forum.zelfbouwaudio.nl

Die 180Ω in serie maakt de uitgang niet stabieler, zo verandert de ingangsspanning nog meer.Gaat ook de stroom door de zeners nogal veranderen.Ofwel geen 180Ω of de 22k naar de zeners ervoor aansluiten (bij de elco).
De dikste elco eerst geeft minder rimpel voor stabilisatie.Als de gelijkgerichte spanning hoog genoeg blijft maakt 't niet veel uit.
Iets anders, die ingangstrap maakt de totale versterking nogal groot.Benieuwd of de boel stabiel blijft met tegenkoppeling.
Anne

Ah!buis schreef:

Jan Geert schreef:

Ah!buis schreef:

Was dubbel en wil niet weg, dus
Anne

Ik kan die weerstand inderdaad beter direct op de drain van de IRF aansluiten. Maar dan moet het printje er weer uit.... nou ja.

Het idee was om die weerstand als een soort 'rem' te laten fungeren en zo de dissipatie van de IRF meer gelijkmatig te houden met eventuele hoger/ lager ingestelde ruststroom. Zo te kiezen dat met een maximale instelling qua ruststroom er nog net voldoende ingangsspanning over is om het goed te laten werken. Gewoon om de IRF een beetje te ontzien. De preciese waarde hangt dan af van het inzakken van de spanning agv de wikkeling impedantie, dus die waarde kan ik pas kiezen als de versterker is getest. Die 180 lijkt anders wel correct ongeveer. Hij eet bij gemiddelde instelling nog een wattje of 2 die de IRF dan niet hoeft te dissiperen. Leek me meegenomen.

Ik kan de eerste C verhogen naar 100uF. Ik ben wel gebonden aan 500v caps vanwege de hoge onbelaste spanning daar, dus het moet uit het voorraadje JJ elco's komen. De rest is 450v.

De versterking is, als eerder in dit draadje al aangestipt, verlaagd tov het oorspronkelijke ontwerp, namelijk van ongeveer 50x (6N2P in SRPP) naar ongeveer 30x (6N1P/ E88CC in mu stage). De tegenkoppeling is niet aangesloten nog, eerst kijken of de fase goed staat. In het originele ontwerp zat er globale tegenkoppeling in: een 220k weerstand naar de 2k2 cathode weerstand van de 6N2P. Niet heel erg veel dus.

Vanochtend eerst maar eens ook de 6N6P geplaatst nu ik zeker ben dat de spanning op de directe koppeling vanuit de mu-stage in de range zit waar het moet zitten.

De schakeling stabiliseert nu uitstekend, en zeer dicht bij de uitgerekende waarden. Nog even het schema zoals het nu is, met de spanningen: Ik heb de 180 ohm weerstand nog niet verplaatst naar de drain van de IRF840, zoals hierboven besproken. De 22k kan misschien nog wat omhoog.

Verschillen tussen links en rechts zijn minimaal, behalve op de anode van de 6N6P, dit zit tussen de 250v en 264 volt door verschillen tussen de anode weerstanden (toch zoveel mogelijk gepaard) en buishelften. Niet erg. De cathodes staan spatgelijk op 117v.

Aardig is om te zien dat met de inschakelvertraging (45 sec) de onbelaste spanning nu veel lager is met de 6N6P erin, omdat de current sink van de 6N6P na opwarmen die spanning door de 27k bypass weerstand over de vertrager fors naar beneden trekt.

Al met al toch wel dan

straks maar eens even de toonfiets en de scope erop.

Nog even wat reflectie op deze versterker in zijn originele vorm...

Het is een wat vreemd ding. Aan de ene kant duidelijk competent ontworpen, en ge-engineerd. Alles is van uitstekende/ premium kwaliteit. Wat dat betreft zit hij kwalitatief echt in de range van de 'westerse' buizenversterkers, bijvoorbeeld een Jadis orchestra (en waarschijnlijk beter ontworpen ).
Maar qua prijs zat hij in de range van de 'bezorgchinees': onder de 1000 euro nieuw - de Jadis kost zeker het 3-voudige- 'concurreert' hij met de Music Angels, Audioromy's en Yaqins. Maar dit zijn versterkers met fake/ ondergedimensioneerde onderdelen, heet lopende trafo's en onveilige constructies, en geen service en garantie! Dit is echt een andere klasse. Hoe kan dat nu?

Ik denk dat een deel van het antwoord moet worden gevonden in hetgeen nou net níet klopt aan deze versterker: De trafo(set) lijkt niet voor deze versterker gemaakt. De voedings hoogspanning is veel te hoog voor de gebruikte eindbuizen: 400v versus 250v als het datasheet maximum, en een anode dissipatie ingesteld op 25w, waar 20w de limiting value is. Ook de veel te potige gloeistroom wikkeling is een 'dead giveaway' hier. Alle buizen stonden ruim boven de 7v te gloeien. De 6P3S/ 6L6 trekt gewoon niet genoeg gloeistroom om de spanning te laten inzakken tot een aanvaardbaar niveau.
Blijkt dan maar weer dat die Russische militaire buizen een hoop pesterij kunnen hebben voordat het stuk gaat. Het heeft bij de vorige eigenaar jaren zo gedraaid. De eindbuizen zijn overigens nu wel aan vervanging toe: bij voor alle 4 buizen gelijk gemaakte negatieve roosterspanning zit er nu een 50% spread tussen de waardes van de stroom door die 4 buizen. Dat zal, zoals Anne in 1 van de eerste posts al aangaf, flink bijgedragen hebben aan de lichte brom uit de luidspreker, veroorzaakt door onbalans tussen de buizen van het uitgangspaar.

Wat ik vermoed dat de diepere oorzaak is: De trafo's worden niet in-house gemaakt, maar worden extern custom betrokken bij Trafber, een soort Poolse Amplimo - zij leveren niet alleen audio, maar vooral alle soorten applicaties voor ringkern trafo's. En die dingen zijn goed gemaakt, en daarmee zeker de belangrijkste kostenpost voor Amplimo bij de productie van deze versterker. Ik denk dat ze zoveel mogelijk met een 'universele' trafo(set) voor meerdere modellen werken om kosten te drukken. Andere merken doen dit overigens ook wel eens. Maar deze trafoset lijkt meer bedoeld voor een KT -achtige versterker. En Amplifon geeft zelf aan dat je er zo EL34 in kan steken zonder aanpassing.

Ergens snap ik het wel: voor een verkoopprijs van GBP800 is het al een beetje ongelooflijk wat je krijgt. Maar toch is het jammer dat het net dat laatste beetje is wat niet goed is...

Voor iemand die handig is maakt het niet zo veel uit: even ombouwen Ik ga er wat andere eindbuizen in steken om te kijken wat goed werkt. Ik heb een quad Genealex GL KT77 liggen, die zouden best wel eens heel goed kunnen werken in deze versterker.

Paar plaatjes voor de gein. Versterker op gloei: Duidelijk zichtbaar de groene meetbusjes (en de zwarte in het midden voor de aarde) per buis voor de bias, en de kopjes van de bias instelpotmeters vóór de eindbuizen zoals ze door de kast heen steken.

En met het beschermrooster erop.

In- en uitgang zijn met elkaar in tegenfase. Ik kan de globale tegenkoppeling dus aansluiten in principe
Beide kanalen zijn met elkaar in fase.

Het lijkt er dus op dat alles in 1 keer goed is aangesloten

Heel mooi werk Jan Geert

Altijd een feestje dit te zien.

Ziet ZEER mooi uit Complimenten Jan Geert