forum.zelfbouwaudio.nl

He bah,net begonnen en al over kop ,blijkt niet te vreeeten .
Dan maar proberen de brokken te lijmen
Het linkse gedeelte is om de uitgang van een toestel symetrisch te maken met daaronder hoe de (net)voeding wordt verondersteld er uit te zien.
Het rechtse deel is de ingang van een ander apparaat symetrisch gemaakt.Met daaronder dan hoe de voeding te doen is met een batterij.
De twee worden verbonden met twee in elkaar gedraaide draden,als het goed is hoeven die niet afgeschermd.
Voorwaarde om zo te werken is wel dat beide toestellen ongeveer op eenzelfde spanning zitten,binnen de mogelijkheden van de ingang van de gebruikte OPAs.Door een gemeenschappelijke massa,bijv.gezamenlijke randaarde,zit dat wel snor.
Alleen het spanningsverschil tussen de twee inelkaar gedraaide draden is het signaal,of de aarde lussen of andere narigheid heeft doet er niet toe.
Eigenlijk zoals bij trafokoppeling,alleen mag de (aard)spanning tussen de toestellen niet zo groot zijn.Met een trafo is het de isolatie tussen de wikkelingen die de grens stelt.
Smakelijk,
Anne

Ah-meneer-buis Dat linker gedeelte (de driver) stuurt dan wel symmetrisch aan maar is allesbehalve zwevend t.o.v. massa. Daar zijn elegantere schakelingen voor die wel zwevend zijn. En laten daar nou ook nog hele mooie kant en klare 8 potige zwarte beessies mee zijn gemaakt door o.a. AD, BB en Thats. Zelfde geldt voor de ingangskant.

Hoi meneer Peter
heel interessant

8 potige zwarte beessies

noem's man en spin,kunnen we mee genieten
Als het echt zwevend is,zonder trafo,zit er zeker een dubbele opto-coupler in met terugkoppeling.Maar dan heb je een hulpvoeding nodig of een verbinding met de voeding van de "overkant".
Mochten die dingen betaalbaar zijn heeft ray misschien ook wel belangstelling
Dat die uitgangen bij mij niet zweven,zolang ze uit één IC komen is de mogelijke storing op de twee uitgangen hetzelfde,geen last.
Anne

@Anne: Ik begrijp niet echt waar je naartoe wilt.
Ook heb ik het vermoeden dat je de zaken nodeloos moelijker maakt dan eigenlijk nodig is.

Ik refereef nu aan de eerder geplaatste foto's van de Egnater voeding.
Gewoon een paar trafo's met gelijkrichters, afvlakkers en zwarte driepoters uit de 78xx of 317 familie.

Dus ging ik wat onderzoek doen op internet naar zelfgebouwde (kwaliteits) voedingen voor gitaar effecten, kwam ik dit tegen: Vrijwel hetzelfde als wat ikzelf bedacht heb...

Ik kwam ook terecht bij de firma Burkey uit Leiderdorp terecht, deze bouwen een grote voeding om op een pedalenbord te plaatsen.
Volgens hunnie heeft die ook een plaatsje gevonden bij ene mijnheer Santana uit de USA. 't zal dus wel geen rommel zijn...

Er staan wat kleine foto's bij en een (eenvoudige) technische verhandeling. komt er op neer dat het gewoon een ringkerntrafo
(met waarschinlijk een aantal aparte secundaire wikkelingen, da's niet helemaal duidelijk) is met een stel instelbare 317's erachter.
Dus waarom nou zo moelijk doen?

Ben maar eens even wat aan het solderen gegaan:
(jawel, jongens. zo hoor je een koelblok te monteren, met de pootjes op de print, en niet in de lucht... )

Zoals ik het zie is die voeding die je gevonden hebt niets speciaals. Het is gewoon de klassieke oplossing met een regelaar. Als het gaat om schone voedingen heb ik hier op het forum toch wel andere oplossingen gezien, maar goed, als dit werkt en voldoende is, waarom niet ?? Toch ??

Overigens horen de pootjes van een koelprofiel niet op de print maar door de print met aan de onderzijde een moertje erop om de zaak mechanisch te ontlasten.

Groeten,
Mischa

Bedoel je dan een moertje tussen de print en het koelblok, of eronder, aan de soldeer zijde?
Ik heb dat nog nooit in de praktijk gezien. (bij dit soort blokjes.)

Ik bedoel het moertje aan de soldeerzijde van de print. Dit soort koelprofieltjes werd vroegah al in onze tv's gebruikt, al werden ze toen uit eenvoud vastgesoldeerd vanaf de onderkant.

Groeten,
Mischa

Mischa heeft wel een punt. Die koelblokjes die je in de print moet solderen zijn eigenlijk bedoeld voor doorgemetalliseerde printen. Op enkelzijdige printen die niet doorgemetalliseerd zijn heeft het enkel laagje koper te weinig houvast en kunnen ze door uitzetten en krimpen (warm worden en afkoelen steeds) weer los gaan zitten. Eigenlijk kun je het beste het gat iets te klein boren en die blokjes er dan in persen. Moet je dan wel doen voordat je componenten er op gaat solderen.

Ik zet zelf die dingen ook vast met een plaatschroefje en een nylon ringetje tussen profiel en print. Dat laatste hoeft niet maar het verdient dan wel aanbeveling om veerringetjes te gebruiken met de plaatschroef. Die soldeerbusjes/pennen trek je er vrij gemakkelijk uit. Maar als je er niet mee gaat gooien blijft dit ook wel zitten hoor

B.t.w. Het voordeel van LM317's boven LM78xx is dat je vrij gemakkelijk later de spanning weer aan kunt passen naar behoefte.

Pjotr schreef:

B.t.w. Het voordeel van LM317's boven LM78xx is dat je vrij gemakkelijk later de spanning weer aan kunt passen naar behoefte.

Hebben de 317's ook niet een betere filtering?

Groeten,
Mischa

mischa72 schreef:

Pjotr schreef:

B.t.w. Het voordeel van LM317's boven LM78xx is dat je vrij gemakkelijk later de spanning weer aan kunt passen naar behoefte.

Hebben de 317's ook niet een betere filtering?

Ja iets, maar voor gitaareffecten niet boeiend.

Ook aanpassen van spanning is denk ik niet zo heel boeiend.
Bijna elke schakeling werkt daar op 9Vdc.

Koelblokken zijn trouwens denk ik niet eens nodig zo groot.
Schakelingen trekken meestal niet meer dan 100-150mA.

En sja hoe het "hoort" om ze te monteren.
Bij het merendeel van de versterkers/schakelingen (uit de winkel) die ik zie worden de koelblokjes gemonteerd zoals Ray dat nu heeft gedaan.
Dus door de print en dan gesoldeerd.
Met moertjes heb ik eigenlijk nog nooit gezien, dan heb je het vooral over nog iets grotere blokjes.
Niet dat het heel veel uitmaakt

Verzuchting van Ray,

@Anne: Ik begrijp niet echt waar je naartoe wilt.
Ook heb ik het vermoeden dat je de zaken nodeloos moelijker maakt dan eigenlijk nodig is.

Ik ga nergens heen ,blijf rustig hier ,geen weer .
En ja wel wat moeilijker.Met al die verschillende dingen die aan elkaar moeten gehangen,evt.elk met een voeding,heb je zo aardlussen.
Als ik dit aansluit gaat het,maar met dat erbij bromt het en met nog iets erbij is het weer over en meer van dat geduvel
Dus dacht ik het kwaad bij de wortel bestrijden,vandaar mijn voorstel om gebalanceerd te werken.
Fraai rijtje voedingen trouwen .
Om de koelelementen vast te zetten deed ik vroeger zo: op twee plaatsen een gaatje door print + koeler boren en dan parkerschroeven met nylon ringetje erin.Eerst een vastzetten voor je de tweede boort om verschuiven te voorkomen.
Anne

Pjotr schreef:

Ik zet zelf die dingen ook vast met een plaatschroefje en een nylon ringetje tussen profiel en print. Dat laatste hoeft niet maar het verdient dan wel aanbeveling om veerringetjes te gebruiken met de plaatschroef. Die soldeerbusjes/pennen trek je er vrij gemakkelijk uit. Maar als je er niet mee gaat gooien blijft dit ook wel zitten hoor

Zoals je op de foto kan zien zit dat echt wel goed doorgesoldeerd. ik moet wel aantekenen niet dat dit niet de eigenlijk bedoelde blokjes zijn.
(deze zijn breder, de originele waren te hoog en ik vond afzagen geen gezicht) het zal er heus niet zomaar uitvallen..
Ik zie trouwens tegenwoordig steeds meer apparaten (computervoedingen, bijvoorbeeld.) waar een TO220 aan het koelblok met een grote veerklem vastzit en niet vastgesoldeerd aan de print. (de TO220 wel natuurlijk. )

mischa72 schreef:

Hebben de 317's ook niet een betere filtering?

Jawel, maar gezien het feit dat de meeste effect voedingen uit een gelijkrichter en een (te kleine) elko bestaan is dit al een hele verbetering.
Er is trouwens genoeg "pro-audio" apparatuur waar niet meer inzit dan een 7815 / 7915 tandem. en dat werkt ook naar behoren.

Ah!buis schreef:

Fraai rijtje voedingen trouwen

Dank je, ik doe m'n best.

Ah!buis schreef:

Om de koelelementen vast te zetten deed ik vroeger zo: op twee plaatsen een gaatje door print + koeler boren en dan parkerschroeven met nylon ringetje erin.
Eerst een vastzetten voor je de tweede boort om verschuiven te voorkomen.

Dat is inderdaad ook een hele goede mogelijkheid, met name voor wat zwaardere blokken.
Deze wegen maar enkele tientallen grammen per stuk.

ray5150 schreef:

Zoals je op de foto kan zien zit dat echt wel goed doorgesoldeerd............

Dat is het punt niet. Lood-tin soldeer kan niet tegen mechanische krachten. Op den duur verpoedert het dan en gaat het los zitten. Dat is met name het geval bij dit soort constructies die opwarmen en weer afkoelen. Bij een doorgemetallisserde print is de kans daarop veel minder. Het moderne loodvrij soldeer heeft er veel minder last van maar dat zul je wel niet gebruikt hebben

Philips moest 15 jaar geleden 20.000 TV's terug halen en na-servicen, juist voor dit probleem en ik heb zelf menig car amp gerepareerd waar de power torren los in de print waren komen te zitten door verpoedert soldeer.

Maar zoals al gezegd, deze print zal heus niet snel uit elkaar vallen hoor....

Pjotr schreef:

Het moderne loodvrij soldeer heeft er veel minder last van maar dat zul je wel niet gebruikt hebben

Nee, inderdaad loodhoudend.
voor loodvrij solderen heb je toch ook een andere bout nodig, meen ik ?

Pjotr schreef:

Maar zoals al gezegd, deze print zal heus niet snel uit elkaar vallen hoor....

Mooi, zijn we het daar tenminste over eens.

Het is ook de reden waarom je litze draad niet moet vertinnen als je het in schoefblokjes (of kroonsteentjes) vast schroeft. Dat gaat geheid weer loszitten op den duur.

Dat doe ik juist altijd !
Tot op heden nog geen problemen mee gehad.

Ach als je ze maar stevig genoeg aandraait draai je wel door dat soldeer heen en zit je weer op het koperdraad Meestal is het een garantie voor slechte verbindingen.

Beste is om, als dat past, de losse draadjes terug te vouwen en met isolatie en al vast te schroeven, Beter is nog om van die krimp adereind hulsjes te gebruiken. En niet met je zure vingers aan het blanke draad zitten hè, daar oxideert het lekker snel van

Jullie leren niet snel begrijp ik. Schroefaansluitingen zijn ALTIJD slecht. Zet gewoon een paar fatsoenlijke veerconnectoren op je print en je hebt er geen omkijken meer naar. Geen print, dan is er wel een andere oplossing. Ojee, ik realiseer me net dat ik nog vakantie heb en eigenlijk niet over werk zou moeten praten.

Ook het extra hard aanhengsten van schroeven helpt niet. Het koper zal altijd onder de schroef uit vloeien en zo een slechte verbinding veroorzaken.

Groeten,
Mischa

Pjotr schreef:

Beter is nog om van die krimp adereind hulsjes te gebruiken.

Ja, die heb ik. Alleen heb ik geen perstang.
Mischien moet ik Mischa maar eens lief aankijken ?

mischa72 schreef:

Jullie leren niet snel begrijp ik. Schroefaansluitingen zijn ALTIJD slecht.

Nou, zo zwart-wit zit de wereld nou ook weer niet in elkaar, ik heb ook klemcontacten gezien waarbij ik ernstige bedekingen had.
En mijn eindversterker (met die kroonsteenstrip) draait ook nog steeds.

mischa72 schreef:

Jullie leren niet snel begrijp ik. Schroefaansluitingen zijn ALTIJD slecht. Zet gewoon een paar fatsoenlijke veerconnectoren op je print en je hebt er geen omkijken meer naar. Geen print, dan is er wel een andere oplossing. Ojee, ik realiseer me net dat ik nog vakantie heb en eigenlijk niet over werk zou moeten praten.

Ook het extra hard aanhengsten van schroeven helpt niet. Het koper zal altijd onder de schroef uit vloeien en zo een slechte verbinding veroorzaken.

Groeten,
Mischa

Jij doet niet mee wegens commercieel belang bij die verenhandel

P.s. Ray, als je Mischa lief aankijkt wil die misschien wel een sample doos van die veerklemmetjes aan je opsturen. Het is i.d.d. mooi spul.

Hey Ray,

Ik zal eens kijken wat ik hier nog heb liggen. Volgens mij heb ik een tijd geleden een paar van die sampledozen ontleed en de voor mij meest nuttige connectoren aan de kant gelegd. Ik dacht dat die met een steek van 5 mm waren en maximaal 2,5mm².

Ik probeer alleen een goed advies te geven .

Groeten,
Mischa

Heel graag! laten we dit even per PB voortzetten ?
(maar ik ga nu eerst een uurtje solderen...)

mischa72 schreef:

Ik probeer alleen een goed advies te geven .

Groeten,
Mischa

We hebben daar in het verleden al eens een uitgebreide discussie over gehad en ben het geheel met je eens hoor. Zie de smily Professioneel gebruik ik niet anders. Neemt niet weg dat een schroefklem met een adereindhulsje ook goed vast zit.

Overigens levert Farnell als je zou willen ook een heel assortiment van die veerklemmetjes: http://nl.farnell.com/jsp/search/browse ... 1%2B204064

Pfff, en ik dacht dat SMD priegelen was...
het printje in bouwen ging nog wel, maar om het aan te sluiten...

Ik heb wel een foutje gemaakt met het tekenen van de boorgaatjes op het front. de onderlinge afstand vande led's is niet helemaal goed gegaan.

even wat uitleg over de uitgangen. ik heb gebruik gemaakt van een Sub-D 25 polige female stekker om alle spanningen en gnd's op uit te koppelen.
Voor zover ik weet kunnen die stekkers ongeveer 1 Ampere per pen hebben, die paar honderd mA zal dus wel geen probleem zijn.
Wel heb ik voor de groep met de ringkern trafo twee pennen in paralel gesoldeerd en wat dikker draad gebruikt.
Ook zitten er aan de zijkanten van de print ieder een aftakking die de ongestabiliseerde spanning via de SUB-D naar buiten voeren.
Tenslotte twee chassisbussen naast de Sub-D, deze sturen gestabiliseerde 9 VDC uit.

De Led's staan paralel aan de uitgangen, mocht er dus een 7809 uitschakelen, dan is dit dirict zichtbaar.
Eigenlijk wilde ik nog een paar zekeringhouders toevoegen, maar ik kon nergens ruimte ervoor vinden.

Nu is het de beurt aan de volgende rackmodule, het betreft hier een unit met daarin klonen van 3 beroemde pedaaltjes,
Daarvoor ga ik een kastje gebruiken van de zelfde materialen als de rackvoeding: 4 alu hoekprofieltjes, alu bodemplaat en een frontplaat met rackoren.

Laten we ze even langslopen: Als eerste de MXR Dynacomp compressor.
Dit is een van de meest gebruikte compressors in gitaarland, enerzijds door zijn goede klank, anderzijds door zijn makkelijke instelbaarheid.
hij heeft namelijk slechts 2 knoppen. 1x ouput (volume) en 1 x sensitivity (mate van compressie).
Ik heb gebruik gemaakt van het volgende schema:

Zoals je ziet is deze schakeling op gebouwd rondom de CA3080. dit is een zogeheten OTA, oftewel een Operational Transconductance Amplifier.
(ik heb verder ook geen flauw idee wat dat zijn moet...).
Wat ik verder van dit pedaal weet is dat de meeste muzikanten hem gebruiken op een clean geluid of met milde vervorming,
met name om volume verschillen van de verschillende snaren op te heffen.

De Proco Rat is naar het schijnt een behoorlijk gemene distortion.
Hij heeft drie regelaars: Distortion, Filter (soort van toonregeling.), en volume.
De opamp van dienst is hier een LM308 De Tubedriver is hier een beetje een buitenbeentje, dit is ook een distortion, net als de Rat, maar in plaats van diodes gebruikt deze een buis die op laagspanning draait.
Deze unit is ontworpen door de heer Brent Butler, Amerikaan en van oorsprong toetsenist. deze zocht een pedaaltje om zijn toetsen (orgel ? neem ik aan) wat rauwer te laten klinken.
Hij kon niks vinden in de bestaande handel (dat was begin jaren ' 80) en besloot zelf iets te ontwerpen en te bouwen.
Omdat de reacties uit zijn omgeving heel positief waren, besloot hij dit te patenderen en te gaan verkopen.
Inmiddels is de tubedriver te vinden bij vele beroemde gitaristen als Eric Johnson en David Gilmour. (de laatste gebruikt ook de Dynacomp en de Rat. ) En hier het betreffende patent met uitleg en schema: Zoals je op de foto's kunt zien is er een versie met 3 en een met 4 potmeters, bij de versie met 4 is de toonregeling gesplitst in een laag en hoog regeling.
Omdat het originele schema uitgaat van 3 potmeters heb ik voor die gekozen.

Voor alle drie de units geldt dat ik ze nog nooit in handen heb gehad en er dus ook niet over heb gespeeld.
Hoe ze uiteindelijk gaan klinken is dus voor mij ook een verrassing.

Een ander punt is dat deze effecten al een jaar of dertig oud zijn, en nog steeds in de handel verkrijgbaar zijn.
Het is dus begrijpelijk dat er in de loop van de jaren verschillende revisies en versies op de markt zijn gekomen.
Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk uit te gaan van de eerste en originele versies.