Gisteren was het dan zover, eens even geluisterd in Heinenoord, een adres waar ik al wel eerder geweest was.
Wat direct opviel was dat ze in het echt nog mooier zijn dan op de foto’s.
Nu in dan een hele nieuwe opzet, als je het vergelijkt met wat er eerst stond, en dan wel een totaal plezierige omgeving die wel wat aan de krappe kant is voor het luisteren.
De afwerking tot op de details mooi afgewerkt en de plaatsing met de zelf gedraaide/ontworpen voeten, echt mooi.
Dan het geluid, daar gaat het uiteindelijk om, in eerste instantie stond er muiziek op van Rik, dus lekker gitaar werk, en dan is het natuurlijk eerst even bijpraten, van af dat de bollen net gegoten waren heb ik het nog niet verder gezien of gehoord, en nu op de achtergrond staan ze rustig te spelen, geen gekke dingen te horen.
Na eens wat verder te luisteren met wat muziek van Rik zelf, Eric Clapton met de Unplugged opnames en wat voor mij niet direct bekendere gitaargrootmeesters.
Ik had een USB stick meegenomen en daar stond wel wat voor mij bekende muziek op.
Eric Vloeimans Figimundi Corleone
J.S. Bach Toccata op het grote orgel in Parijs Jean Guiliou.
Agnes Obel met Dorian van de CD Aventine.
Leonard Cohen en dan de The Letters van het album Dear Heather.
Sara K. & Chris Jones, Stop Those Bells.
American IV: The Man Comes Around, Johnny Cash met het nummer Danny Boy.
Shelby Lynne met Just A Little Lovin' een erg mooie opname.
Malia & Boris Blank met I Feel It Like You, Magnetic Lies, mp3 320 formaat. Sterke Yellow invloeden.
Danse Macabre, van Saint Saens, Minnesota – Oue, als de klassieke opname met volledig orkest.
Het was wel opvallend dat de verschillende opname niveaus vrij groot waren, er moest snel worden gedraaid aan de volume als het te hard ging, en dat terwijl dan de klassieke opnames meestal weer wat op gedraaid moesten worden.
Gevoelige pre, lijkt het en dan is het ook dat opnames als die van Agnes Obel met veel effect, wat je dan wel erg goed hoort.
Duidelijk minder makkelijk in deze ruimte, en 24/192 wilde de Groundsound ook niet spelen.
De wand direct achter je geeft wel beperkingen, en dat merk je wel, maar tegelijk is het ook dat de details en het laag zoals in de Dance Macabre, met het hele orkest wat los gaat voor tintelingen en kippenvel zorgen.
Dan is het toch wel duidelijk wat voor een set er staat.
De opname met Shelby Lynne is een hele mooie met veel goede en opmerkelijke details die dan zeker niet storend zijn maar juist de totale song goed uit de verf laat komen.
En dan is zo een stem als die van Leonard Cohen echt genieten.
Laat het duidelijk zijn, ik kwam om 20:00, en dan zeker nog via Spotify nog veel nummers zitten beluisteren, als David Crosby en wat er dan nog zo wat meer te vinden is op zo een moment…, en ging tegen 23:45 pas de deur uit.
Een heel plezierige avond met echt luistergenot maar die absoluut beter kan presteren als de ruimte dat meer zou toe laten, en een set die zeker ook nog eens een snoepje is om naar te kijken, erg mooi om te zien en gaat zeker niet vervelen.
Rik, bedankt en gefeliciteerd met deze set, om jaloers op te worden.
](./images/smilies/eusa_wall.gif "Brick wall"){kind=small}
