forum.zelfbouwaudio.nl

Geen, ik heb in plaats daarvan drie dikke lagen grondverf erop gezet (dat trouwens wel mooi uitvloeit).
De laatste laag is daarna volkomen egaal (nat)geschuurd met zo'n scotchbrite schuurspons.
Ik ga zo meteen een nieuwe poging wagen met alleen een kwast.

Misschien verwacht ik gewoon teveel van verf op waterbasis

Chris_T schreef:

Misschien verwacht ik gewoon teveel van verf op waterbasis

Men zegt mij vaak dat er in mijn hoofd gewoon een knop om moet, maar ik gebruik ook altijd nog liever 'echte' verf.

Met de kwast is het niet veel beter geworden. Gedramatiseerd met laag licht.

Een probleem is wel opgelost, de 'streepjes' blijken toch minuscule haartjes te zijn van de oranje roller. Gammel kwaliteit *zucht*.
Dan blijf ik nog met één ander mysterie zitten: Het is niet zo dat ik wild aan het schilderen ben, een nieuwe of verzadigde roller maakt verder ook niets uit.
Zodra de verf aangeroerd wordt ontstaan deze belletjes, die na het lakken voor een deel niet weggaan.
Dit probleem had ik trouwens ook met de Hema verf.

Karwei heeft op dit moment een scherpe aanbieding met 40% korting voor 'Flexa strak in de lak' (ook op waterbasis).
Dat maakt het proberen wel waard..het is toch van het zotte dat zo'n klein 0.75l potje normaal gesproken €28 kost .

Chris_T schreef:

Een probleem is wel opgelost, de 'streepjes' blijken toch minuscule haartjes te zijn van de oranje roller. Gammel kwaliteit *zucht*.
.

Qua rollers ben ik zeker ook geen fan van goedkope rollers. Ik heb de laatste keren alleen nog maar Anza rollers gebruikt icm sikkens verf op binnendeuren en dat werkte bij mij wel heel mooi.
Ik zette het echter juist dun op. Mijn binnendeuren zijn van zwart naar wit gegaan en dat heeft me vier lagen verf gekost voordat het niet meer doorscheen..

Was dat ook met watergedragen verf?
De tip komt trouwens op een perfect moment, vanmiddag liep ik wel héél toevallig tegen deze rollertjes aan in een kleine DIY winkel .
Heb er gelijk een paar van meegenomen.

Onderhand heb ik 6 verschillende rollers gebruikt, waarvan twee speciaal bedoeld voor watergedragen verf: een schuim- en flockroller.
Allebei zijn het ramp dingen, de flockroller die dus van ellende uit elkaar valt en de schuimroller die 1001 bellen in de lak trekt.
Qua structuur waren ze wel een stuk zachter dan de gangbare rollers, maar toch krijg ik het beste resultaat met een gewone lakvilt.

De Anza's zijn weer merkbaar van betere kwaliteit dan de lakvilt's die ik al geprobeerd heb. Met name zachter en fijner van structuur.
Ik ben benieuwd of het daarmee nog mooier wordt.
Uiteindelijk is het mij wel gelukt om een mooie laag te krijgen met een cheapo lakvilt van de Action.

Ik zeg:gebruik double coat!

Dat geloof ik best Op kaal hout vind ik het wel mooi, hoewel hoogglans niet mijn ding is.
Zoals het er naar uit ziet hoef ik niet verder te zoeken. Het nieuwe proefstukje ziet er bijna uit alsof het gespoten is .
Ik zal morgen daar wel een foto van plaatsen.

mooi om te lezen, ben erg benieuwd!

Dat was zeker met watergedragen verf. Ook eerst erg moeten wennen aan het idee dat je niet nog even na moet rollen. Het was snel werken. Het opzetten was dun, waardoor het uitrollen vrijwel tegelijk met opzetten gebeurde en daarna gewoon van af blijven en nieuwe lagen blijven zetten tot het niet meer doorscheen.

De Anza bij de Sikkens winkel gekocht tegelijk met de verf. Voor mij geen Gamma rollers meer. De kosten van een rollertje is vrij laag. Het gemak van een roller die praktisch geen haaruitval kent en een mooi strak resultaat is het mij meer dan waard.

Maar nu genoeg over verf en rollers gel*ld. Ik ben erg nieuwsgierig naar je resultaat.

Hier zijn ze dan: De foto's zijn een beetje onderbelicht om het contrast wat sterker te maken. In het 'echt' ziet het er mooier uit.
De middelste proefstuk is waar het om gaat, maar dat is ook wel te zien .

Grappig dat ik juist met een andere methode het beste resultaat krijg. Dik opzetten met de roller en daarna uitrollen met een opnieuw natgemaakte roller.
Tussen de Action of Flexa verf merk ik verder weinig verschil, misschien dat laatstgenoemde een fractie beter vloeit.
De kwaliteit van de roller + manier van opzetten is verreweg bepalend.
Het stigma dat met watergedragen verf geen strak resultaat te verkrijgen is kan in ieder geval de deur uit.
Maar ik geef wel toe dat een alkyd verf véél makkelijker schildert.

Met fijner opschuren en de ruimte goed ontstoffen is het nog beter te krijgen, het geeft sowieso al een goed gevoel dat dit haalbaar is .

Ik zeg: luister naar Dre

Het is alweer een tijd geleden dat ik over de vorderingen gepost heb.
Al die tijd ben ik wel bezig geweest en de hoop was dat ik voor de ZBA dag in Breda klaar zou zijn.
Dat is bij lange na niet gelukt omdat het afwerken toch behoorlijk tegenviel.

Van een likje verf is dan ook geen sprake, in totaal zitten er 8 lagen op en ben ik ca. 70 werkuren (met voorbereiding) bezig geweest.
Als ik dan ook de gemaakte kosten bekijk, vraag ik mij hard op af of het niet goedkoper en makkelijker is om de volgende keer gewoon te fineren i.c.m. een skai frontje.
Het advies voor double coat zal ik ook ten harte nemen bij een volgend project

Ondank verwoede pogingen is het namelijk niet gelukt om het zo strak te verven als op het proefstukje.
De luchtvochtigheid heeft in ieder geval geen rol gespeeld want zelfs met de klamme lucht (70-80% relatieve vochtigheid) wilde de verf niet mooi uitvloeien.
Het hangt kennelijk toch voor een groot deel van de kwaliteit van de verf af.
Action verf op waterbasis kan ik dan ook sterk afraden, tenzij het niet zo mooi hoeft te zijn want het dekt wel goed en is ook erg goedkoop.

Waar ik wel blij mee ben is dat de kleurstelling naar verwachting mooi is uitgevallen.
Tekenen op een gekalibreerd beeldscherm helpt daarbij . Naast het verven ben ik aan de slag geweest met het vergelijken van verschillende methoden om de nearfield+farfield meting te combineren zodat er een geschatte anechoische FR ontstaat van de woofer.
De aanleiding was het tooltje dat Henkjan bij zijn Philips OB vintage project heeft gebruikt, de FRD respons blender
Ik was wel benieuwd of dat betere resultaten zou opleveren dan de methode met Speakerworkshop zoals omschreven door Jeroen_D of het gebruik van de ingebouwde bafflestep functie in Arta
Daarnaast heb ik gekeken of met behulp van Edge+Arta ook zoiets te doen is.
Een 4e manier dus en theoretisch iets nauwkeuriger omdat de rimpeling dan meegenomen kan worden.
Het idee is om met Edge de bafflestep naar een tekstbestand te exporteren en deze, na een paar kleine aanpassingen, vervolgens in Arta te gebruiken als mic compensatie.
Op die manier pas je direct de bafflestep op de nearfield meting toe en hoef je alleen nog maar de amplitude aan te passen.
Iets dat in Arta verder met een paar muisklikken gedaan kan worden.
Het gemis van microfoon calibratie is in mijn geval geen punt omdat de gebruikte EMX-7150 meetmicrofoon spatrecht meet in het hoorbaar bereik.

Dan is hier een overzicht van de resultaten: Al met al lood om oud ijzer, de verschillen zijn miniem.
Het kleine sprongetje dat ontstaan is van de gecombineerde terminus+woofer nearfield meting naar de woofer farfield meting, is mogelijk een inschattingsfout.
In Arta overlapt de woofer nearfield meting namelijk wel mooi met de farfield meting, maar zodra de terminus daarbij gerekend wordt ontstaat er dus een kleine stap.
Het is alleen sterk de vraag of de terminus wel tot 400Hz mooi met de woofer blijft optellen.
Mijn gevoel zegt dat het d.m.v. bundeling bij 200Hz wel ophoudt.

Welke methode leidt dan tot een betere inschatting?
De handmatige methode met Speakerworkshop en de FRD respons blender (blauwe en groene curve) komen goed met elkaar overeen uitgezonderd de fase.
De FRD respons blender doet er wat dat betreft een gooi naar (m.b.v. instelbare hellingen aan de uiteinden van de FR) waardoor de fase relatie met de tweeter is zoek geraakt.
Hoewel het verschil klein is, maak ik dan toch liever gebruik van een programma dat niet opnieuw de minimum fase berekent (lees Speakerworkshop).
Het gebruik van de eigen bafflestep functie in Arta, lijkt tot een overschatting van de bafflestep te leiden (onderschatting van het laag).
En dan is er nog de methode Edge+Arta, waarbij de bafflestep door Edge gesimuleerd wordt en in Arta op de meting toegepast.
De laatste twee methoden (gele en rode curve) leveren een kleine sprong in de FR op doordat de terminus output pas na het amplitude matchen van de woofer near- & farfield meting wordt opgeteld.
Ook moet de sprong in de fase dan nog gecorrigeerd worden, maar dat is bij dit project niet echt van belang en evt. makkelijk met Speakerworkshop te doen.

Welke methode is volgens jullie de beste benadering?
N.b. bij de rode curve van Edge+Arta is de terminus output handmatig opgeschoond.
Ik heb daarvoor in paint twee lijnen getrokken, de corresponderende punten afgelezen en in het .frd bestand van de terminus meting gedaan.
Voor de mate van bafflestep maakt het niet uit, de curve is alleen iets gladder.

Het is bijna zover
De drivers zijn twee weken geleden erin geschroefd en ook is er een nieuw (test)filter ontworpen waarna ik nu enige tijd luister. Daarbij ben ik uitgegaan van nieuwe metingen die van 0 tot 90 graden gemaakt zijn in stappen van 15 graden.
Bij iedere set metingen van de woofer & tweeter is ook het weglengteverschil min of meer bepaalt (delta akoestische centra).
Of dat ook in de praktijk klopt zal later in de week blijken met de controle metingen. De simulatie met bovenstaand filter op 0 graden.
Als uitgangspunt heb ik een vlakke lijn genomen waarna het tweeter niveau is aangepast om een gelijkmatig afstraalgedrag te krijgen.
Ook is te zien dat de woofer afwijkt van de targetcurve.
Dat komt omdat in eerste instantie alleen 1 notch in het filter zat tegen de flinke resonantie net voor 6kHz.
Met slechts 1 component extra zijn twee notches te maken waarmee niets meer van de wooferbreakup overblijft.
Het nadeel is dat buiten de notch de filterwerking minder wordt, maar de output van de woofer blijft nog steeds ver beneden het niveau van de tweeter.
Een compromis die ik graag maak, wanneer bekeken wordt hoeveel effect het toevoegen van deze 2 kleine componenten heeft: Verder heb ik de impedantie compensatie van de tweeter maar weggelaten.
Het maakte gehoormatig geen verschil uit en daarbij probeer ik altijd het filter zo simpel mogelijk te houden.
Vergeleken met het oude filter zijn de kosten met €5 euro gedaald waardoor ik nu ook ruim onder het budget blijf.

De simulatie van het afstraalgedrag (op basis van de woofer & tweeter hoekmetingen): En daarbij de som om het 'gemiddelde' zichtbaar te maken: Gehoormatig klinkt het nu best volwassen, maar er zijn ook nog een aantal punten waar aan gewerkt moet worden.
Het voornaamste is toch wel het laag en dat is helaas niet met het filter aan te passen.
Ja, het klinkt zo wel wrang, want dat zou juist (naar mijn mening) een sterk punt moeten zijn bij een TL
Vergeleken met de Wavecore WF168 fuzzyTL is het duidelijk niet zo strak (wollig van karakter) en mis ik ook wat definitie.
Met reggae en deephouse is dat geen bezwaar, maar drumpartijen worden al gauw erg rommelig.
Jammer, want daar kan ik nu juist erg van genieten.

Het vermoeden is dat het simpelweg ligt aan een verkeerde dimensionering of dat de plaatsing van de terminus aan de achterkant gewoon nadelig is.
De SB17's hebben namelijk ook tijdelijk in de WF168 kasten gespeeld waarbij de poort afgeknepen is tot 120cm2.
Op die manier ontstaat eigenlijk meer een MLTL met een lagere afstemming, maar het klonk in ieder geval net zo strak.
Wat ik eventueel nog kan proberen is de afstemming te verlagen door een stuk flamex in het einde van de lijn te klemmen.
Bij het dempingonderzoek bleek dat behoorlijk veel invloed te hebben zonder de terminus output significant te verminderen.

Waarom heb je twee weerstanden in serie met de tweeter? Kan dat er niet 1 zijn?

De twee weerstanden zijn nodig om de tweeter respons te 'balanceren'.
Met een enkele weerstand R2 en huidige waarden van de 3e orde tweeter sectie ontstaat namelijk opslingering.
Het is zo ook makkelijker om het niveau van de tweeter te regelen, zonder dat de vorm veel veranderd.
Een L-pad bood in dit geval geen uitkomst en verlaagt daarnaast de tweeter impedantie, die met ca. 3,5 ohm al vrij laag is.

Bedankt voor de uitleg!

Afgelopen week ben ik in de weer geweest met het afstemmen van het filter.
Bij sommige nummers kreeg ik namelijk de indruk dat er wat teveel bafflestep compensatie was.
Voor mij herkenbaar wanneer het slagwerk er niet echt uit wilt springen en vrouwenstemmen wat gedempt klinken (alsof er een gordijn voor de luidspreker hangt).

Na een kleine luistersessie ben ik voor L1 weer bij een waarde van 2.2mH beland (de laagsectie heeft nu in totaal ca. 2.4mH) en is het tweeter niveau met een goede 0.5dB verhoogt.
Ook is de zuigkring bij de tweeter weer in de plaats gekomen.
In eerste instantie om de fase overlap tussen woofer en tweeter beter te krijgen en zodoende een scherpere afbeelding.
Maar ook omdat het gehoormatig toch iets uitmaakt.
Met name bij Paul Simon - Graceland viel het mij op dat zijn stem er af en toe wat fel uitsprong.
Het scheelt niet veel, maar ik zou durven stellen dat met de notch het harde kantje er vanaf lijkt te zijn.
In ieder geval klinkt het hoge midden daardoor rustiger.
Door deze wijzigingen lijkt de eindversie van het filter nu wel sterk op de versie dat als uitganspunt genomen is, een lange tijd geleden Naast het afstemmen zijn er ook een aantal controlemetingen uitgevoerd.
Het gesimuleerde afstraalgedrag, dat enkele berichten terug gepost is, bleek niet goed met de metingen overeen te komen.
Gelukkig was het verschil daartussen niet groot en moesten alleen de offset's buiten de 0- & 15-graden as aangepast worden.
Om precies te zijn:

• 0-graden: 19mm = 19mm
• 15-graden: 17mm = 17mm
• 30-graden: 16mm -> 11mm
• 45-graden: 12mm -> 5mm
• 60-graden: 10mm -> 2mm
• 75-graden: 8mm -> 1mm
• 90-graden: 5mm -> 0mm

Kennelijk is zoiets onder een hoek een stuk lastiger te bepalen m.b.v. 1-kanaals metingen.
Misschien dat een 2-kanaals meting hier uitkomt kan bieden?

Hoe dan ook is het filter met de nieuwe (effectieve) offset's ontworpen,gesimuleerd & opgemeten en klopte het deze keer als een bus: De zwarte lijnen geven hier de metingen aan. Met de tweeter omgepoolt. In dit geval zijn de metingen met de dunne lijn in dezelfde kleur aangeven.

In de simulatie zijn de gemeten/echte waarden van het testfilter overgenomen.
Sommige component waarden waren niet voorhanden en moesten gemaakt worden uit combinaties.
Een kritisch onderdeel daarbij is de spoel van de tweetersectie, waarbij de serieweerstand veel invloed heeft op de uitlijning van het filter.
I.p.v. 0.33mH, 0.2ohm was ik beperkt tot 0.34mH, 0.5ohm.
Met de juiste waarden wordt de uitlijning een stuk beter en zal het nulpunt naar verwachting >10dB dieper liggen.

Het laat in ieder geval zien dat ook het afstraalgedrag prima te simuleren valt, waarbij alleen het effectieve weglengte verschil tussen de akoestische centra van de drivers van belang is.
Vaak lees je dat ook de verschuiving in de x-as & y-as bepaalt moet worden, maar dat is dus niet nodig.
Het gaat uiteindelijk alleen om de resultante en dat is niet meer dan een vaste vertraging.

Tot slot nog een paar overzichten van de metingen: Hoekmetingen luidspreker 1 Hoekmetingen luidspreker 2 Het gemiddelde van deze metingen. Wit = luidspreker 1, grijs = luidspreker 2.
Met daarbij een 30 graden meting (rood) van luidspreker 2.
Dit is namelijk toch wel een erg mooi voorbeeld van hoe een 30 graden meting een goed beeld kan geven van het gemiddelde!
In één van de Hobbyhifi's stond daar ook een stuk over geschreven en waarom dat voor hun een reden is om enkel een 30 graden meting naast de on-axis meting te doen.

Gehoormatig klinkt het nu heel prettig.
Warm, open & laidback met veel diepte in het geluidsbeeld waarbij personen en instrumenten niet op de achtergrond verdwijnen.
Bij sommige nummers kan het hoog wel een beetje scherp zijn.
Ik wijt dat aan de milde breakup van de tweeter die rond 15kHz plaats vindt.
Helaas is daar weinig aan te doen met een passief filter en is het meer een aard van het beestje.
Gezien de prijs kan ik daar ook niet over vallen.
Een groot verbeterpunt blijft nog wel het laag.
Dat zal bij een herontwerp goed uitgeplozen moeten worden en een project voor later zijn.

Thanks voor de update. Je bent mooi grondig bezig. Ik snap niet niet helemaal hoe alles werkt en zit maar je simulaties en metingen komen uiteindelijk mooi overeen. Dat is erg prettig voor de voorspelbaarheid van aanpassingen.

Heel goed bezig ! En hoewel missch. niet helemaal naar mijn persoonlijke smaak : een fraai, 'gecontroleerd' resultaat !

Wel vraag ik me af hoe het kan, dat je dit soms als scherp ervaart. Dat volgt absoluut niet logisch uit je metingen. Zou eerder kalm/warm/'laidback' moeten zijn.
Een verhoging na 15kHz klinkt niet scherp of naar. Probeer maar met EQ. Hooguit wat teveel 'lucht' of 'twinkel', wat an sich niet heel vervelend is.

Ik vermoed dat jouw scherp door combinatie van twee dingen komt :

1. Geef je de tweeter qua overnamepunt niet érg hard op zijn donder ? De harmonischen die bij hogere drukken rond 1-2kHz de kop op kunnen duiken, klinken absoluut heel scherp/hard/naar. Komt dat nare idd pas bij wat hogere geluidsdrukken ?
2. Je schrijft al dat het laag onvoldoende is. Een mix kan flink uit balans raken, en daarmee scherp, als er niet genoeg tegenwicht is in het laag.
In mijn beleving vooral met stevige rock-achtige mixen. Zéker als je verdere afstemming neutraal-achtig is.

Kort en goed : ik zou als 1e het vervormingsprofiel van je gefilterde tweet eens meten. Van dichtbij, enigszins luid, maar let op of je mic dat nog 'trekt'.
Dat kon wel eens heel verhelderend zijn...Mijn tweet lijkt sterk op de jouwe, en heeft vervormings-wise absoluut een waveguide nodig om zó laag te crossen)

Bij een volgend project ga ik gewoon lekker bouwen hoor Het is dat ik bij dit (verjaarde) wedstrijdproject ook als doel heb om het ontwerpproces transparant te houden.

wouter schreef:

Thanks voor de update. Je bent mooi grondig bezig. Ik snap niet niet helemaal hoe alles werkt en zit maar je simulaties en metingen komen uiteindelijk mooi overeen. Dat is erg prettig voor de voorspelbaarheid van aanpassingen.

Mochten er gaten in mijn verhaal zitten, vraag er gerust naar.
Voor mij is het duidelijk omdat ik er al lange tijd mee bezig ben, maar vaak vergeet je dan dat het voor anderen soms niet zo logisch is.
Vragen over iets anders zijn natuurlijk ook welkom .

Het maken van de simulaties is bij elkaar veel werk geweest, maar het beloont zich ook met een simuleerbaar afstraalgedrag waarop je kan vertrouwen.
Boxsim bijv. doet daar echt een wilde gok naar. Die maakt slechts een voorspelling van het afstraalgedrag a.d.h. de 0-graden meting en een standaard model.
Dat is in feite een simulatie op een simulatie en niet veel zeggend imho.

MarcoSQ schreef:

Heel goed bezig ! En hoewel missch. niet helemaal naar mijn persoonlijke smaak : een fraai, 'gecontroleerd' resultaat !

Wel vraag ik me af hoe het kan, dat je dit soms als scherp ervaart. Dat volgt absoluut niet logisch uit je metingen. Zou eerder kalm/warm/'laidback' moeten zijn.
Een verhoging na 15kHz klinkt niet scherp of naar. Probeer maar met EQ. Hooguit wat teveel 'lucht' of 'twinkel', wat an sich niet heel vervelend is.

Ik vermoed dat jouw scherp door combinatie van twee dingen komt :

1. Geef je de tweeter qua overnamepunt niet érg hard op zijn donder ? De harmonischen die bij hogere drukken rond 1-2kHz de kop op kunnen duiken, klinken absoluut heel scherp/hard/naar. Komt dat nare idd pas bij wat hogere geluidsdrukken ?
2. Je schrijft al dat het laag onvoldoende is. Een mix kan flink uit balans raken, en daarmee scherp, als er niet genoeg tegenwicht is in het laag.
In mijn beleving vooral met stevige rock-achtige mixen. Zéker als je verdere afstemming neutraal-achtig is.

Kort en goed : ik zou als 1e het vervormingsprofiel van je gefilterde tweet eens meten. Van dichtbij, enigszins luid, maar let op of je mic dat nog 'trekt'.
Dat kon wel eens heel verhelderend zijn...Mijn tweet lijkt sterk op de jouwe, en heeft vervormings-wise absoluut een waveguide nodig om zó laag te crossen)

Hmmm met scherp bedoel ik dat de sibilance af en toe teveel is. Het slisst bij sommige nummers duidelijk.
Ongeacht het niveau trouwens.
Ik kan voor de zekerheid nog wel een aantal vervormingsmetingen doen.
Misschien dat het een combi met de de apparatuur is. Ik las ergens dat de Hypex modulen beter klinken met een voorversterker.
Op dit moment gaat het signaal van de DAC naar een potmeter, direct de Hypex UCD400's in.
Aan het laag ligt het in ieder geval niet, daar heb ik eerder teveel van
Het hekelpunt is meer de kwaliteit daarvan.

Ik vond die Hypex niet lekker klinken, totdat ik mijn Bryston voortrap er tussen zette, ineens muziek

Hmm tsja, ik sta natuurlijk ook maar vanaf de zijlijn te roepen zonder iets gehoord te hebben...
Maar een stem die ssslissst ruim boven 10kHz is extreem zeldzaam...zit normaal echt factoren lager.
En jij hebt daar niet eens zo'n grote sprong. Middelt bovendien ruimtelijk nog redelijk uit. Kun je zelf makkelijk testen met wat EQ (via bijv. PC).

Als je ervan overtuigd bent dat het niets met vervorming te maken heeft (which I'm not), dan zou je nog eens naar het 3-8kHz stuk kunnen kijken.
Dat piekt onder de kleinere hoeken een ietsje. Ziet er niet problematisch uit, maar áls er een probleem is...lijkt me dat nog de enige mogelijkheid.

Slissen zijn trouwens überhaupt een narigheid in veel opnames...waar je in een goed systeem eigenlijk een beetje mee moet leren leven.
Volledig wegnemen in de opname geeft niet altijd een fijne balans of dynamiek.
Begrijp ook niet goed waarom we daar bij opnames zó gevoelig voor zijn (en bij real-life gesprekken zo tolerant).

Ik heb vanmiddag mijn zangkwaliteiten op de microfoon losgelaten en veel s-klanken geproduceerd met Arta in spectrum modus.
Het was in ieder geval heel leerzaam
'sshh' heeft veel energie op 6kHz, een harde 'ESsss' piekt op 10kHz en 'TSsh!' piekt breed van ca. 10kHz tot buiten het gehoor.
Vanaf de zijlijn roepen kan heel behulpzaam zijn. Je hebt gelijk dat het slissen niet in de buurt van 15kHz gezocht moet worden.

Nu is het zo dat de tweeter een hele milde storing laat zien, op raad eens.. 6kHz! Het is echt miniem, maar mogelijk net genoeg om hoorbaar een nadruk te geven.
Het gehoor integreert het geluid nu eenmaal over de tijd.

De achterkamer van de tweeter is ook nauwelijks gedempt.
Er zit alleen een kegelvormige deflector in die het geluid naar de zijwand van de achterkamer kaatst.
Daar zit dan als enige vorm van demping een laagje vilt.
Ik ga dus eerst kijken of een klein plukje demping in het kanaal een verschil geeft.
Het zal wel ten koste gaan van het open en dynamische karakter, maar ach zoals met zoveel dingen is het eenmaal een afweging die men moet maken.
In perspectief gebracht gaat het op dit moment om 'de kers op de taart'.

Wat in ieder geval ook meespeelt is de gebruikte versterker/dac.
Met de Hypex AS2.100 en Spartan Cue110 usb geluidskaart is het hoog & tophoog een stuk milder en heb ik er eigenlijk geen last van.
Tegelijkertijd is het geheel ook minder transparant.
Het is zelfs zo erg dat ik dan behoefte heb om de bafflestep compensatie met 1dB te laten vieren

Een ding is zeker, aan de vervorming ligt het echt niet.
Op een onrealistisch hoog niveau (pakweg 100dB@1m vrijeveld) geeft de tweeter nauwelijks een krimp en speelt dynamisch gezien de woofer voorbij.
Zelfs zonder de notch tegen opslingering bij de tweeter resonantiepiek.
Ik moet de metingen nog exporteren en in mooie gifjes gieten, maar ze komen eraan.

Chris_T schreef:

Ik moet de metingen nog exporteren en in mooie gifjes gieten, maar ze komen eraan.

Wat in het vat zit...

Shadow schreef:

Chris_T schreef:

Ik moet de metingen nog exporteren en in mooie gifjes gieten, maar ze komen eraan.

Wat in het vat zit...

Hé, projectopjager !