Olaf's audio hoekje.

[Kappa7]

Goed nieuws en nu de tijd nemen om te herstellen.

[Pjotr]

Da's mooi en wat George al zegt: Lekker de tijd nemen!

[Walt]

Ff goed bijkomen, ik verheug me al op de saga van de crossover update!

[dre]

Olaf?

[Olaf Analogue]

Ik kom met de tijd weer wat uitgebreider in de lucht. De auto rit heeft een grotere terugval tot gevolg dan dat ik gehoopt had, dus ik heb even wat tijd nodig.

[dre]

Sterkte!
En neem de tijd.

[richard]

Nou, acht uur onder het mes, behoorlijk toegetakeld en ook half Terminator. Is toch niet vreemd dat dit een aanslag is op je conditie? Hier ben je nog wel even zoet mee denk ik.

[FR_Aad]

Je lijf is niet gebouwd voor dit soort slagerswerk. Dat gaat wel even duren. Accepteren en rustig aan doen.

[Olaf Analogue]

Dat klopt. Voor de revalidatie staat officieel een jaar. De eerste vier of vijf maanden mag ik zelfs geen auto rijden.
Ik heb dit hele proces in 2006 al een keer mogen doorstaan, toen was ik er ook een jaar zoet mee. (Toen alleen onderste 4 wervels gefixeerd)
Maar we hebben de tijd, het is voor mij belangrijk dat het goed geneest, dus ik heb nergens haast mee.

Die auto rit van drie kwartier om thuis te komen was wel even genoeg zo, dat heeft een hoop extra pijn opgeleverd maar dat is inmiddels gelukkig weer gestabiliseerd.
Ik kan mezelf thuis aardig redden al is het voorlopig hoofdzakelijk bed liggen.
Maar ik kijk geduldig uit naar de betere tijden, de tijd gaat snel dus straks kijk ik er weer dankbaar op terug dat ik het gedaan heb.
Ik hoop echt dat door deze actie mijn leven weer een normale vorm krijgt en ik ook weer wat kan gaan betekenen voor mijn werk.
Ik ga dan wel in alle disciplines aan de gang, waaronder les geven, project voorbereiding en aansturing en specialisme. Dus geen lichamelijk belastende werkzaamheden meer.
Hierover zijn er al gesprekken geweest met één van mijn vaste bedrijven, ook al is het nog ver weg, maar dat hoort ook gewoon bij het contact houden zeg maar.

Ik ga het in ieder geval tijd gunnen en ik laat het allemaal rustig over me heen komen, dat zal in ieder geval het beste genezingsproces opleveren.

(Een eventuele "Audio Analogue Absolute" versterker van 52 kilo moet ik tegen die tijd maar even laten bezorgen en plaatsen )

[Walt]

Wow, mooi ding, de overtreffende trap!

[rikpost]

Heb je je lichaam dan zo mishandeld op het werk dat het zo ver is gekomen Olaf of spelen erfelijke factoren ook een rol ?
Weet niet wat je voor werk doet natuurlijk ?

[hannesie]

Wow, mooi ding, de overtreffende trap!

Gewoon een eindtrap, waarschijnlijk wel een goede.

[Olaf Analogue]

Heb je je lichaam dan zo mishandeld op het werk dat het zo ver is gekomen Olaf of spelen erfelijke factoren ook een rol ?
Weet niet wat je voor werk doet natuurlijk ?

Ik ben geboren met een getordeerde wervelkolom. Op mijn 9é jaar brak ik mijn linker been welke na herstel ruim een centimeter langer was geworden dan het rechterbeen, dit had eigenlijk opgevangen moeten worden door een dikkere zool onder de rechter voet, dat is niet gebeurd.
Ik heb op jonge leeftijd al het verkeerde vak gekozen, ik ging de bruingoed handel in en dat betekende veel sjouwen met de beeldbuis televisies van toen, ook kwamen op een gegeven moment ineens de zonnehemels in de mode, dat waren grote tosti ijzers waar men in kon gaan liggen. Deze moesten in de meeste gevallen bij de mensen naar de zolder via onmogelijke trappen.
Dus op mijn 18e werd ik voor de dienstplicht afgekeurd op de rug, en dan heb je toch nog een heel leven voor je.

Op mijn 25e kwam ik in de railinfra terecht en heb op ongelijke ondergrond lopen sjouwen met 120mm kabels, wissel stellers en zware gereedschappen, aangezien je met de auto haast nergens bij kunt is het veel lopen langs en door het spoor, ongelijke ondergrond en veel gewicht bij je hebben is een slechte combinatie.

Ik heb 25 jaar in de railinfra gewerkt en dat waren in mijn geval geen 5 daagse werkweken. Veelal werkte ik volle weken, was zelden een dag vrij en ben slechts drie keer met vakantie geweest.
Ziek melden deed ik alleen als het mes er in moest, voor de rest was ik er altijd, pijn of geen pijn.
Met indienststellingen bleef ik altijd net zo lang tot dat alles functioneerde, mijn langste diensten zijn 52 en 54 uren geweest!
Er zijn heel veel mensen die na 8 uren zeiden dat hun dienst er op zat en weg waren, mensen verschillen daar in.

Ik ben iemand die er altijd is en staat voor zijn werk!

Daar volgt uiteraard een dikke rekening op, in de vorm van een zwaar versleten en aangedane rug. Dat is jammer maar ik heb nergens spijt van. Ik ga deze fase aan en ik zal terugkeren!

Ik kan via andere disciplines nog genoeg betekenen voor mijn wereldje, ik ben storings deskundige (storing zoeken is een vak apart welke lang niet iedereen beheerst)
Verder kan ik nieuwkomers opleiden en projecten begeleiden.

Dus nu voorlopig geduld hebben, in de tweede helft van 2025 ga ik een aantal van mijn certificaten heractiveren en updaten en dan ga ik me richten om in 2026 weer wat op te pakken, ervanuit gaande dat het herstel een succes wordt uiteraard, ik ga ervanuit dat dat me gegund wordt.

[Olaf Analogue]

Wow, mooi ding, de overtreffende trap!

Gewoon een eindtrap, waarschijnlijk wel een goede.

Dit is een geïntegreerde versterker en het is de feitelijke opvolger van de Audio Analogue Maestro.
Ik sta overigens niet in de startblokken om deze in huis te halen hoor, ik ben giga, giga tevreden over de Maestro, maar ik trof de Absolute aan toen ik de Audio Analogue website bezocht en uiteraard vindt ik het toestel erg mooi.
Kijken mag, en dat doe ik graag

[bart Luyckx]

Heb je je lichaam dan zo mishandeld op het werk dat het zo ver is gekomen Olaf of spelen erfelijke factoren ook een rol ?
Weet niet wat je voor werk doet natuurlijk ?

Ik ben geboren met een getordeerde wervelkolom. Op mijn 9é jaar brak ik mijn linker been welke na herstel ruim een centimeter langer was geworden dan het rechterbeen, dit had eigenlijk opgevangen moeten worden door een dikkere zool onder de rechter voet, dat is niet gebeurd.
Ik heb op jonge leeftijd al het verkeerde vak gekozen, ik ging de bruingoed handel in en dat betekende veel sjouwen met de beeldbuis televisies van toen, ook kwamen op een gegeven moment ineens de zonnehemels in de mode, dat waren grote tosti ijzers waar men in kon gaan liggen. Deze moesten in de meeste gevallen bij de mensen naar de zolder via onmogelijke trappen.
Dus op mijn 18e werd ik voor de dienstplicht afgekeurd op de rug, en dan heb je toch nog een heel leven voor je.

Op mijn 25e kwam ik in de railinfra terecht en heb op ongelijke ondergrond lopen sjouwen met 120mm kabels, wissel stellers en zware gereedschappen, aangezien je met de auto haast nergens bij kunt is het veel lopen langs en door het spoor, ongelijke ondergrond en veel gewicht bij je hebben is een slechte combinatie.

Ik heb 25 jaar in de railinfra gewerkt en dat waren in mijn geval geen 5 daagse werkweken. Veelal werkte ik volle weken, was zelden een dag vrij en ben slechts drie keer met vakantie geweest.
Ziek melden deed ik alleen als het mes er in moest, voor de rest was ik er altijd, pijn of geen pijn.
Met indienststellingen bleef ik altijd net zo lang tot dat alles functioneerde, mijn langste diensten zijn 52 en 54 uren geweest!
Er zijn heel veel mensen die na 8 uren zeiden dat hun dienst er op zat en weg waren, mensen verschillen daar in.

Ik ben iemand die er altijd is en staat voor zijn werk!

Daar volgt uiteraard een dikke rekening op, in de vorm van een zwaar versleten en aangedane rug. Dat is jammer maar ik heb nergens spijt van. Ik ga deze fase aan en ik zal terugkeren!

Ik kan via andere disciplines nog genoeg betekenen voor mijn wereldje, ik ben storings deskundige (storing zoeken is een vak apart welke lang niet iedereen beheerst)
Verder kan ik nieuwkomers opleiden en projecten begeleiden.

Dus nu voorlopig geduld hebben, in de tweede helft van 2025 ga ik een aantal van mijn certificaten heractiveren en updaten en dan ga ik me richten om in 2026 weer wat op te pakken, ervanuit gaande dat het herstel een succes wordt uiteraard, ik ga ervanuit dat dat me gegund wordt.

Klinkt bekend. Je 100% inzetten in wat je doet en aan je lichaam voorbij gaan en de signalen negeren.
Ik gaf me ook 100% op mijn werk met als resultaat, nu al meer dan 4jaar elke dag barstende hoofdpijn. Niet kunnen slapen van de hoofdpijn en mentaal en fysiek uitgeput.
Vele dokters/specialisten bezocht...vele onderzoeken...allemaal zonder resultaat.

Plezant is anders.
Hoop dat alles voor je snel terug in de plooi valt. Veel beterschap

[ds23man]

Je bedoelt een scoliose Olaf?

[Olaf Analogue]

Dat is wat ik nu had, een gecombineerde scoliose
Maar vanaf mijn geboorte zat er een draaiing in de wervelkolom.
In combinatie met het beenlengte verschil en het altijd maar overbelasten zijn de tussenwervelschijven dunner geworden en sommige wervels kwamen deels bot op bot te staan, waardoor je gaat over corrigeren omdat je tegen de pijn vecht.
Daardoor is alles steeds verder twee kanten op schreef gaan uitzakken.

Dus het is niet een scoliose in termen van een aangeboren aandoening, dit is echt door schade en overbelasting ontstaan en erger geworden.
Daardoor had ik niet die ronde bochten in de wervelkolom zoals in de afbeelding, bij mij waren het nare knikken.
Ook waren er wervels verschoven (spondylolisthesis) waardoor er zenuwbanen klem zaten.
Al met al is het een optelsom van, met alleen die draaiing had ik prima oud kunnen worden, maar met ook nog het verschil in been lengte en mijn belachelijke manier van werken blijft het uiteraard niet goed gaan.

[Olaf Analogue]

[Leeuwarden]

Hoe oud ben jij, Olaf?

[Olaf Analogue]

ik ben reeds 52
En jij ?

[Leeuwarden]

Zestig…

[Olaf Analogue]

Waar blijft de tijd ?
Ik zie mijn ouders één a twee keer per jaar, iedere keer als ik ze dan zie dan besef ik iedere keer weer hoeveel we door onze vingers laten glippen in onze huidige hectische maatschappij, want ik zie dan iedere keer weer dat de tijd te snel gaat naar mijn smaak.
Mijn ouders zijn 80, en ik heb geen idee hoe dat ineens gebeurd is.......

[Leeuwarden]

Nou, shifts van dik 50 uur… ik heb wel een idee, Olaf. Je wordt nu min of meer gedwongen om dat wat anders te doen. Overigens ben ik van menig dat een leidinggevende dat ook had moeten zien. Hard werken is helemaal prima, een pijntje oid mag ook wel eens maar het mag niet ten koste gaan van je lijf op de langere duur… Maar goed, misschien iets teveel off topic…

[Olaf Analogue]

Dit is op zich gewoon een lekker off-topic topic hier mag alles besproken worden, de audio komt vanzelf wel weer in beeld.
Op de momenten dat er leidinggevenden boven me stonden zeiden ze het wel altijd eerlijk, maar waren ze me tegelijkertijd dankbaar dat ik koppig was en bleef.
Op de momenten dat ik zelf de leiding had was het nog makkelijker om te blijven.

[richard]

Op de momenten dat ik zelf de leiding had was het nog makkelijker om te blijven.

Ja, daar betaal je nu de prijs voor. Maar dat is makkelijk achteraf kaarten.

Zelf heb ik ook de nodige sores gehad maar probeer me toch wat te ontzien. Niet alleen omdat ik hoop om lichamelijk en mentaal gezond oud te worden, maar ook omdat je op die manier het meest voor een ander kan betekenen. Neem hierin je verantwoordelijkheid, maar vul niet de gaten die anderen laten vallen.

Je ziet het bij je collega's; de jonge honden aankomen.
De een heeft een goede balans tussen privé en werk, de ander alleen hart voor de zaak. Cijfert zich weg, staat altijd klaar en ergert zich ook wel een beetje aan de anderen die in zijn/haar ogen de kantjes er van af lopen.
Krijgt bovendien niet de waardering die hij/zij op basis van zijn inzet zou moeten verdienen.

Een mooie voor de baas die moet presteren op korte termijn (de baas die over twee jaar de volgende uitdaging heeft). Maar een heel slechte voor zichzelf.

Een wijs man zij ooit: 'heb je naaste lief als jezelf..... Dat houd"t in dat je ook van jezelf moet houden om iets voor je naaste te betekenen.