was met het organiseren van trance party's.
Ook dit was net als de optredens vroeger helemaal mijn wereld.
Voor mij was, is en blijft de kick om mensen te zien genieten van iets wat jezelf op poten hebt gezet.
Misschien dat dit voor sommigen raar klinkt, maar dat is soms nog lekkerder dan sex.
Bij de grootste party's waren zo'n 1500 bezoekers aanwezig.
Als ze dan dan ook uit hun dak gaan van een track die jezelf hebt gemaakt, krijg je toch een heel apart gevoel van ontroering door je heen.
Helaas kwam ook aan dit avontuur een einde.
Men liep veel te hard van stapel en dat was funest.
Eergisteravond zag ik de Teddy Boys optreden tijdens het Mega Piratenfestijn.
Op het podium stonden mijn vader (met wie ik geen contact heb) en mijn oom.
Zij hadden vroeger de Teddy Boys opgericht.
Als ik dan zie hoe zeer mijn oom geniet doet me dat sterk aan mezelf denken.
Zijn hele leven verkloot, alleen tijdens zo'n momenten bloeit hij weer heel even op.
Zij waren overigens de oprichters van de Teddy Boys.
Het zal misschien wel zijn opgevallen dat ik het moeilijk kan verteren dat het zowel als muzikant en als mede-organisator nooit gelukt is om door te breken.
Ook binnen mijn kennissenkring vindt men dit onbegrijpelijk en jammer.
Zo nu en dan maak ik nog wel muziek, maar de hoop op succes is vervlogen, hoewel ik soms nog stiekem denk dat ik de draad weer ga oppakken.
Twee feesten stonden alweer gepland, maar door een enorme blunder van mezelf ging dat niet door.
Ik ben nu voorzichtig bezig met een klein feestje.
Of het allemaal doorgaat zie ik nog wel.
Maar wat er ook gebeurt of juist niet, de liefde voor muziek zal altijd blijven.
Net als de perfecte track en sound.
Wie is Impulse
Moderator: Beheerdersteam
