Luisterervaring deel 1.
Tijd voor een iets uitgebreidere luistertest nu. In eerste instantie wordt de dac gebruikt in de SPDIF modus, het signaal wordt direct aangeboden via de resp. input, er wordt in de software gebruik gemaakt van jitter reductie en slow filter rolloff.
De keten bestaat uit de volgende komponenten:
- Technics CD speler SL-PG400A optisch uit
- Ultimate Sabre Dac 32 bit (balanced out)
- 2 x UCD 400AD monoblokken (upgrade LM4562)
- 2 x Visaton Vox -> Neo3 , AL130M, ARN312 (70 liter gesloten beh.)(
http://www.zelfbouwaudio.nl/forum/viewt ... =15&t=4252)
Achtereenvolgens zal gebruik gemaakt worden van de volgende ‘software’ :
- Hattfields end (Paul Hattink)
- The wall (Pink Floyd)
- Amused to death (Roger Waters)
- The Concert (Friedemann)
- Diana Krall
Voordat met het luisteren is begonnen, heeft de Sabre voldoende tijd gekregen om in te spelen, de DAC heeft gedurende 48 uur, met divers programma materiaal, staan draaien.
Het eerste wat opvalt is de bijzonder open en betrokken sound welke deze D/A converter produceert.
Er zit echt lucht tussen de instrumenten, toch ontbreekt het niet aan een zekere directheid die het open beeld eigenlijk alleen maar verder versterkt.
De geluiden van Paul Hattinks Leaving el Camino vullen de kamer. De instrumenten kun je bijna letterlijk tellen in het plaatje dat neergezet wordt. De breedte van het geluidsbeeld is overweldigend, het lijkt alsof er geluidsfragmenten van buiten de weergevers vandaan komen. Zo breed is mijn kamer helemaal niet, is de eerste gedachte die bij je opkomt.
Toch ontbreekt het absoluut niet aan detail, dit is mede te danken aan de fenomenale opname die Paul hier weet neer te zetten.
De Neo’s geven een sprankelend hoog weer, waarbij de zeer realistische middenweergave zeker niet te versmaden is.
Waar ik echter door verrast ben, is de laagweergave. Normaal gaan de ARN’s niet zo diep door, ik ben gewend aan een robuuste doortekende laagweergave, dat wel, maar zeker niet zo ver doorlopend als hier overtuigend wordt neergezet. Waarschijnlijk wordt dit verder doorlopen naar onderen, veroorzaakt door de volledige DC koppeling in het signaalpad van de DAC en de versterker.
The wall part2 verdwijnt in de slede. Dat dit album goed zou gaan klinken, wist ik op voorhand al. Toch verraste de diepte en dynamiek van het geluid me in positieve zin.
Vooral het 3de nummer !, brick in the wall is zeer ruimtelijk en realistisch.
Amused to death van Roger Waters is natuurlijk een legendarisch album dat niet in dit lijstje mag ontbreken. De Q-sound techniek, gebruikt in dit album, geeft een extra 3D dimensie aan het geluidsbeeld. Ik wilde wel eens zien hoe dit effect door de Sabre gereproduceerd zou gaan worden, vandaar de keuze.
Wederom geen teleurstelling, de arrenslee rijdt dwars door de woonkamer heen en de honden janken er weer vrolijk op los. De souplesse waarmee alles weergegeven wordt is ongekend en laat zien dat de ontwerpers van ESS duidelijk hun best gedaan hebben om er iets moois van te maken.
Het leuke van alles is, dat er verbazend veel detail zit in deze laatste twee 16-bit albums van de Floyd’s die toch al redelijk gedateerd zijn (resp. 1979 en 1992). Dit versterkt mijn overtuiging, dat 16-bit eigenlijk voldoende intrinsieke resolutie heeft om een mooi en doortekend stereo beeld neer te zetten.
Ik heb al gemerkt dat het plezierig luisteren is naar de Ultimate Sabre Dac, dit komt niet in het minst door het inschakelen van de jitter reductie, die elk rafelig randje in het geluidsbeeld op geraffineerde wijze weet te omzeilen.
Het is alsof je naar vinyl aan het luisteren bent, maar dan zonder het gekraak en de tikken. De liefhebbers van de aloude LP, zullen bij het luisteren naar deze DAC een warm gevoel gaan krijgen. De benadering van het analoge geluid is behoorlijk optimaal te noemen.
Nu iets totaal anders op SACD uitgebracht (met cd layer) Het concert van Friedemann.
Dit is een live opname van grote klasse uit 2005, uitgebracht door Biber Records.
Een genot voor verwende oren, zo omschrijft het Duitse Hifi Vision de instrumentale uitvoering van het virtuoze ensemble.
Het nummer Memories of Lugnasad, laat het prachtige akoestische gitaarspel van deze meester tot leven komen. Ook het geluid van de vibrafoon komt volledig tot zijn recht in deze sublieme opname.
Love scenes van Diana Krall is uitgekozen vanwege de intieme setting en het karakteristieke stemgeluid van de zangeres. In het nummer I miss you so , kruipt ze zowat op je schoot.
De articulatie van het stemgeluid is buitengewoon goed in dit nummer. Geen spoor van slisserigheid te bekennen, tevens komt het pianospel in alle subtiliteit tot zijn recht.
Kort samengevat :
Rust, Holografisch ruimtelijk, schoon, realistisch en evenwichtig, dit is een korte maar verre van volledige omschrijving van wat ik tot nu toe heb mogen ervaren van het audiofiele karakter van deze DAC.
De Ultimate Sabre Dac laat je gewoon alles horen. Ook de foutjes in evt. slechte opnamen komen genadeloos aan het licht.
In het positieve geval wordt je de muziek ingetrokken, je wilt er steeds meer van consumeren.
Ik ga daarom lekker verder met genieten !
In deel 2 , meer over de hi-res capaciteiten van de DAC.
De gemodde Musiland Monitor 01-USD, komt hierin aan bod.