Martijn M schreef:Is er dan niet iets heel erg mis met de response? Hoe is e.e.a. met het oog op het tijdsvenster en ruimtereflecties gemeten? Als het afstraalgedrag mooi homogeen is, zou je een betrekkelijk vlakke somfunctie moeten krijgen. Over welk artikel heb je het eigenlijk?
Harry Olson, Journal of Audio Engineering Society, 1969, "Direct Radiator Loudspeaker Enclosures"
Iedere reflectie in je kamer draagt bij tot een verandering van je response. Tot in hoeverre dat hoorbaar is, en het timbre significant veranderd, kan je testen door je handen gebold bij je oren te houden, en van de af te bewegen. Een diffractie dicht bij je oren geeft een flinke timbre verandering, maar een paar cm verder al amper. Je kan dus 2 dingen doen. Of een hele mooie perfecte afronding maken, maar dan creeer je een baffle step, en daar moet je voor compenseren. Of je maakt hoeken ver van de units af, zodat het timbre niet beinvloed wordt.
Jeroen noemt al 2ms als indicatie (ik geloof dat dit getal afhankelijk is van de frequentie, en dat het voor het hoog wat minder is). 2ms betekent een kastbreedte van 30cm, dan zou het al niet meer het timbre beinvloeden.
Martijn M schreef:Is dat wel zo? Als de off-axis response niet bijdraagt aan de tonale balans, waarom is het dan belangrijk de off-axis response qua spectrale content vergelijkbaar is met de on-axis response?
De off-axis response van het hoog is klein, omdat het bundelt. De off-axis response is met name belangrijk voor de power response, waar je golflengtes in de orde van de meters zit, en de luisterplaats bepaald hoe het timbre in het laag is.
Martijn M schreef:Is dit niet júist om een correct timbre te waarborgen? Bovendien staat het open voor discussie wat nou precies een wenselijk afstraalgedrag van de luidspreker als geheel is. Er is zowel wat te zeggen voor een gecontroleerde vorm van directiviteit als voor bijvoorbeeld een omnipolair afstraalgedrag van laag tot hoog.
Het afstraal gedrag heeft zeker een sterke invloed, maar het ging hier over sloped baffles (afgezaagde hoeken).
Martijn M schreef:Hier begrijp ik helemaal niet wat je wilt zeggen.
Simpel, pak een speaker met een sloped baffle, en maak er met opzet stukken een speaker van met rechte hoeken, en luister naar het verschil. Ik kan je uit ervaring vertellen dat het verschil zeer miniem is, en dat de exacte luisterpositie meer invloed heeft.
Martijn M schreef:Met een brede baffle dring je de BS terug naar de lage honderden hertz, terwijl je dit met een zeer smal baffle pas tegen 1000 hz kunt laten beginnen. Waarom is het één beter dan het ander?
Geen idee, slechts een vermoeden, maar als je je geluidsbron bundelt naar de gebruiker toe, ben je minder afhankelijk van reflecties voor je totaal timbre. Baffle-step correctie geeft een andere power response. Ik denk dat het daar te zoeken is. Linkwitz schrijft er e.e.a. over op zijn site in de context van monopolen versus dipolen.
Martijn M schreef:Door het toepassen van een grote radius aan een midbaffle vang je twee vliegen in één klap: je zorgt voor een meer gelijkmatige overgang van 4pi naar 2pi afstraling en je vermindert randdiffractie. Waarom zou het toepassen van een grote radius dan niet aan te raden zijn? Zijn er alternatieven?
Een grote radius lijkt inderdaad een goede keuze. Maar je moet wel denken in termen van een bol, en niet een cylinder.
Martijn M schreef:Al met al is het me niet duidelijk welk afstraalgedrag jij zou willen streven en middels welke kastconstructie je dat zou willen bereiken.
Ik had het primair over edged baffles, en diffractie op hoeken. Over "de ideale kast" en "de ideale afstraling" durf ik weinig zinnigs te zeggen, omdat de het veelal concessies zijn.
M.a.w., niks mis met een sloped baffle, maar ik denk dat de mosterd ergens anders te halen is zoals eerder gezegd.
M.