Zou je dat een beetje kunnen uitleggen, dat van die ALLE vlakken? Moet ik dit soort schakelingen onder Audiofiele onzin scharen?
Met dat "soort" schakelingen is er helemaal niets mis.
Maar met de algemenen inzetbaarheid moet wel worden opgelet.
Je mag ( of moet ) deze ook serieus oppakken, gemis op de site is trouwens het impulsgedrag ( wat juist de reden is waarvoor mensen naar nonfeedback princypes gaan ) , wat imo meer belangrijker is dan noise dat op -100dB ligd, want je opamp "verbeterd" dit tenslotte ook al.
Hierin staan een paar simpele discrete schakelingen waarbij de zener + emittervolger een erg lage ruis tot gevolg heeft.
Zelfde als hierboven
In het kort waarom men naar een "pseudo" nonfeedback wil en ook waarom en wanneer niet.
Wanneer men gebruik maakt van een standaard regulator dan werken deze volgens het princype dat ze een referentie vergelijken met de uitgangsspanning, dit met een verschiltrap, de uitgangsspanning word dus bijgeregeld met de snelheid van de verschiltrap ( en buffer ), het probleem hierbij is dat wanneer de uitgangssimpedantie ( welke behoorlijk laag is trouwens ) lager is dan de parrallelcap aan de uitgang dat bij een impulsbelasting de cap word ontladen, de verschiltrap merkt een verschil op en wil dit compenseren, deze doet dat ook maar al zen toegevoegde energy gaat meer naar de cap dan naar de load, de verschilspanning blijft dus of word nog erger, de verschiltrap gaat hier deze maal nog erger op reageren omdat zen vorige toevoeging van energy het probleem niet heeft opgelost en het verschil er nog steeds is, de energy die hij nu gaat toevoegen is van zodanige groote dat niet enkel de cap word opgeladen maar de uitgangsspanning een spike gaat vertonen ( mV's wel te verstaan ). Wat gebeurd er nu dus, zolang de bandbreedte van de belansting kleiner is dan de regulator is er geen enkel probleem en doet de regulator zen werk, maar wanneer de belansting impulsig is en dus een grotere bandbreedte vertoond dan zal steeds de cap ontladen worden en dan word de elco impulsig bijgeladen door de regulator ( tegen de limietbandbreedte van de reg ).
Moeten we ons daar nu iets van aantrekken, wel dat bepaal je zelf natuurlijk, maar bij het gebruik van moderne opamps ( > 1MHz bandbreedte ) gaat dit wel degelijk voor kleine problemen zorgen, in de praktijk komt dit neer op een agressievere weergave.
Maar wanneer we nou de uitgangsspanning niet ( of lokaal ) gaan vergelijken met de uitgangsspanning, dan krijgen we de overdreven reactie van de regulator op zich niet. Maar deze non-feedabck regulators hebben van nature uit een behoorlijk hoge uitgangsimpedantie ( BE weerstand van de Tra ) omdat ze juist de feedback niet hebben en deze weerstand dus niet kunnen corrigeren. Dus tot nu toe enkel in zen nadeel, tragere en slechtere regulatie.
Wat is nou het groot voordeel aan dit princype, wel heel simpel, daar de standaard reg onstabieler en trager word naargelang er een grote elco aan zen uitgang hangt, heeft dit in dit princype geen enkel nadeel, en kan men dan ook een zo groot men wil elco toepassen als men wil, dat als voordeel heeft dat de load een zeer lage impedantie ziet en wel degelijk zoveel impulsen kan vragen zoveel de elco ook maar toelaat, hierbij moet wel gezegd worden dat de gemiddelde spanning ( bij een load ) dus wel degelijk zakt over de elco omdat de regulator in dit geval dit zeer traag maar zeer gecontroleerd bijregeld. Dus de spanning varieerd niet omwille van het impulsgedrag maar van de gemiddelde stroom, deze gemiddelde stroom veroorzaakt een spanningsval in de BE van de transistor en de uitgangsspanning zal wel degelijk dalen, maar zal nooit spikes vertonen ten gevolge van het proberen op te laden van de elco.
Dit is natuurlijk allemaal enkel van belang als je load niet constant is, wanneer je load constant is kan je dezelde manier van werken gebruiken maar dan zonder de uitgangscap ( of een kleindere ).
Dus bij dergerlijke setups is je voeding net zo goed als de kwaliteit van je elco's, waarbij je naar enkele parameter moet zien, betrekkelijk hoge capaciteit ( > 1000uF per 10mA ) en een elco met zeer lage ESR en ESL ( spreek hier over <25mOhm ).
Let wel op , voor de regulator moet ook een elco staan met een grotere capaciteit ( ESR minder belang ), zodat de tank waarvan je de elco aan de uitgang oplaad nooit uitgeput raakt.
Ook niet onbelangrijk is een een constante stroom door de zener of de referentie die je gebruikt ( eventueel zelfs van de uitgang, maar dit word tricky )
De grote maar aan heel het verhaal is dat de praktische implementatie van heel die boel de prestaties enorm beinvloed, het heeft namelijk geen nut om een voeding te maken die een uitgangsweerstand heeft van 100mOhm als je dan nog een kabel naar je belansting moet trekken van 20cm, ook ivm de ruis ben je dan al al je voordeel kwijt. Kwa layout moet ook zeer goed worden opgelet omdat in sommige delen van dit circuit wel degelijk enorme pulsen voorkomen en voor een boel elende kunnen zorgen, breadborden kan dus absoluut niet ( kan wel, helpt gewoon niets meer dan ).
Ik hoop dat je hiermee een beetje op de weg gezet heb ....
Hoop ook dat je nu de nadelen inziet van het schema dat je gepost hebt.
Groetjes
Rudy