Erg gaaf om te zien inderdaad. Ik had niet verwacht dat zulke relatief kleine mechanische aanpassingen zulke grote acoustische verschillen zouden opleveren!
Jullie kunnen je wel voorstellen dat ook ik blij verrast ben! Deze aanpak, in kleine stapjes, heeft me veel praktijkkennis opgeleverd tot nu toe. En wat er gebeurt is nog netjes uit de theorie te verklaren ook
DIY_Freak schreef:
jeroen_d schreef:
Ik kwam op het idee doordat mensen bezig zijn met waveguides. Zoiets zou een mooi alternatief zijn voor een U-frame bedacht ik.
Mensen? Ik ben niet van koninklijke afkomst, dus enkelvoud volstaat prima
Als je op zoek bent naar betere symmetrie en meer, gecontroleerde bundeling, zou je ook eens kunnen kijken naar de B&G units.
Je bent lang niet de enige hoor .
De B&G units hebben mijn belangstelling, maar ik wil graag het hele middengebied bestrijken met een driver. Niet ergens halverwege het midden moeten wisselen naar een NEO8 bv. Met de monopoolsub erbij zit ik nu al op 4-weg, ik wil er geen 5-weg van maken. Mocht ik het doen, dan wordt het een heel ander project. Nu wil ik het afmaken met de huidige drivers en iets maken dat mooi past bij de mooi gespoten behuizing van de dipoolbas.
Inmiddels niet meer. Toen ik begon met het experimenteren van waveguides in een fullrange dipool heb ik nergens voorbeelden kunnen vinden, noch in de diy hoek, noch in bij commerciele speakers. De enige die in de richting kwam was een dipool (een variant op de Orion) met monopool tweeter en (als ik me goed herinner) deze waveguide. Ik ben ff de url kwijt, maar je hebt die speaker ongetwijfeld ook voorbij zien komen.
Laatst gewijzigd door DIY_Freak op za 28 apr 2007, 1:28, 1 keer totaal gewijzigd.
Tussen twee haakjes, is het al iemand opgevallen dat het akoestisch centrum van de midwoofer gewoon op de rand van de konus blijkt te liggen? En dus NIET bij de spreekspoel. Weer een fabeltje de wereld uitgeholpen!
Dat je een tweeter naar achteren moet plaatsen om mid en tweeter in fase uit te lijnen (bij toepassing van eerste orde filters) komt dus uitsluitend door de bandbreedtebeperking van de drivers met bijbehorende fasedraaiing. De fasedraaiing bij een tweeter is bijvoorbeeld +90 graden op zijn resonantiefrequentie. Logisch dat ie dan niet in fase is met de midwoofer. Maar dat wil dan niet zeggen dat het akoestisch centrum van de midwoofer naar achteren ligt. De tweeter loopt gewoon voor in fase vanwege zijn eigen hoogdoorlaatkarakteristiek.
Akoestisch centrum bij de spreekspoel lijkt me sowieso niet logisch. De konus straalt met zijn hele oppervlak het geluid af (stel dat we opbreekverschijnselen even weglaten) maar omdat de diameter bij de rand groter is zit daar meer oppervlak. Het lijkt mij logischer het akoestisch centrum daar te veronderstellen waar het konusoppervlak voor en achter dit punt gelijk is. Als we van de voorkant kijken wil dit zeggen dat we in de konus een cirkel tekenen zodaning dat het oppervlak binnen de circel gelijk is aan het oppervlak buiten de cirkel.
Dus dat betekent: A*=Atot/2= (pi X r^2) /2 = pi x r*^2 => r*=0.707 x r
Voor een redelijk vlakke conus (nawi membraan) zal het akoestisch centrum dan inderdaad zeer dicht bij de konusrand liggen.
Bij deze niet vlakke konus dus ook. Het is een kegel en daarom is het een denkfout te veronderstellen dat je het akoestisch centrum kunt berekenen op basis van gelijk oppervlak voor en achter die cirkel. Het is daarentegen beter de parallel te trekken naar antennetechniek (denk aan reflector antennes zoals bij satellietontvangers).
Toen ik begon met het experimenteren van waveguides -knip-
Waarom zien wij daar nooit wat van, van die experimenten? Ik denk dat ze hier op het forum reuze geinteresseerd zouden zijn!
Dat denk ik ook, maar ik simpelweg niet de tijd om daar een gedegen verslag van te doen. Gaandeweg verhaal doen terwijl ik nog zelf veel vragen heb ligt niet in m'n aard. Helaas moet ik nu prioriteit geven aan de zaken des levens buiten de hobby sfeer.
Ik vraag me af of het een denkfout is. Bij het bepalen van Sd gaat het immers ook om het oppervlak wat je van de voorkant ziet.
Groeten Walter
Het is theoretisch een lastig verhaal, je hebt gelijk dat ik niet kan hardmaken dat het een denkfout is. Ik heb wel de neiging om te denken dat dit argument wat je noemt juist pleit voor mijn idee, namelijk dat er door de kegel een virtueel akoestisch oppervlak wordt gemaakt dat in lijn ligt met de rand van de konus.
Het is in ieder geval zo dat die cirkel waar jij het over hebt in mijn experimenten achter de dubbele laag van 8 mm MDF ligt. Toch krijg ik, als ik de baffle omdraai, vrijwel dezelfde faserespons tot zo'n 2 kHz en daarboven blijft hij tot 4 kHz ook nog goed in de buurt (de verschillen komen dan overeen met de kleine amplitudeverschillen). Dit terwijl je de fase al duidelijk ziet schuiven als je slechts millimeters de microfoon verplaatst. Het kan niet anders dan dat in dit geval het akoestisch centrum precies op de rand van de konus ligt, aangezien deze rand precies op de scheidslijn van de 2 platen van 8 mm is gemonteerd en de fase niet verschuift als ik het paneel spiegel door het omgekeerd in de workmate te zetten.
Ik heb de trechter verder uitgebouwd, hij bestaat nu uit een laag van 12 mm en 22 mm en de mond is ca 220mm in diameter. Het is nu wat minder mooi gelijk boven 2000 Hz. Blijkbaar gooit de magneet, die nu in het vlak van de trechtermond staat, roet in het eten. Het lijkt wel alsof ie als een uit de klauwen gewassen faseplug werkt
Ik ga er een weekje tussenuit, heb ik mooi tijd om na te denken hoe nu verder.
Ik heb nog wat testen gedaan. Als ik twee platen van 8mm neem geeft dat minder symmetrie als de enkele 8mm variant van de vorige bladzijde met de flinke dip bij 2500 Hz. Minder symmetrie betekent dan ook meteen dat die dip bij 2500 Hz minder is.
Als ik die dubbele 8 mm plaat voorzie van zijkanten van 100mm breed, zodat een H-frame ontstaat, dan levert dat dus ook geen symmetrie op. Bovendien extra onregelmatigheden in de response.
De dubble 8 mm plaat met het trechtertje van 12 mm diep, zoals op de vorige bladzijde getoond, werkt perfect. De trechter van 34 mm diep komt op de tweede plaats als ik al mijn meetresultaten bekijk.
Ik denk dat dat heel weinig uitmaakt omdat ik nog maar 15mm over heb aan de zijkant. Ik vrees dat het gewoon toch komt doordat de magneet in het vlak van de opening zit en dat er aan de voorkant van de baffle niets in de weg zit.
Maar ik heb intussen wat bedacht, tijdens een weekje vakantie, waarbij ik de versie van 2x8 + 2x12mm als uitgangspunt neem. Ik ga het binnenkort verder uitwerken en kijken hoe het meettechnisch uitpakt.
N.B. mensen die open baffle willen bouwen op basis van een 18cm zoals de Peerless HDS180excl zullen dit soort problemen minder snel tegenkomen. De magneet is naar verhouding kleiner en staat verder naar achteren. Ook zijn de openingen van de korf naar verhouding groter.
Eigenlijk heb ik nooit echt de voordelen ingezien van een Seas W15 met hexadym t.o.v. de 'gewone' W15, maar misschien heeft de hexadym in dipooltoepassing dan tóch voordelen. Meettechnisch gezien ontlopen ze elkaar nauwelijks, maar voor dipool is een goede front-back symmetrie natuurlijk voordelig.
Ik heb het niet zelf gehoord, maar van iemand anders die beweerde dat zonder bijzondere maatregelen te nemen de hexadym in een open baffle erg goed klonk tov standaard midwoofers.
Ik ben bezig met een 180 exl in open baffle . Bij metingen valt me op dat de afstand van de microfoon wel heel erg bepalend is voor de responce . Momenteel meet ik in een vrijwel dode kamer .Als het zinvol is kan ik een soortgelijke baffle maken maar dan met de 180 .
mischien dat ik de baffle laat snijden uit staal of alu .
Als de kamer echt dood is mag dat niet zo zijn. Waarschijnlijk is hij minder dood dan je denkt. Heb je de gelegenheid voor metingen met tijdvenster? Als ik dat doe dan blijft de meting vanaf een afstand van 0,5meter vrijwel gelijk, zeker als je de microfoon goed op dezelfde hoogte houdt.
Dat is verre van dood, in aanmerking nemend dat de eerste reflectie al bij je mic binnenkomt binnen enkele milliseconden. En dus zal het meetresultaat erg variëren met de afstand mits je meet in een tijdvenster van niet veel meer dan 3 msec, zodat er geen reflecties in je meetresultaat zitten en je alleen de output van je speaker meet.
rood nearfield op 5 cm afstand
blauw op 1 meter afstand voor
zwart op 1 meter afstand achter
De nearfield responce klopt exact met de meting van tymphany zelf .
Op 1 meter afstand frond meting . Het dalletje net na 1 khz word versterkt door de baffle
Op 1 meter afstand achterzijde is dit dalletje net boven 1 khz minder aanwezig wat ik voor ook kan simuleren door de konus voor ca 40 % te bedekken met een plaatje .
Volgens edge is het verplaatsen van de woofer uit het midden voordelig voor het gebied boven 1 khz . Zou dit heel erg het dipole gedrag veranderen ?
Edge benadert wel goed het diffractiegedrag maar wat dipool betreft is het alleen goed voor de 6 dB helling beneden een bepaalde frequentie zoals je ook mooi in jouw meting terugziet.
Als je wat meer betrouwbare simulaties wilt zien over wat er gebeurt bij verschillende baffle afmetingen en plaats van de driver op de baffle, dan verwijs ik je naar John Kreskovsky: http://www.musicanddesign.com/A_B_C_Dipole.html . Je kunt voor $12,95 dit stukje software van hem kopen. Via deze simulatietool wordt zichtbaar hoe gunstig een rechthoekige baffle de open baffle dips voorkomt ten opzichte van een hele smalle en ondiepe of circulaire baffle. Dit verklaart ook het gunstige resultaat toen ik mijn baffle verdikte van 16 naar 40 mm.
ik moet nog steeds een beetje wennen dat je met dipole de ruimte gebruik inplaats van zoveel mogelijk ruimte invloeden te neutralizeren . Dank u voor de tip .
Dit gaat gewoon helemaal goed komen!
.
