Nu heb ik het oude "beestje" ook flink onder handen genomen: Alle elco's zijn vervangen.
De voedingselco is nu 10.000uF i.p.v 2200uF en de uitgangselco's (jawel, het is versterker
met enkelzijdige voeding) zijn nu 4700uF i.p.v. 1000uF.
Wonderlijk genoeg hadden de verwijderde elco's volgens mijn capaciteitsmeter hun waarde
en was deze nog ruim binnen de opgegeven toleranties.(best goed dus die oude Elna's)
De versterker is vermoedelijk in 1973/74 gebouwd en het is dan ook logisch dat de eindtransistors op een gegeven moment het loodje legden.
De originele 2SC1060's heb ik vervangen door TIP41C's en inmiddels doet de versterker
het al weer meer dan 14 jaar naar tevredenheid met deze torren.
De voorversterker heb ik in zijn geheel verwijderd, dus de toonregeling en platenspeler
voorversterker werken niet meer.
De potmeter is ook vervangen door een 10klog exemplaar. (dus ook geen Loudness meer)
Wat rest is dus een goed werkende eindversterker met inputselector en een "lekker" klinkende
platenspeler voorversterker waarvan ik het ontwerp uit een Marlux receiver heb gepikt.
Deze receiver had oorspronkelijk een CD-4 decoder voor quadrofonische platen en daarom
kan de voorversterker signalen tot over de 44 kHz aan.
Overigens moet ik er wel bij vermelden dat deze voorversterker het best werkt met de
originele transistoren (MT1118 van Motorola), maar ik kan ze nergens vinden, dus heb ik ze maar uit de Marlux receiver gesloopt, aangezien deze verder toch al total loss was.
Nog even iets aardigs: De eindeversterker is een "single ended" push-pull trap die klasse AB
is ingesteld en hoewel het meer klasse B dan A is, heeft de versterker maar heel weinig cross-over vervorming. Waarschijnlijk ook door het gebruik van 2 NPN eindtorren per kanaal.
De versterker heeft bij 10 Watt aan 4 ohm per kanaal een THD van ongeveer 0,5%
Tot slot nog even het schema van de door mij gemodificeerde eindversterker.
