Of deze ook onder blunders valt weet ik niet,maar in elk geval ik vind het een blunder.
Het is gebeurd toen ik een klein jongetje was van een jaar of 8,dus nu alweer zo'n 39 jaar geleden,maar het staat mij als de dag van gisteren bij.
Mijn vader had toendertijd een bandrecorder van Philips en op een dag dacht zoonlief (ik dus) laat ik die bandrecorder eens wat van dichtbij bekijken en van binnen.Echt letterlijk heb ik alles eruit geschroefd en met het idee om het daarna weer alles erin te zetten en ook zo dat Pa het niet merkt.Maar op het eind hield ik een paar schroeven over

en deed de bandrecorder het niet echt goed.Het vrat ineens banden op en het geluid was niet zoals het was als voor het uit elkaar halen.
Enfin,ik heb niets gezegd,maar op gegeven moment kwam het natuurlijk uit dat er iets mis was met Papa's bandrecorder.
Mijn vader heeft de bandrecorder weggebracht en bleek dat het totale afspeelmechanisme,waar de koppen en aandrukrol zitten,totaal niet goed was gemonteerd en er 1 buis kapot was gegaan.Ook miste er een paar schroefjes.Toen ook bleek dat het afspeelmechanisme ook nog ietsjepietsie krom was,heeft mijn vader van ellende maar een andere bandrecorder gekocht na enige tijd van hard overwerken en doorsparen.
Voor een paar jaar terug heb ik met mijn vader een gesprek over hifi en hoe mijn vader van invloed is geweest op mij v.w.b. geluid en muziek.In het gesprek komt ook zijn oude apparatuur ter sprake en dus ook de philips bandrecorder.Mijn vader verteld met groot enthousiasme hoe hij moeders heeft moeten overtuigen (leuk voor later de opname's van de kindren)om de zuurverdiende en gespaarde centjes naar de bandrecorder moesten gaan en hoelang hij ervoor heeft moeten werken en hoe trots hij was dat hij die bandrecorder eindelijk had.Het plezier wat mijn vader had met het maken van klankopname's van de kinderen.Hoeveel avonden hij niet bezig is geweest om na de kapotte bandrecorder alle banden heeft moeten overzetten op kleinere spoelen.
De nieuwe bandrecorder (Grundig) ging maar tot 15 cm spoelen en niet 18 cm.
Enfin tijdens het gesprek vertel ik mijn vader wat er nou precies is gebeurd met die Philips bandrecorder en hoezeer ik mij schaamde dat ik het nooit eerder had durven te vertellen.Mijn vader kon erom lachen gelukkig en begreep nu ook ineens waarom ik altijd zo kwaad werd (op mezelf) als er iets niet lukte.(Heel wat spullen uit elkaar gehaald en soms hield ik dan ineens iets over of deed het gewoon niet meer).
Die andere bandrecorder (grundig) heb ik nog steeds en soms haal ik hem van zolder af om de oude klankopname's van mijn vader weer eens te beluisteren en vaak denk ik dan aan bovenstaand verhaal.
Dit verhaal was mijn allereerste blunder en er zouden nog velen volgen.