Eerst toch effe de AudioExpert in 's Hertogenbosch danken, want ze hebben voor mijn NAD C658 en C272 een paar honderd euro méér gegeven dan ik er voor betaald had. Dat maakte de overstap naar de M33 een no-brainer. Hell, had ik 'm meteen weer doorverkocht voor 1000 minder dan had ik er zelfs nog 1000 op gewonnen!
Leuk stadje trouwens, daar gaan mijn vrouw en ik toch eens een weekendje doorbrengen. 
De NAD is enerzijds zeer intuitief, en anderzijds moet je er toch wat mee leren werken. Idem met de BluOS-app. Aan de ene kant heb je de plug and play-mogeiljkheden, maar aan de andere kant heeft het toestel ook wel de nodige "advanced" features die je best met de BluOS-app ontdekt. En dan heb je nog de Dirac Live Room Correction Software, da's een grillig beestje me dunkt. Maar eentje met GROTE meerwaarde.
De eerste luisterervaring was dan ook teleurstellend. Recht uit de doos klinkt de NAD M33 droog. "Het" komt er uit. Niks emotie. Waar was dat lage fundament van die Dali Grand-speakers?
Voor zo'n pak geld was ik wel teleurgesteld. Het idee om 'm door te verkopen begon door te sijpelen... 
Ook in de reviews viel het mij op dat men niet echt heel lovend was. Men roemde alle verbindingsmogelijkheden en features, maar de loftrompet klonk niet zo heel luid eigenlijk. Dus ja, hm, heb ik echt zo'n kemel geschoten? 
Maar bon, laat ik zeggen dat ik het geheim van deze versterker gevonden heb. Ik besefte na x weken dat deze "perfecte" versterker, met al z'n technische perfecte getalletjes, eigenlijk ook perfect kleurloos was in zijn auditieve perfectie. En dat NAD dat met opzet gedaan heeft. Zodat de gebruiker zélf de klank kan inkleuren naar eigen goeddunken, met de meegeleverde en ter beschikking gestelde tools. Laat ik het anders omschrijven: de M33 kan je zien een grote dure equalizer-computerversterker, en mbv Dirac Live kan je de klanken optimaliseren.
Ja, want Dirac Live speelt hier een ZEER grote rol. Niet enkel omdat de room correction software ervoor zorgt dat het geluidslandschap nu eindelijk volledig tot zijn recht komt (zonder extra, al dan niet dure, akoestische ingrepen). maar ook omdat NAD bij Dirac Live eigen target curves besteld heeft, die het laag optrekken met tig aantal dB (het ontgaat me even) en het (hele) hoog ook met tig dB naar beneden trekken. "NAD also makes available their own target curve for Dirac Live, based on work done at Canada’s National Research Council, in Ottawa, by many researchers, including Paul Barton, chief designer for sister brand PSB." Enig probleem: ze zijn moeilijk te vinden. Zelfs tijdens het schrijven van dit verslag vond ik ze via Google niet meer terug.
Dus, mijn grote tip om deze M33 te laten zingen: koop de full license van Dirac Live (ik had die al van toen ik de C658 had), doorloop de room correction procedure, leg er de NAD target curve over en doe dan een upload van de resulterende filter naar je M33.
En.
Geniet.
Mensen, mijn god, ben ik BLIJ met die Dali Grandes! De match tussen de M33 en de Dali's is gewoon de volle zuivere 200%. Elke noot wordt compleet zuiver weergegeven, of dat nu bij -60db of bij 0dB is (dan ga je best 15 meter verder staan). Of de muziek nu slechts één noot per seconde bevat of 2000 noten per seconde (Jack Garrat, Phase, iemand? de versterker en de speakers produceren alles met een zuiverheid en controle die ik nog nooit gehoord heb. En die ruimtelijkheid!!!!
Maar, ik geef toe, eigenlijk heb ik niet zoveel luisterervaring. Even iets over de phono-mogelijkheden. De ingebouwde pre-amp werkt best voor MM-elementen. Mijn Thorens TD160B met SME S2 Improved-arm heeft eigenlijk een te stil element. De Dynavector 10x5 is voor een MC-element wel luid, maar toch, ik moet de M33 op -10db zetten om tamelijk wat volume te hebben. Nu heb ik voor de lol wel even mijn Phonodude vergeleken met die ingebouwde preamp. Na een paar luistersessies kwamen mijn vrouw en ik tot deze conclusie: het verschil tussen de zelf gemaakte Phonodude en de M33 is nau-we-lijks te horen. Het voordeel kantelt een héél klein beetje richting M33 omdat het laag wat beter onder controle is. Maar met de Phonodude moet de versterker een pak minder luid gezet worden. Kortom: we behouden de Phonodude want hij klinkt absoluut even goed als de M33
Nog iets interesssants: bij de C658 kon je het DSP-circuit uitschakelen, zodat je plaatsignalen analoog naar de speakers gestuurd werden. Bij de M33 kan dat niet. Dus de analoge plaat wordt in de versterker gedigitaliseerd, door de DSP gestuurd, dan weer analoog richting speakers. Bij de duurdere M66 is het wél mogelijk om voor analoge bronnen de DSP uit te schakelen.Ook leuk om te merken: deze één knopsoplossing (één toestel, en één knop om alles aan of uit te schakelen) heeft succes bij vrouw en dochter. Ze gebruiken die versterker een pak meer dan toen ik de C658 had. Da's óók een bingo, want het zou zonde zijn dat zo'n duur toestel enkel door mij gebruikt zou kunnen worden.
De BluOS-app: staat ondertussen op de smartphones van alle huisleden. Hebben ze er zin in, dan zetten ze de M33 aan, openen de BluOS-app, selecteren Spotify en hop ze streamen de muziek die ze leuk vinden. Tof!
Overlaatst ontdekte ik nog een leuke: ik wou ook radio-uitzendingen kunnen beluisteren. Eerst dacht ik om een mooie vintage tuner te kopen (genre Onkyo) maar toen herontdekte ik de Favorites in de M33. Ik heb daar nu een zestal van onze favoriete radiostations staan. Ook mijn vrouw gebruikt die erg graag: even de M33 inschakelen, dan op de touch display de juiste radiozender kiezen en hop ze kan naar de radio luisteren.
Verder is er nog onze Blu-Rayspeler die er natuurlijk ook op aangesloten is. Beelden worden via een hdmi-kabel naar onze beamer gestuurd, die dan zijn beelden projecteert op een scherm met een diagonaal van zo'n 2,5 meter. Links en rechts van dat scherm staan de Dali's, dus je kan onmogelijk de soundtrack negeren.
Ah, en daarmee zijn we bij nog één, belangrijk, punt gekomen: een beperking van Dirac Live, met betrekking tot subwoofers. Als je met Dirac Live bezig bent, kan je natuurlijk ook je subwoofer mee opnemen in de creatie van de filter. Nu heb ik iets raars ontdekt. Gebruik ik een filter waarin de subwoofer niet werd opgenomen, dan wordt de gehele frequency range naar de Dali's gestuurd. Fenomenaal laag gaan die, echt niet normaal.
Waarom zou je nog een subwoofer nodig hebben? Maar als ik dan een ándere filter upload, waarin de subwoofer wél is opgenomen, dan ontvangt de subwoofer de lage frequenties, tot aan de crossover-frequentie. Da's wel goed zou je zeggen. Maar de Dali's die krijgen helaas enkel de frequenties bóven de crossover-filter. En dan blijkt de muziek toch maar magertjes te klinken. Dan blijkt dat mijn enige, ouwe subwoofer absoluut niet in staat is om het auditieve gat in te vullen dat ontstaan is doordat de Dali's enkel het mid en het hoog toegespeeld krijgen. Dus: voor gewone muziek af te spelen, maak ik geen gebruik van de subwoofer. Da's een béétje omslachtig, want in de BluOS-app moet ik dan ingeven dat er géén subwoofer is. Anders probeert de M33 toch nog muziek naar ginder te sturen. Waarom ik de subwoofer nog niet verkocht heb? Omdat ik - bij bepaalde films - wél de subwoofer gebruik. Voor het beter earthquake-gevoel.
In de BluOS-app schakel ik dan de DiracLive-filter uit, en dan krijgen zowel de Dali's als de subwoofer het hele muzieksignaal. De Dali's spelen dan de pannen van het dak terwijl de subwoofer voor - inderdaad - het betere aardbevinggevoel gaat. Zo, nu heb ik behoorlijk grondig omschreven hoe ik de M33 inzet. Even herhalen:
- streaming (via spotify op dit moment)
- radio (ook streaming)
- blu-ray
- Phonodude
- cdspeler
Dirac Live staat default altijd ingeschakeld op de subwooferloze filter.
Subwoofer staat dus zowat altijd uit.
BluOS app dient voornamelijk om de bronnen - remote - te selecteren.
